ശൂലശക്തിഗദാചക്രഖഢ്ഗപട്ടിശതോമരൈഃ
കുന്തം, ശൂലം, ഗദ, ചക്രം, വാൾ, പരശു, കുന്തം എന്നിവയുമായി
സ രാമോ ലാഘവേനൈവ സംപ്രക്ഷിപ്താന്യനേന ച
രാമൻ അതിവേഗത്തിൽ അവയെല്ലാം മാറ്റി തള്ളിച്ചു.
സ രാജാ വാര്യുപസ്പൃശ്യ സസര്ജാഗ്നേയമുത്തമമ്
രാജാവ് വെള്ളം സ്പർശിച്ച് ശുദ്ധി നേടി, അഗ്നാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
ഗാന്ധര്വം വിദധേ രാജാ വായവ്യേനാഹനദ്വിഭുമ്
രാജാവ് ഗാന്ധർവാസ്ത്രം ചെയ്തു, വായു ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് പ്രതാപിയെ അടിച്ചു.
ദത്തേന ദത്തം യച്ഛൂലമവ്യര്ഥം മന്ത്രപൂര്വകമ്
ദത്തൻ നൽകിയ അതുല്യമായ ശൂലം, മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അവൻ പ്രയോഗിച്ചു.
തച്ഛൂലം ശതസൂര്യാഭമനിവാര്യം സുരാസുരൈഃ
അത് നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച ശൂലമായിരുന്നു; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അതിനെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
മൂര്ധ്നി തദ്ഭാര്ഗവസ്യാഥ നിപപാത മഹീപതേ
അത് ഭാർഗവന്റെ തലയിൽ വീണു, രാജാവേ.
മൂര്ച്ഛാമവാപ രാജേന്ദ്ര പപാത ച ഹരിം സ്മരന്
രാജാധിരാജൻ ബോധംകെട്ട്, ഹരിയെ ഓർത്തുകൊണ്ട് നിലത്ത് വീണു.
സമാജഗ്മുഃ പുരസ്കൃത്യ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാന്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും മുന്നിൽ നയിച്ച് അവർ അവിടെ എത്തി.
ഭാര്ഗവം ജീവയാമാസ സംജീവന്യാ സ വിദ്യയാ
അവൻ അതേ ജീവിപ്പിക്കുന്ന വിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് ഭാർഗവനെ ജീവിപ്പിച്ചു.
പ്രണനാമ ച രാജേന്ദ്ര ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മാദികാംസ്തു താന്
രാജാവേ, അവൻ ഭക്തിയോടെ ബ്രഹ്മാദിദേവന്മാരെ നമസ്കരിച്ചു.
സ രാമോ വാര്യുസ്പൃശ്യ ജജാപ കവചം തു തത്
ആ രാമൻ വെള്ളം സ്പർശിച്ച് ആ കാവചം ജപിച്ചു.
സ്മൃത്വാ പാശുപതം ചാസ്ത്രം ശിവദത്തം സ ഭാര്ഗവഃ
ശിവൻ നൽകിയ പാശുപതാസ്ത്രം ഓർത്ത് ആ ഭാർഗവൻ അതിനെ ആഹ്വാനിച്ചു.
പ്രവിഷ്ടോ ഭസ്മസാജ്ജാതം ശരീരം ബാഹുനന്ദന
ഭാർഗവകുലത്തിലെ പ്രിയപുത്രാ, അവൻ ചാരിൽ കയറി, അവിടെ നിന്നു അവന്റെ ശരീരം രൂപപ്പെട്ടു.
ഉപോദ്ധാതപാദേ ഭാര്ഗവചരിതേ കാര്ത്തവീര്യവധോ നാമ ചത്വാരിംശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഭാർഗവന്റെ ചരിതത്തിൽ കാർത്തവീര്യവധം എന്ന നാല്പത്താമത്തെ അധ്യായം.
വാരയാമാസുരത്യുഗ്രം ഭാര്ഗവം സ്വബലേഃ പൃഥക്
ഭയങ്കരനായ ഭാർഗവനെ അവരവരുടെ സൈന്യത്തോടെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.
സംഗ്രാമം തുമുലം ചക്രുഃ സംരബ്ധാസ്തു പിതുര്വധാത്
അവരുടെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിൽ കോപിതരായി അവർ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തി.
പരശ്വധം സമാദായ യുയുധേ തൈശ്ച സംഗരേ
കുടിരി എടുത്ത് അവൻ അവരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി.
നിജഘാന ത്വരായുക്തോ മുഹുര്ത്തദ്വയമാത്രതഃ
വേഗത്താൽ പ്രേരിതനായി, രണ്ടു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അവൻ അവരെ സംഹരിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ രാമേണ തേസര്വേ യുയുധുര്വീര്യസംമതാഃ
രാമൻ ഇതു കണ്ടപ്പോൾ, വീര്യത്തിൽ പ്രശസ്തരായ എല്ലാവരും യുദ്ധത്തിന് ഇറങ്ങി.
പരിതോ മണ്ഡലം ചക്രുര്ഭാര്ഗവസ്യ മഹാത്മനഃ
മഹാത്മാവായ ഭാർഗവനെ അവർ ചുറ്റികൊണ്ട് വളഞ്ഞു.
വിരേജേ ഭഗവാന്സാക്ഷാദ്യഥാ നാഭിസ്തു ചക്രഗാ
ഭഗവാൻ അവിടെ പ്രകാശിച്ചു, നാഭിയെ ചുറ്റിയുള്ള ചക്രംപോലെ.
രേജുശ്ച ഗോപീ ഗണമധ്യസംസ്ഥഃ കൃഷ്ണോ യഥാ താഃ പരിതോ ഭ്രമന്ത്യഃ
കൃഷ്ണൻ ഗോപികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ അവർ ചുറ്റിക്കൊണ്ടു തിളങ്ങി.
സമാകിരന്നന്ദനമാല്യവര്ഷൈഃ സമന്തതോ രാമമഹീനവീര്യമ്
വീര്യശാലിയായ രാമനെ ദിവ്യപുഷ്പമാലകളുടെ മഴയാൽ അവിടെയെല്ലാം മൂടി.
തൌര്യത്രികസ്യേവ ശരക്ഷതാനി ഭാന്തീവ യദ്വന്നഖദന്തപാതാഃ
തൂര്യയുദ്ധത്തിൽ അമ്പ് കൊണ്ടുള്ള മുറിവുകൾ പോലെ, നഖവും പല്ലും കൊണ്ട് ഉണ്ടായ പാടുകൾ പ്രകാശിച്ചു.
ഏവം പ്രവൃത്തം നൃപയുദ്ധമണ്ഡലം പശ്യന്തി ദേവാ ഭൃശവിസ്മിതാക്ഷഃ
ഇങ്ങനെ രാജാക്കന്മാരുടെ യുദ്ധവൃത്തം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാർ അത്ഭുതഭരിതരായി നോക്കി നിന്നു.
പൃഥക്ചകാരാതിബ ലാംസ്തു മണ്ഡലദ്വിച്ഛിദ്യ പങ്ക്തിം പ്രഭുരാത്തചാപഃ
പ്രഭു വില്ലെടുത്ത് ആ വലയത്തെ തകർത്തു, വരികൾ വേർതിരിച്ചു.
ശൂരോ വൃഷാസ്യോ വൃഷശൂരസേനൌ ജയധ്വജശ്ചാപി വിഭിന്നധൈര്യാഃ
വീരനായ വൃഷാസ്യനും വൃഷശൂരന്റെ സൈന്യവും ജയധ്വജനും അവരുടെ ധൈര്യം തകർന്നുപോയി.
പൃഥഗ്ഗതാസ്തേ സുപരീപ്സവോ നൃപാ ന കോ ഽപി കാംസ്വിദ്ദദൃശേ ഭൃശാര്ത്തഃ
അവരുടെ രാജാക്കന്മാർ ഓരോരുത്തരും വേർപിരിഞ്ഞു, വിജയത്തെ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ ആരെയും കാണാനായില്ല, അവർ അതീവ ദുഃഖിതരായിരുന്നു.
സമന്വിതോ ഽസാവകൃതവ്രണേന സസ്നൌ മുദാഗത്യ ച നര്മദായാമ്
അവൻ ഒരു മുറിവും ഇല്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ നർമ്മദയിൽ കുളിച്ചു.