നവനീതവിലിപ്താങ്ഗോ നവനീതനടോ ഽനഘഃ
വെണ്ണ പുരട്ടിയ ശരീരമുള്ളവൻ, വെണ്ണയുമായി നൃത്തം ചെയ്യുന്നവൻ, പാപരഹിതൻ.
ഷോഡശസ്ത്രീസഹസ്രേശസ്ത്രിഭങ്ഗീ മധുരാകൃതിഃ
പതിനാറായിരം സ്ത്രീകളുടെ നാഥൻ, ത്രിഭംഗി, മധുരമായ രൂപം ഉള്ളവൻ.
വത്സപാലനസംചാരീ ധേനുകാസുരമര്ദ്ദനഃ
കിടാരുകളെ മേയിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ധേനുകാസുരനെ സംഹരിച്ചവൻ.
ഉത്താലതാലഭേത്താ ച തമാലശ്യാമലാ കൃതിഃ
ഉയർന്ന താളമരങ്ങൾ തകർക്കുന്നവൻ, തമാലവൃക്ഷംപോലെ കറുത്ത രൂപം ഉള്ളവൻ.
ഇലാപതിഃ പരഞ്ജ്യോതിര്യാദവേന്ദ്രോ യദൂദ്വഹഃ
ഇലാപതിയായ പരമജ്യോതി, യദുക്കളുടെ പ്രധാനിയും ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്.
ഗോവര്ദ്ധനാചലോദ്ധര്ത്താ ഗോപാലഃ സര്വപാലകഃ
ഗോവർദ്ധനപർവ്വതം ഉയർത്തിയവൻ, പശുക്കളുടെ രക്ഷകനും എല്ലാം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവനും ആണ്.
മധുഹാ മഥുരാനാഥോ ദ്വാരകാനാഥകോ ബലീ
മധുവിനെ സംഹരിച്ചവൻ, മഥുരയുടെ നാഥനും ദ്വാരകയുടെ നാഥനും ശക്തനായവനും ആണ്.
സ്യമന്തകമണേര്ഹര്ത്താ നരനാരായണാത്മകഃ
സ്യാമന്തകമണിയെ സ്വന്തമാക്കിയവൻ, നരനും നാരായണനും ആയ സാരമായവൻ.
മുഷ്ടികാസുരചാണൂരമല്ലയുദ്ധവിശാരദഃ
മുഷ്ടികാസുരനും ചാണൂരനും കൂടെ മല്ലയുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവൻ.
അനാദി ബ്രഹ്മചാരീ ച കൃഷ്ണാവ്യസനകര്ഷകഃ
ആദിയില്ലാത്ത ബ്രഹ്മചാരി, കൃഷ്ണായുടെ ദുഃഖം അകറ്റുന്നവൻ.
വിദുരാക്രൂരവരദോ വിശ്വരൂപപ്രദര്ശകഃ
വിദുരനും അക്രൂരനും അനുഗ്രഹം നൽകിയവൻ, വിശ്വരൂപം കാണിച്ചവൻ.
സുഭദ്രാപൂര്വജോ വിഷ്ണുര്ഭീഷ്മമുക്തിപ്രദായകഃ
സുഭദ്രയുടെ മൂത്തസഹോദരൻ, വിഷ്ണു, ഭീഷ്മനു മോക്ഷം നൽകിയവൻ.
വൃഷഭാസുരവിധ്വംസീ ബകാരിര്ബാണബാഹുകൃത്
വൃഷഭാസുരനെ സംഹരിച്ചവൻ, ബകാസുരന്റെ ശത്രുവും ബാണന്റെ കൈകൾ സൃഷ്ടിച്ചവനും ആണ്.
പാര്ഥസാരഥിരവ്യക്തോ ഗീതാമൃതമഹോദധിഃ
പാർഥന്റെ രഥസാരഥി, അവ്യക്തൻ, ഗീതാമൃതത്തിന്റെ മഹാസമുദ്രം.
ദാമോദരോ യജ്ഞഭോക്താ ദാനവൈദ്രവിനാശനഃ
ദാമോദരൻ, യജ്ഞങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തവൻ, ദാനശീലരുടെ അഭിമാനം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.
ജലക്രീഡാസമാസക്തഗോപീവസ്ത്രാപഹാരകഃ
ജലത്തിൽ കളിയിൽ മുഴുകി, ഗോപികമാരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തവൻ.
സര്വതീര്ഥാന്മകഃ സര്വഗ്രഹരൂപീ പരാത്പരഃ
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെ സാരവും, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളുടെ രൂപവും, പരമത്തിൽ പരമൻ.
കൃഷ്ണോന കൃഷ്ണഭക്തേന ശ്രുത്വാ ഗീതാമൃതം പുരാ
കൃഷ്ണൻ, പുരാതനകാലത്ത് കൃഷ്ണഭക്തനിൽ നിന്ന് ഗീതാമൃതം കേട്ടവൻ.
കൃഷ്ണപ്രേമാമൃതം നാമ പരമാനന്ദദായകമ്
കൃഷ്ണനിലേക്കുള്ള പ്രേമത്തിന്റെ അമൃതം, പരമാനന്ദം നൽകുന്നത്.
ദാനം വ്രതം തപസ്തീര്ഥം യത്കൃതം ത്വിഹ ജന്മനി
ഈ ജന്മത്തിൽ ചെയ്ത ദാനം, വ്രതം, തപസ്സ്, തീർത്ഥയാത്ര എന്നിവയൊക്കെയും.
പുത്രപ്രദമപുത്രാണാമഗതീ നാം ഗതിപ്രദമ്
മക്കളില്ലാത്തവർക്ക് മക്കളെ നൽകുന്നതും, വഴിയില്ലാത്തവർക്ക് വഴി കാണിക്കുന്നതും.
ശിശൂനാം ഗോകുലാനാം ച പുഷ്ടിദം പുണ്യവര്ദ്ധനമ്
ഗോകുലത്തിലെ കുട്ടികൾക്ക് പോഷണം നൽകുകയും, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.
അന്തേ കൃഷ്ണസ്മരണദം ഭവതാപത്രയാപഹമ്
അവസാനത്തിൽ കൃഷ്ണനെ ഓർക്കുന്നത് എല്ലാ തരം ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
കൃഷ്ണായ യാദവേന്ദ്രായ ജ്ഞാനമുദ്രായ യോഗിനേ
കൃഷ്ണനേ, യാദവരുടെ രാജാവേ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ ചിഹ്നം ധരിക്കുന്ന യോഗിയേ,
ഇമം മന്ത്രം മഹാദേവി ജപന്നേവ ദിവാ നിശമ്
മഹാദേവി, ഈ മന്ത്രം പകലും രാത്രിയും ജപിച്ചാൽ—
പുത്രപൌത്രൈഃ പരിവൃതഃ സര്വസിദ്ധിസമൃദ്ധിമാന്
മക്കളും കൊച്ചുമക്കളും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നവൻ എല്ലാ സിദ്ധികളും സമൃദ്ധിയും നേടും.
ഏതാവദുക്തോ ഭാഗവാനനന്തോ മൂര്ത്തിസ്തു സംകര്ഷണസംജ്ഞിതാ വിഭോ
അനന്തൻ എന്ന ഭഗവാൻ, സംകർഷണൻ എന്ന രൂപത്തിൽ, മഹാനായവനേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആനന്ദ പൂര്ണ്ണംബുനിധൌ നിമഗ്നാഃ സഭാജയാമാസുരഹീശ്വരം തമ്
പൂർണ്ണമായ ആനന്ദസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി അവർ ആ ഈശ്വരനെ ആദരവോടെ സ്തുതിച്ചു.
ധരാധരായാപി കൃപാര്ണവായ ശേഷായ വിശ്വപ്രഭവേ നമസ്തേ
ഭൂമിക്കും പർവതങ്ങൾക്കും ആധാരമായ, കരുണാസമുദ്രമായ, ശേഷനേ, ലോകത്തിന്റെ പ്രഭുവേ, നമസ്കാരം.
ഭവാദൃശാ ദീനദയാലവോ വിഭോ സമുദ്ധരന്ത്യേവ നിജാന്ഹി സംനതാന്
മഹാനായവനേ, നിന്റെ പോലെ ദയയുള്ളവർ എപ്പോഴും ഭക്തരെ രക്ഷിക്കുന്നു.