ദദര്ശ മഹദാശ്ചര്യം ഭാര്ഗവഃ കുംഭജാശ്രമമ്
കുംഭജന്മാവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഭാർഗവൻ വലിയൊരു അത്ഭുതം കണ്ടു.
കുടരൈരര്ജുനൈര്നിംബൈഃ പാരിഭദ്രധവേഗുദൈഃ
അത് അർജുനം, വേപ്പ്, പാരിഭദ്രം, ധവം, ഗുഡാ മരങ്ങൾകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
തത്ര പ്രവിശ്യ വൈ രാമോ ഹ്യകൃതവ്രണസംയുതഃ
അവിടെ രാമൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു, ഒരു മുറിവുമില്ലാതെ.
സ്തിമിതോദസരഃ പ്രഖ്യം ധ്യായന്തം ബ്രഹ്മ ശാശ്വതമ്
അവൻ ശാന്തവും സുതാര്യവുമായ തടാകംപോലെയുള്ളവൻ, ശാശ്വത ബ്രഹ്മത്തിൽ ലീനനായി ധ്യാനിച്ചിരിക്കുന്നവനെ കണ്ടു.
നനാമ ച മഹാരാജ സ്വാഭിധാനം സമുച്ചരന്
മഹാരാജാവേ, അവൻ നമസ്കരിച്ചു, തന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ച്.
താദ്വിദ്ധി പ്രണിപാതേന നമസ്തേ ലോകഭാവന
"എന്നെ ഇങ്ങനെ അറിയുക, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം!"
ദൃഷ്ട്വാ സ്വാഗതമുച്ചാര്യ തസ്മായാസനമാദിശത്
അവനെ കണ്ടു, സ്വാഗതം പറഞ്ഞു, ഇരിപ്പിടം കാണിച്ചു.
ദദൌ പപ്രച്ഛ കുശലം തപസശ്ച കുലസ്യ ച
അവൻ ഇരിപ്പിടം നൽകി, അവന്റെ ക്ഷേമം, തപസ്സ്, കുടുംബം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
ഭവത്സംദര്ശനാദീശ കുശലം മമ സര്വതഃ
പ്രഭോ, ഞാന് നിങ്ങളെ കാണുന്നതിലൂടെ എനിക്ക് എല്ലായിടത്തും ക്ഷേമം ലഭിച്ചു.
മൃഗശ്ചൈകോ മയാ ദൃഷ്ടോ മധ്യമേ പുഷ്കരേ വിഭോ
മഹാശക്തനേ, മധ്യപുഷ്കരത്തില് ഞാന് ഒരേ ഒരു മൃഗത്തെ കണ്ടു.
തച്ഛൂത്വാ വിസ്മയാവിഷ്ടോ ഭവച്ഛരണമാഗതഃ
അത് കേട്ടപ്പോള് അത്ഭുതം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ് ഞാന് നിങ്ങളുടെ ശരണത്തേക്ക് വന്നു.
ശിവേന ദത്തം കവച മമ സാധയതോ ഗുരോ
ഗുരുവേ, ശിവന് എന്നെ നല്കിയ കവചം ഞാന് ഭക്തിപൂര്വം അഭ്യസിച്ചു.
ന ച സിദ്ധിമവാപ്തോ ഽഹം തന്മേ ത്വം കൃപയാ വദ
എന്നാല് വിജയമൊന്നും എനിക്ക് ലഭിച്ചില്ല; ദയവായി അതിന്റെ കാരണം പറയൂ.
ക്ഷണം ധ്യാത്വാ മഹാരാജ മൃഗോക്തം ജ്ഞാതവാന് ഹൃദാ
മഹാരാജാവ് ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ച്, ആ മൃഗം പറഞ്ഞത് ഹൃദയത്തില് മനസ്സിലാക്കി.
വിചാര്യാശ്വാസയാമാസ ഭാര്ഗവഃ സ്വവചോമൃതൈഃ
ഭാര്ഗവന് ആലോചിച്ച്, തന്റെ അമൃതസമാനമായ വാക്കുകള് കൊണ്ട് അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഉപോദ്ധാതപാദേ ഭാര്ഗവച രിതേ പഞ്ചത്രിംശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഉപോദ്ഘാതഭാഗത്തില്, ഭാര്ഗവന്റെ വാക്കുകള് ഒഴികെ, ഇതാണ് മുപ്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം.
ഉവാച ഭാര്ഗവം രാമമഗസ്ത്യഃ കുംഭസംഭവഃ
കുമ്പത്തില് ജനിച്ച അഗസ്ത്യന് ഭാര്ഗവരാമനോട് പറഞ്ഞു.
മന്ത്രസ്യ സിദ്ധിം യേന ത്വം ശീഘ്രമേവ സമാപ്നുയാഃ
നീ മന്ത്രത്തിന്റെ സിദ്ധി വേഗത്തില് നേടാന് കഴിയുന്ന വഴി പറയാം.
യോ യതേത നരസ്തസ്യ സിദ്ധിര്ഭവതി സത്വരമ്
ആരെങ്കിലും മനസ്സോടെ ശ്രമിച്ചാല് അവന് സിദ്ധി ഉടന് ലഭിക്കും.
പാതാലം നാഗരാചൈന്ദ്രൈഃ ശോഭിതം പരയാ മുദാ
പാതാളം, നാഗരും ഇന്ദ്രന്മാരും അലങ്കരിച്ച് പരമാനന്ദത്തോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
സനകാദ്യാ നാരദശ്ച ഗൌതമോ ജാജലിഃക്രതുഃ
സനകാദിമാരും, നാരദനും, ഗൗതമനും, ജാജലിയും, ക്രതുവും,
ഏതേ ഽന്യേ ച മഹാസിദ്ധാ വാത്സ്യായനമുഖാ ദ്വിജ
ഇവരും വാത്സ്യായനന് മുഖ്യനായ മറ്റു മഹാസിദ്ധന്മാരും,
തം നമസ്കൃത്യ നാഗൈന്ദ്രൈഃ സഹ സിദ്ധൈര്മഹാത്മഭിഃ
അവരും നാഗേന്ദ്രന്മാരും മഹാത്മാക്കളായ സിദ്ധന്മാരുമായി ചേർന്ന് അവനോട് നമസ്കരിച്ചു.
യേയം ഭൂമിര്മഹാഭാഗ ഭൂതധാത്രീ സ്വരൂപിണീ
മഹാഭാഗനേ, ഈ ഭൂമി സകലജന്തുക്കളുടെയും പോഷകയും സ്വരൂപമുള്ളവളുമാണ്.
യദ്യത്പൃച്ഛതി സാ ഭൂമിഃ ശേഷം സാക്ഷാന്മഹീധരമ്
ആ ഭൂമി എന്ത് ചോദിച്ചാലും, അവള് നേരിട്ട് മഹീധരനായ ശേഷനോട് ചോദിക്കും.
മയാ തത്ര ശ്രുതം വത്സ കൃഷ്ണപ്രേമാമൃതം ശുഭമ്
അവിടെ, കുഞ്ഞേ, ഞാന് കൃഷ്ണപ്രേമത്തിന്റെ പുണ്യമുള്ള അമൃതം കേട്ടു.
വാരാഹാദ്യവതാരാണാം ചരിതം പാപനാശനമ്
വരാഹാദി അവതാരങ്ങളുടെ കഥകൾ പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
ശ്രുത്വാ സര്വം ധരാ വത്സ പ്രത്ദൃഷ്ടാ തം ധരാധരമ്
എല്ലാം കേട്ടശേഷം, കുഞ്ഞേ, ഭൂമി ആ ഭൂമിയുടെ അധിപനെ കണ്ടു.
അലങ്കൃതം ജന്മ പുംസാമപി നന്ദവ്രജൌകസാമ്
നന്ദന്റെ വൃന്ദാവനത്തിൽ താമസിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ മനുഷ്യരുടെ ജന്മം പോലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
ജയോപാധിനിയുക്താനി സംതി നാമാന്യനേകശഃ
വിജയത്തിന്റെ ബഹുമതിയോടെ നിരവധി പേരുകൾ ഉണ്ട്.