നാസ്മാര്ഷ്മ ചാത്മനാത്മാനം വിയുക്താശ്ച പരസ്പരമ്
നാം സ്വയം തന്നെ ഓര്ക്കാതെ, പരസ്പരം വേറായിപ്പോയി.
നിര്ഝരാപാത ശിരസി പാതുകാമാ ജലം പ്രിയേ
പ്രിയേ, വെള്ളം ജലപാതത്തില് നിന്ന് തലയില് വീഴണമെന്നാഗ്രഹം തോന്നി.
തത്ര പ്രാപ്തോ യദൃച്ഛാതോ ജഗൃഹേ താം ഭയര്ദിതാമ്
അവിടെ, യാദൃശ്ചികമായി എത്തിയവന് ഭയത്താല് വിറയുന്ന അവളെ പിടിച്ചു.
അത്യുച്ചവത്ത്വാത്പതിതോ മൃതശ്ചൈണീമനുസ്മരന്
വളരെ ഉയരത്തില് നിന്ന് വീണവന് മരിച്ചുവെങ്കിലും, അവളെ ഓര്ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
ജാതോ ഭദ്രേ ന ജാനേ വൈ ക്വ ഗാതാ ഭ്രാതരോ ഽഗ്രജാഃ
സുഭദ്രേ, ജനിച്ചെങ്കിലും, മൂത്ത സഹോദരന്മാര് എവിടെ പോയെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
ഭൂതം ഭവിഷ്യം ച തഥാ ശൃണു ഭദ്രേ വദാമ്യഹമ്
സുഭദ്രേ, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും ഞാന് പറയാം, കേള്ക്കൂ.
രാമസ്യാസ്യ ഭയാത്സോ ഽപി ഭക്ഷിതോ ഹരിണാ ധുനാ
ഈ രാമന്റെ ഭയത്താല്, അവനും ഒരുകാലത്ത് ഒരു മാന് തിന്നുകളഞ്ഞു.
അവാഭ്യാം തു ജലം പീതം മധ്യമേ പുഷ്കരേ ത്വിഹ
നാം ഇരുവരും ഇവിടെ നടുവിലെ താമരക്കുളത്തില് വെള്ളം കുടിച്ചു.
തേനാനേകഭവോത്പന്നം പാതകം നാശമാഗതമ്
അത് മൂലം അനേകം ജന്മങ്ങള് ലഭിച്ചു; പാപം നശിച്ചു.
ഗമിഷ്യാവഃ ശുഭാംല്ലോകാന്യേഷു ഗത്വാ ന ശോചതി
നാം നല്ല ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകും; അവിടെ ചെന്നാല് ദുഃഖം ഉണ്ടാകില്ല.
വിരരാമ പ്രസന്നാത്മാ പശ്യന്രാമമനാ തുരഃ
ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, രാമനെ ഉറ്റുനോക്കി, അവൻ നിലച്ചു.
വിസ്മിതോ ഽഭൂച്ച രാജേന്ദ്ര ഗന്തും കൃതമതിസ്തഥാ
അവൻ അതിശയത്തോടെ, രാജാധിരാജാ, യാത്ര പോകാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
സ്നാത്വാ നിത്യക്രിയാം കൃത്വാ പ്രതസ്ഥേ ഹര്ഷിതോ ഭൃശമ്
കുളിച്ച്, ദൈനംദിന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ യാത്രയായി.
സിംഹസ്യ സംപ്രഹാരേമ വിസ്മിതേന മഹാത്മനാ
ആ മഹാത്മാവ് അതിശയത്തോടെ ഒരു സിംഹത്തോടൊപ്പം മത്സരത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
സ്നാത്വാ മാധ്യാഹ്നികീം സന്ധ്യാം ചകാ രാതിമുദാന്വിതഃ
കുളിച്ച്, മധ്യാഹ്നസന്ധ്യ സന്തോഷപൂർവ്വം നിർവഹിച്ചു.
താവത്തത്പൃഷ്ഠസംലഗ്നം മൃഗയുഗ്മമുപാഗതമ്
അപ്പോൾ തന്നെ, അവന്റെ പിന്നാലെ ചേർന്ന് രണ്ട് മാൻകൾ എത്തി.
പശ്യതോ ഭാര്ഗവസ്യാഗാദഗസ്ത്യാശ്രമസംമുഖമ്
ഭാർഗവൻ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, അവ മാൻകൾ അഗസ്ത്യാശ്രമത്തിന്റെ മുന്നിലേക്ക് പോയി.
വിപദ്ഗതം പുഷ്കരം തു പശ്യമാനോ മഹാമനാഃ
ആ മഹാമനസ്, കഷ്ടത്തിൽ ആയിരുന്ന ഒരു കുളം കണ്ടു അതിനെ നോക്കി.
ഗത്വോപസ്പൃശ്യ ശുച്യംഭോ ജഗാമാഗസ്ത്യസംശ്രയമ്
അവിടെ ചെന്നു, ശുദ്ധജലം സ്പർശിച്ച്, അഗസ്ത്യന്റെ ആശ്രയത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.
ത്രീന്സംപൂരയിതും കുണ്ഡാനഗ്നിഹോത്രസ്യ വൈ വിധേഃ
അഗ്നിഹോത്രം നടത്താൻ വേണ്ടിയുള്ള മൂന്നു കലശങ്ങൾ നിറയ്ക്കാൻ അവൻ പോയി.
ദദര്ശ മഹദാശ്ചര്യം ഭാര്ഗവഃ കുംഭജാശ്രമമ്
കുംഭജന്മാവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഭാർഗവൻ വലിയൊരു അത്ഭുതം കണ്ടു.
കുടരൈരര്ജുനൈര്നിംബൈഃ പാരിഭദ്രധവേഗുദൈഃ
അത് അർജുനം, വേപ്പ്, പാരിഭദ്രം, ധവം, ഗുഡാ മരങ്ങൾകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
തത്ര പ്രവിശ്യ വൈ രാമോ ഹ്യകൃതവ്രണസംയുതഃ
അവിടെ രാമൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു, ഒരു മുറിവുമില്ലാതെ.
സ്തിമിതോദസരഃ പ്രഖ്യം ധ്യായന്തം ബ്രഹ്മ ശാശ്വതമ്
അവൻ ശാന്തവും സുതാര്യവുമായ തടാകംപോലെയുള്ളവൻ, ശാശ്വത ബ്രഹ്മത്തിൽ ലീനനായി ധ്യാനിച്ചിരിക്കുന്നവനെ കണ്ടു.
നനാമ ച മഹാരാജ സ്വാഭിധാനം സമുച്ചരന്
മഹാരാജാവേ, അവൻ നമസ്കരിച്ചു, തന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ച്.
താദ്വിദ്ധി പ്രണിപാതേന നമസ്തേ ലോകഭാവന
"എന്നെ ഇങ്ങനെ അറിയുക, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം!"
ദൃഷ്ട്വാ സ്വാഗതമുച്ചാര്യ തസ്മായാസനമാദിശത്
അവനെ കണ്ടു, സ്വാഗതം പറഞ്ഞു, ഇരിപ്പിടം കാണിച്ചു.
ദദൌ പപ്രച്ഛ കുശലം തപസശ്ച കുലസ്യ ച
അവൻ ഇരിപ്പിടം നൽകി, അവന്റെ ക്ഷേമം, തപസ്സ്, കുടുംബം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
ഭവത്സംദര്ശനാദീശ കുശലം മമ സര്വതഃ
പ്രഭോ, ഞാന് നിങ്ങളെ കാണുന്നതിലൂടെ എനിക്ക് എല്ലായിടത്തും ക്ഷേമം ലഭിച്ചു.
മൃഗശ്ചൈകോ മയാ ദൃഷ്ടോ മധ്യമേ പുഷ്കരേ വിഭോ
മഹാശക്തനേ, മധ്യപുഷ്കരത്തില് ഞാന് ഒരേ ഒരു മൃഗത്തെ കണ്ടു.