ഗത്വാരണ്യം ഫലാന്യംബുസമിത്കുശമൃദോ ഽന്വഹമ്
കാട്ടിൽ പോയി ഞങ്ങൾ ദിവസേന പഴങ്ങൾ, വെള്ളം, ഇന്ധനം, ദർഭ, മണ്ണ് എന്നിവ ശേഖരിക്കുമായിരുന്നു.
ഏകദാ തു വയം സര്വേ സംപ്രാപ്താ പര്വതേ വനേ
ഒരു ദിവസം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും മലയിൽ ഉള്ള കാട്ടിൽ എത്തി.
സര്വേ സ്നാത്വാ മഹാനദ്യാമുഷസി പ്രീതമാനസാഃ
എല്ലാവരും പുലർച്ചെ വലിയ നദിയില് കുളിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു.
ശാലസ്തമാലൈഃ പ്രിയകൈഃ പനസൈഃ കോവിദാരകൈഃ
ശാല, തമാല, പ്രിയ, പ്ലാവ്, കോവിദാരക എന്നീ വൃക്ഷങ്ങളാല്
ജംബൂഭിഃ സഹകാരൈശ്ച കട്ഫലൈര്ബൃഹതീദ്രുമൈഃ
ജാംബു, സഹകാര, കറ്റ്ഫലം, വലിയ മരങ്ങള് എന്നിവകൊണ്ടും
സ്നിഗ്ധച്ഛായൈഃ സമാഹൃഷ്ടനാനാപക്ഷിനിനാദിതൈഃ
തണുത്ത നിഴലും, ആനന്ദം നിറഞ്ഞതും, പലതരം പക്ഷികളുടെ കൂജിപ്പുകളാലും
ഗചൈന്ദ്രൈഃ ശാരഭാദ്യൈശ്ച സേവിതം കന്ദരാഗതൈഃ
ആനകളും ശരഭാദികളും ഗുഹകളില് താമസിക്കുന്ന മറ്റു മൃഗങ്ങളും സന്ദര്ശിക്കുന്നതുമായ
സുഗന്ധിഭിര്വൃതം ചാന്യൈര്വാതോദ്ധൂതപരഗിഭിഃ
സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളും, കാറ്റില് പറക്കുന്ന പരാഗങ്ങളുമുള്ളതുമായ
ശൃങ്ഗൈഃ സമുല്ലിഖന്തം ച വ്യോമ കൌതുകസം യുതമ്
കൂറ്റന് കുന്തങ്ങള് ആകാശം ചൂണ്ടി, അത്ഭുതം നിറഞ്ഞതും
ഗര്ജ്ജതമിവ സംസക്തം വ്യാലാദ്യൈര്മൃഗപക്ഷിഭിഃ
ഗര്ജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങിയും, കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ചേര്ന്നതുമായ
നാസ്മാര്ഷ്മ ചാത്മനാത്മാനം വിയുക്താശ്ച പരസ്പരമ്
നാം സ്വയം തന്നെ ഓര്ക്കാതെ, പരസ്പരം വേറായിപ്പോയി.
നിര്ഝരാപാത ശിരസി പാതുകാമാ ജലം പ്രിയേ
പ്രിയേ, വെള്ളം ജലപാതത്തില് നിന്ന് തലയില് വീഴണമെന്നാഗ്രഹം തോന്നി.
തത്ര പ്രാപ്തോ യദൃച്ഛാതോ ജഗൃഹേ താം ഭയര്ദിതാമ്
അവിടെ, യാദൃശ്ചികമായി എത്തിയവന് ഭയത്താല് വിറയുന്ന അവളെ പിടിച്ചു.
അത്യുച്ചവത്ത്വാത്പതിതോ മൃതശ്ചൈണീമനുസ്മരന്
വളരെ ഉയരത്തില് നിന്ന് വീണവന് മരിച്ചുവെങ്കിലും, അവളെ ഓര്ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
ജാതോ ഭദ്രേ ന ജാനേ വൈ ക്വ ഗാതാ ഭ്രാതരോ ഽഗ്രജാഃ
സുഭദ്രേ, ജനിച്ചെങ്കിലും, മൂത്ത സഹോദരന്മാര് എവിടെ പോയെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
ഭൂതം ഭവിഷ്യം ച തഥാ ശൃണു ഭദ്രേ വദാമ്യഹമ്
സുഭദ്രേ, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും ഞാന് പറയാം, കേള്ക്കൂ.
രാമസ്യാസ്യ ഭയാത്സോ ഽപി ഭക്ഷിതോ ഹരിണാ ധുനാ
ഈ രാമന്റെ ഭയത്താല്, അവനും ഒരുകാലത്ത് ഒരു മാന് തിന്നുകളഞ്ഞു.
അവാഭ്യാം തു ജലം പീതം മധ്യമേ പുഷ്കരേ ത്വിഹ
നാം ഇരുവരും ഇവിടെ നടുവിലെ താമരക്കുളത്തില് വെള്ളം കുടിച്ചു.
തേനാനേകഭവോത്പന്നം പാതകം നാശമാഗതമ്
അത് മൂലം അനേകം ജന്മങ്ങള് ലഭിച്ചു; പാപം നശിച്ചു.
ഗമിഷ്യാവഃ ശുഭാംല്ലോകാന്യേഷു ഗത്വാ ന ശോചതി
നാം നല്ല ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകും; അവിടെ ചെന്നാല് ദുഃഖം ഉണ്ടാകില്ല.
വിരരാമ പ്രസന്നാത്മാ പശ്യന്രാമമനാ തുരഃ
ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, രാമനെ ഉറ്റുനോക്കി, അവൻ നിലച്ചു.
വിസ്മിതോ ഽഭൂച്ച രാജേന്ദ്ര ഗന്തും കൃതമതിസ്തഥാ
അവൻ അതിശയത്തോടെ, രാജാധിരാജാ, യാത്ര പോകാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
സ്നാത്വാ നിത്യക്രിയാം കൃത്വാ പ്രതസ്ഥേ ഹര്ഷിതോ ഭൃശമ്
കുളിച്ച്, ദൈനംദിന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ യാത്രയായി.
സിംഹസ്യ സംപ്രഹാരേമ വിസ്മിതേന മഹാത്മനാ
ആ മഹാത്മാവ് അതിശയത്തോടെ ഒരു സിംഹത്തോടൊപ്പം മത്സരത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
സ്നാത്വാ മാധ്യാഹ്നികീം സന്ധ്യാം ചകാ രാതിമുദാന്വിതഃ
കുളിച്ച്, മധ്യാഹ്നസന്ധ്യ സന്തോഷപൂർവ്വം നിർവഹിച്ചു.
താവത്തത്പൃഷ്ഠസംലഗ്നം മൃഗയുഗ്മമുപാഗതമ്
അപ്പോൾ തന്നെ, അവന്റെ പിന്നാലെ ചേർന്ന് രണ്ട് മാൻകൾ എത്തി.
പശ്യതോ ഭാര്ഗവസ്യാഗാദഗസ്ത്യാശ്രമസംമുഖമ്
ഭാർഗവൻ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, അവ മാൻകൾ അഗസ്ത്യാശ്രമത്തിന്റെ മുന്നിലേക്ക് പോയി.
വിപദ്ഗതം പുഷ്കരം തു പശ്യമാനോ മഹാമനാഃ
ആ മഹാമനസ്, കഷ്ടത്തിൽ ആയിരുന്ന ഒരു കുളം കണ്ടു അതിനെ നോക്കി.
ഗത്വോപസ്പൃശ്യ ശുച്യംഭോ ജഗാമാഗസ്ത്യസംശ്രയമ്
അവിടെ ചെന്നു, ശുദ്ധജലം സ്പർശിച്ച്, അഗസ്ത്യന്റെ ആശ്രയത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.
ത്രീന്സംപൂരയിതും കുണ്ഡാനഗ്നിഹോത്രസ്യ വൈ വിധേഃ
അഗ്നിഹോത്രം നടത്താൻ വേണ്ടിയുള്ള മൂന്നു കലശങ്ങൾ നിറയ്ക്കാൻ അവൻ പോയി.