ഇദം ധൃത്വാ തു കവചം ചക്രവര്ത്തീ ഭവാന്ഭവ
ഈ കവചം ധരിച്ചാൽ നീ ലോകരാജാവാകും.
യദിദം കവചം മഹ്യം പ്രകാശിതമനാമയമ്
ഈ കുഴപ്പമില്ലാത്ത കവചം എനിക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഭവതസ്തു കൃപാപാത്രം ജാതോ ഽഹമധുനാ വിഭോ
പ്രഭോ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ കരുണയുടെ പാത്രമായിരിക്കുന്നു.
യഥാ സമാപിതോ വീരസ്തന്മേ വിസ്തരതോ വദ
ആ വീരൻ എങ്ങനെ കീഴടങ്ങിയെന്നു ദയവായി വിശദമായി പറഞ്ഞുതരൂ.
ഉഭൌ തൌ സമരേ വീരൌ ജഘടാതേ കഥം ഗുരോ
ഗുരുവേ, ആ രണ്ടു വീരന്മാർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ ഏറ്റുമുട്ടി?
കാര്ത്തവീര്യസ്യ ഭൂപസ്യ രാമസ്യ ച മഹാത്മനഃ
കാർത്തവീര്യ എന്ന രാജാവിന്റെയും മഹാത്മാവായ രാമന്റെയും കഥയാണ്.
ചകാര മാധനം തസ്യ ഭക്ത്യാ പരമയാ യുതഃ
അവൻ അതിനായി പരമഭക്തിയോടെ തപസ്സു ചെയ്തു.
ഉവാസപുഷ്കരേ രാമ ശതവര്ഷമതന്ദ്രിതഃ
രാമൻ പൂഷ്കരത്തിൽ നൂറുവർഷം ക്ഷീണമില്ലാതെ വസിച്ചു.
ആനീയ കാനനാദ്ഭൂപ പ്രായച്ഛദകൃതവ്രണഃ
രാജാവ് അവനെ കാട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന് കളങ്കമില്ലാത്ത സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി.
ആരാധയാമാസ വിഭും കൃഷ്ണം കല്മഷനാശനമ്
അവൻ പാപനാശിയായ കൃഷ്ണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
ഗതം വര്ഷശതം തത്ര ധ്യാനയുക്തസ്യ നിത്യദാ
അവിടെ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് നൂറുവർഷം കടന്നു.
മധ്യമം പുഷ്കരം തത്ര ദദര്ശാശ്വര്യമുത്തമമ്
അവിടെ മധ്യപൂഷ്കരത്തിൽ അവൻ ഉത്തമമായ ഐശ്വര്യം കണ്ടു.
വ്യാധസ്യ മൃഗയാം പ്രാപ്തോ ധര്മതപ്തോ ഽതിപീഡിതഃ
ധർമ്മത്തിന്റെ ചൂടിൽ പെടുന്ന വേട്ടക്കാരൻ വേട്ടയ്ക്കായി അവിടെ എത്തി.
രാമസ്യ പശ്യതസ്തത്ര സരസസ്തടമാഗതഃ
അവിടെ രാമൻ നോക്കുന്പോൾ വേട്ടക്കാരൻ സരസ്സിന്റെ തീരത്ത് എത്തി.
ഉഭോ തൌ പിബതസ്തത്ര ജലം ശങ്കിതമാനസൌ
അവിടെ ഇരുവരും സംശയത്തോടെ വെള്ളം കുടിച്ചു.
സ ദൃഷ്ട്വാ തത്ര സംവിഷ്ടം രാമം ഭാര്ഗവനന്ദനമ്
അവിടെ ഭൃഗുകുലത്തിലെ പ്രിയനായ രാമൻ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
സ ചിന്തയാമാസ തദാ ശങ്കിതോ ഭൃഗുനന്ദനാത്
അപ്പോൾ ഭൃഗുപുത്രനോടു സംശയത്തോടെ അവൻ ആലോചിച്ചു.
കഥമേതസ്യ ഹന്മ്യേതൌ പശ്യതോ മൃഗയാമൃഗൌ
രാമൻ നോക്കുന്പോൾ ഈ വേട്ടമൃഗങ്ങളെ എങ്ങനെ കൊല്ലാം എന്നു അവൻ ചിന്തിച്ചു.
തസ്ഥൌ തത്രൈവ രാമസ്യ ഭയാത്സംത്രസ്തമാനസഃ
രാമന്റെ ഭയത്തിൽ മനസ്സ് വിറച്ച് അവൻ അവിടെയേയ്ക്ക് നിന്നു.
തര്കയാമാസ മേധാവീ കിമത്ര ഭയകാരണമ്
അവിടെ എന്താണ് ഭയത്തിന് കാരണമെന്നു ആ ബുദ്ധിമാനായവൻ ആലോചിച്ചു.
കേനൈതൌ കാരണേനാഹോ ശങ്കിതൌ ചകിതേക്ഷണൌ
ഏത് കാരണത്താലാണ് ഈ രണ്ടുപേരും സംശയത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി ഭയത്തോടെ ഇരിക്കുന്നത്?
ചേനൈതൌ ജലപാനേ ഽപി പശ്യതശ്ചകിതേക്ഷണൌ
വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോഴും ഇവർ ഇരുവരും സൂക്ഷ്മമായി ചുറ്റും നോക്കുകയാണ്.
ലക്ഷയേതേ ഖിന്നസര്വാങ്ഗൌ കമ്പയുക്തൌ യതസ്ത്വിമൌ
ഇവരുടെ ശരീരം മുഴുവൻ ക്ഷീണിച്ച് വിറയുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാണ്.
ശിഷ്യേണ സംയുതോ രാമോ യാവത്തൌ ചാപി സംസ്ഥിതൌ
രാമൻ ശിഷ്യനോടൊപ്പം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു; ആ രണ്ടുപേരും അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
രാമം ദൃഷ്ട്വാ മഹാത്മാനം കഥാം തൌ ചക്രതുര്മുദാ
മഹാത്മാവായ രാമനെ കണ്ടപ്പോൾ ആ രണ്ടുപേരും സന്തോഷത്തോടെ സംവാദം തുടങ്ങി.
അസ്യ വീരസ്യ സാംനിധ്യേ ഭയം നൈവാവയോര്ഭവേത്
ഈ വീരന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നമ്മള്ക്ക് ഭയം ഒന്നുമുണ്ടാകില്ല.
ദൃഷ്ടമാത്രോ ഹി മുനിനാ ഭസ്മീഭൂതോ ഭവിഷ്യതി
മുനിയെ കണ്ടു മാത്രം ഒരാൾ ചിതയാകുമെന്ന് അറിയാം.
മൃഗശ്ചോവാച ഹര്ഷേണ സമാവിഷ്ടഃ പ്രിയാം സ്വകാമ്
ആ മൃഗം ആനന്ദത്തോടെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടു പറഞ്ഞു.
ജാനേ ഽഹമപി രാമസ്യ പ്രഭാവം സുമഹാത്മനഃ
സുമഹാത്മാവായ രാമന്റെ ശക്തി എനിക്കുമറിയാം.
സചാനേ ന മഹാഭാഗസ്ത്രാതോ വ്യാഘ്രഭയാതുരഃ
ആ മഹാഭാഗൻ നമ്മളെ രക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ കടുവയുടെ ഭയത്തിൽ ഞങ്ങൾ വിറച്ചുപോകുമായിരുന്നു.