ഇതി തേ കഥിതം ഭൂപ സര്വാഘൌഘവിനാശനമ്
രാജാവേ, എല്ലാ പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടവും നശിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
മയാ ശ്രുതം ശിവമുഖാത്പ്രവക്തവ്യം ന കസ്യചിത്
ഞാൻ ശിവന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് ഇത് കേട്ടത്; ഇത് ആരോടും പറയാൻ പാടില്ല.
കണ്ഠേ വാ ദക്ഷിണേ ബാഹൌ സോ ഽപി വിഷ്ണുര്ന സംശയഃ
കഴുത്തിലോ വലതുകൈയിലോ ധരിച്ചാൽ അതു വിഷ്ണുവാണ്, സംശയമില്ല.
യദി സ്യാത്സിദ്ധകവചോ ജീവന്മുക്തോ ന സംശയഃ
ആവരണം പൂർണ്ണമായാൽ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും, സംശയമില്ല.
രാജസൂര്യസഹസ്രാണി വാജപേയശതാനി ച
ആയിരക്കണക്കിന് രാജസൂയയാഗങ്ങളും നൂറുകണക്കിന് വാജപേയയാഗങ്ങളും
ത്രൈലോക്യവിജയസ്യാസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്
—ഇതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ത്രിലോകവിജയത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം പോലും അതിന് സമം വരില്ല.
സ്നാനം ച സര്വതീര്ഥേഷു നാസ്യാര്ഹന്തി കലാമപി
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും കുളിച്ചാലും ഇതിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലും അതിന് സമം വരില്ല.
യദി സ്യാത്സിദ്ധകവചഃ സര്വം പ്രാപ്നോതി നിശ്ചിതമ്
ആവരണം പൂർണ്ണമായാൽ, എല്ലാം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
യോ ഭവേത്സിദ്ധകവചോ വിജയീ സ ഭവേദ് ധ്രുവമ്
ആവരണം പൂർണ്ണമായവൻ നിർബന്ധമായും വിജയി ആകും.
ഏതത്തു കവചം വത്സ ന ദേയം സംകടേ ഽപി ച
പ്രിയമകനേ, ഈ ആവരണം കഷ്ടതയിലായാലും മറ്റൊരാള്ക്ക് നൽകാൻ പാടില്ല.
ഇദം ധൃത്വാ തു കവചം ചക്രവര്ത്തീ ഭവാന്ഭവ
ഈ കവചം ധരിച്ചാൽ നീ ലോകരാജാവാകും.
യദിദം കവചം മഹ്യം പ്രകാശിതമനാമയമ്
ഈ കുഴപ്പമില്ലാത്ത കവചം എനിക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഭവതസ്തു കൃപാപാത്രം ജാതോ ഽഹമധുനാ വിഭോ
പ്രഭോ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ കരുണയുടെ പാത്രമായിരിക്കുന്നു.
യഥാ സമാപിതോ വീരസ്തന്മേ വിസ്തരതോ വദ
ആ വീരൻ എങ്ങനെ കീഴടങ്ങിയെന്നു ദയവായി വിശദമായി പറഞ്ഞുതരൂ.
ഉഭൌ തൌ സമരേ വീരൌ ജഘടാതേ കഥം ഗുരോ
ഗുരുവേ, ആ രണ്ടു വീരന്മാർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ ഏറ്റുമുട്ടി?
കാര്ത്തവീര്യസ്യ ഭൂപസ്യ രാമസ്യ ച മഹാത്മനഃ
കാർത്തവീര്യ എന്ന രാജാവിന്റെയും മഹാത്മാവായ രാമന്റെയും കഥയാണ്.
ചകാര മാധനം തസ്യ ഭക്ത്യാ പരമയാ യുതഃ
അവൻ അതിനായി പരമഭക്തിയോടെ തപസ്സു ചെയ്തു.
ഉവാസപുഷ്കരേ രാമ ശതവര്ഷമതന്ദ്രിതഃ
രാമൻ പൂഷ്കരത്തിൽ നൂറുവർഷം ക്ഷീണമില്ലാതെ വസിച്ചു.
ആനീയ കാനനാദ്ഭൂപ പ്രായച്ഛദകൃതവ്രണഃ
രാജാവ് അവനെ കാട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന് കളങ്കമില്ലാത്ത സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി.
ആരാധയാമാസ വിഭും കൃഷ്ണം കല്മഷനാശനമ്
അവൻ പാപനാശിയായ കൃഷ്ണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
ഗതം വര്ഷശതം തത്ര ധ്യാനയുക്തസ്യ നിത്യദാ
അവിടെ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് നൂറുവർഷം കടന്നു.
മധ്യമം പുഷ്കരം തത്ര ദദര്ശാശ്വര്യമുത്തമമ്
അവിടെ മധ്യപൂഷ്കരത്തിൽ അവൻ ഉത്തമമായ ഐശ്വര്യം കണ്ടു.
വ്യാധസ്യ മൃഗയാം പ്രാപ്തോ ധര്മതപ്തോ ഽതിപീഡിതഃ
ധർമ്മത്തിന്റെ ചൂടിൽ പെടുന്ന വേട്ടക്കാരൻ വേട്ടയ്ക്കായി അവിടെ എത്തി.
രാമസ്യ പശ്യതസ്തത്ര സരസസ്തടമാഗതഃ
അവിടെ രാമൻ നോക്കുന്പോൾ വേട്ടക്കാരൻ സരസ്സിന്റെ തീരത്ത് എത്തി.
ഉഭോ തൌ പിബതസ്തത്ര ജലം ശങ്കിതമാനസൌ
അവിടെ ഇരുവരും സംശയത്തോടെ വെള്ളം കുടിച്ചു.
സ ദൃഷ്ട്വാ തത്ര സംവിഷ്ടം രാമം ഭാര്ഗവനന്ദനമ്
അവിടെ ഭൃഗുകുലത്തിലെ പ്രിയനായ രാമൻ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
സ ചിന്തയാമാസ തദാ ശങ്കിതോ ഭൃഗുനന്ദനാത്
അപ്പോൾ ഭൃഗുപുത്രനോടു സംശയത്തോടെ അവൻ ആലോചിച്ചു.
കഥമേതസ്യ ഹന്മ്യേതൌ പശ്യതോ മൃഗയാമൃഗൌ
രാമൻ നോക്കുന്പോൾ ഈ വേട്ടമൃഗങ്ങളെ എങ്ങനെ കൊല്ലാം എന്നു അവൻ ചിന്തിച്ചു.
തസ്ഥൌ തത്രൈവ രാമസ്യ ഭയാത്സംത്രസ്തമാനസഃ
രാമന്റെ ഭയത്തിൽ മനസ്സ് വിറച്ച് അവൻ അവിടെയേയ്ക്ക് നിന്നു.
തര്കയാമാസ മേധാവീ കിമത്ര ഭയകാരണമ്
അവിടെ എന്താണ് ഭയത്തിന് കാരണമെന്നു ആ ബുദ്ധിമാനായവൻ ആലോചിച്ചു.