നമസ്കൃത്യ ശിവം ശാന്തം ദുര്ഗാം സ്കന്ദം ഗണേശ്വരമ്
ശാന്തനായ ശിവനെയും, ദുർഗയെയും, സ്കന്ദനെയും, ഗണപതിയെയും വന്ദിച്ച്,
സിദ്ധം കൃത്വാ ശിവോക്തം തു മന്ത്രം കവചമുത്തമമ്
ശിവൻ പറഞ്ഞ മന്ത്രവും ഉത്തമമായ കാവചവും സിദ്ധമാക്കി,
വിനിവൃത്തോ ഗൃഹം പ്രാഗാത്പിതുഃ സ്വസ്യ ഭൃഗൂദ്വഹഃ
ഭൃഗുകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ മധ്യഭാഗേ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദേ ഭാര്ഗവചരിതേ ദ്വാത്രിംശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, മഹാപുരാണമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ, വായു പറഞ്ഞ മൂന്നാം ഉപോധാതത്തിലെ മദ്ധ്യഭാഗത്തിൽ ഭാർഗവന്റെ ചരിതം എന്ന ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
കവചം വദ സര്വത്ര ത്രൈലോക്യവിജയപ്രദമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജയമുണ്ടാക്കുന്ന കാവചം എവിടെയും പറയണം.
മന്ത്ര ച സിദ്ധിദ ശശ്വത്സാധകാനാം സുഖാവഹമ്
സദാ വിജയവും സുഖവും നൽകുന്ന മന്ത്രവും പറയണം.
സ്വാഹാന്തോ ഽയം മഹാമന്ത്രോ ദശാര്ണോ ഭുക്തിമുക്തിദഃ
സ്വാഹാ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഈ പത്തു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മഹാമന്ത്രം ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.
ദേവതാ കൃഷ്ണ ഉദിതോ വിനിയോഗോ ഽഖിലാപ്തയേ
ദേവത കൃഷ്ണനാണ്; എല്ലാം ലഭിക്കാനായി ഇതു പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഋഷിശ്ഛന്ദശ്ച ജഗതീ ദേവോ രാജേശ്വരഃ സ്വയമ്
ഋഷിയും ഛന്ദസ്സും ജഗതീയാണ്; ദേവൻ രാജേശ്വരൻ തന്നെയാണ്.
പ്രണവോ മേശിരഃ പാതു ശ്രീകൃഷ്ണായ നമഃ സദാ
ഓം എന്ന പ്രണവം എന്റെ തലയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; ശ്രീകൃഷ്ണായെ എപ്പോഴും നമസ്കാരം.
കൃഷ്ണേതി പാതു നേത്രേ മേ കൃഷ്ണസ്വാഹേതി താരകാമ്
കൃഷ്ണ എന്ന വാക്ക് എന്റെ കണ്ണുകളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; കൃഷ്ണസ്വാഹാ എന്നത് നക്ഷത്രത്തെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ഗോവിന്ദായ സ്വാഹേതി നാസികാം പാതു സംതതമ്
ഓം ഗോവിന്ദായ സ്വാഹാ എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ മൂക്കിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ക്ലീം കൃഷ്ണായ നമഃ കര്ണൌം പാതു കല്പതരുര്മമ
ക്ലീം കൃഷ്ണായ നമഃ എന്നത് എന്റെ ചെവികളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; കല്പവൃക്ഷം എനിക്ക് സ്വന്തമാണ്.
ഓം ഗോപീശായ സ്വാഹേതി ദന്തപങ്ക്തിം മമാവതു
ഓം ഗോപീശായ സ്വാഹാ എന്നത് എന്റെ പല്ലുകളുടെ നിരയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹേതി ജിഹ്വികാം പാതു മേ സദാ
ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹാ എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ നാവിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
രാധികേശായ സ്വാഹേതി കണ്ഠം മേ പാതു സര്വദാ
രാധികേശായ സ്വാഹാ എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ കഴുത്തിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ഗോപേശായ സ്വാഹേതി സ്കന്ധൌ പാതു സദാ മമ
ഓം ഗോപേശായ സ്വാഹാ എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ തോൾകളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഉദരം പാതു മേ നിത്യം മുകുന്ദായ നമോ മനുഃ
മുകുന്ദായെ നമസ്കാരം എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ വയറിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം വിഷ്ണവേ നമഃ സ്വാഹാ ബാഹുയുഗ്മം മമാവതു
ഓം വിഷ്ണവേ നമഃ സ്വാഹാ എന്നത് എന്റെ ഇരുവശത്തെയും കൈകളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
നമോ നാരായണായേതി നഖരന്ധ്രം മമാവതു
നമോ നാരായണായ എന്നത് എന്റെ നഖരന്ധ്രങ്ങളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം സര്വേശായ സ്വാഹേതി കേശാന്മമ സദാവതു
ഓം സർവേശായ സ്വാഹാ എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ മുടിയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം മാധവായ സ്വാഹേതി ഭാലം മേ സര്വദാവതു
ഓം മാധവായ സ്വാഹാ എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ നെറ്റിയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
നമോ ഗോപീജനേശായ ഊരൂ പാതു സദാ മമ
ഗോപീജനങ്ങളുടെ നാഥനായവർക്കു വന്ദനം; അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ തൊണ്ടകൾ കാത്തിരിപ്പിൻ.
യശോദാനന്ദനായേതി നമോതോ ജങ്ഘകേ ഽവതു
യശോദയുടെ പുത്രനെന്ന പേരിൽ വന്ദനം; അവൻ എന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ കാത്തിരിപ്പിൻ.
വൃന്ദാപ്രിയായ സ്വാഹേതി സകലാങ്ഗാനി മേ ഽവതു
വൃന്ദയുടെ പ്രിയനായവർക്കു സ്വാഹാ; അവൻ എന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും കാത്തിരിപ്പിൻ.
സ്വയം ഗോലോകനാഥോ മാമാഗ്നേയ്യാം ദിശി രക്ഷതു
സ്വയം ഗോലോകനാഥൻ ദക്ഷിണാപൂർവ ദിക്കിൽ എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ.
നൈരൃത്യാം പാതു മാം കൃഷ്ണാഃ പശ്ചിമേ പാതു മാം ഹരിഃ
ദക്ഷിണാപശ്ചിമ ദിക്കിൽ കൃഷ്ണൻ എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ; പാശ്ചാത്യ ദിക്കിൽ ഹരി എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ.
ഐശാന്യാം മേ സദാ പാതു വൃന്ദാവനവിഹാര കൃത്
വൃന്ദാവനത്തിൽ സുഖമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും ഈശാന്യ ദിക്കിൽ എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ.
സദൈവ മാമധഃ പാതു ബലിധ്വംസീ മഹാബലഃ
ബലിയെ സംഹരിച്ച മഹാബലവാൻ എപ്പോഴും എന്റെ അടിയിൽ കാത്തിരിപ്പിൻ.
സ്വപ്നേ ജാഗരണേ ചൈവ പാതു മാം മാധവഃ സ്വയമ്
ഉറക്കത്തിലും ജാഗ്രതയിലുമെല്ലാം മാധവൻ തന്നെ എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ.