സൃഷ്ടി രേഷാ ഭഗവതഃ സംഭവേത്കൃപയാ ബടോ
കുഞ്ഞേ, ഈ സൃഷ്ടി ഭഗവാന്റെ കൃപയാല് ഉണ്ടാകുന്നതാണ്.
തന്നാശകാരിണീ ചൈവ പ്രതിജ്ഞാ ഭവതാ കൃതാ
അതിനെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രതിജ്ഞ നീ എടുത്തിരിക്കുന്നു.
ഏകസ്യ രാജ്ഞോ ദോഷേണ പിതുഃ പരിഭവേന ച
ഒരു രാജാവിന്റെ തെറ്റിനാലും പിതാവിനെ അപമാനിച്ചതിനാലും,
ആവിര്ഭൂതാ തിരോഭൂതാ ഹരേരേവ പുനഃ പുനഃ
ഹരിയുടെ അവതാരവും അപ്രത്യക്ഷതയും വീണ്ടും വീണ്ടും സംഭവിക്കുന്നു.
യദ്വായാസേന തേ കാര്യസിദ്ധിര്ഭവിതുമര്ഹതി
അല്ലെങ്കില് നിന്റെ ശ്രമത്തിലൂടെ നിന്റെ ലക്ഷ്യം സാധ്യമാകും.
പൃഥിവ്യാം ബഹവോ ഭൂപാഃ സംതി ശങ്കരകിങ്കരാഃ
ഭൂമിയില് ശങ്കരന്റെ സേവകരായ രാജാക്കന്മാര് അനേകം ഉണ്ട്.
ബിഭ്രതഃ കവചാന്യങ്ഗേ ശക്തീശ്ചാപി ദുരാസദാഃ
അവര് ശരീരത്തില് കാവചം ധരിച്ച് ഭയങ്കരമായ കുന്തങ്ങള് കൈവശം വഹിക്കുന്നു.
ഉപായേ തു സമാരബ്ധേ സര്വേ സിധ്യന്ത്യുപക്രമാഃ
ശരിയായ മാര്ഗ്ഗം സ്വീകരിക്കുമ്പോള് എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും വിജയിക്കും.
ദുര്ല്ലങ്ഘ്യം വൈഷ്ണവം തേജഃ ശിവശക്തിര്വിജേഷ്യതി
വൈഷ്ണവതേജസ് അതിക്രമിക്കാന് പ്രയാസമാണ്; ശിവശക്തി ജയിക്കും.
യഥാകഥം ച വിജ്ഞാപ്യ ശങ്കരം ലഭദുര്ലഭമ്
ഏതെങ്കിലും വിധത്തില് പ്രാപിക്കാനാകാത്ത ശങ്കരനോട് വിവരം അറിയിക്കണം.
ദിവ്യപാശുപതം ചാപി ദാസ്യത്യേവ ന സംശയഃ
അവന് ദിവ്യമായ പാശുപതാസ്ത്രം തീർച്ചയായും നല്കും; സംശയമില്ല.
ഉപോദ്ധാതപാദേ ഭാര്ഗവചരിതേ ഏകത്രിംശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഭാര്ഗവചരിതത്തിലെ ഉപോദ്ഘാതഭാഗം, മുപ്പത്തൊന്നാം അധ്യായം.
പ്രസന്നചേതാഃ സുഭൃശം ശിവലോകം ജഗാമ ഹ
മനസ്സില് വലിയ സന്തോഷത്തോടെ അവന് ശിവലോകത്തേക്ക് പോയി.
അഥനിര്വചനീയം ച യോഗിഗമ്യം പരാത്പരമ്
അതിനുശേഷം, വിവരണം കഴിയാത്തതും യോഗിമാര്ക്ക് മാത്രം ലഭ്യമാകുന്നതുമായ പരമോന്നതമായത്,
യദധോ ധ്രുവലോകശ്ച സര്വലോകപരസ്തു സഃ
താഴെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ധ്രുവലോകം ആണെങ്കിലും, എല്ലായിടങ്ങളിലും മുകളിലുള്ളത് അതാണ്.
ഉപമാനേന രഹിതം നാനാകൌതുകസംയുതമ്
ഉപമയില്ലാത്തതും അനേകം അത്ഭുതങ്ങളാല് നിറഞ്ഞതുമായത്.
കോടികല്പതപഃ പുണ്യാഃ ശാന്താ നിര്മത്സരാ ജനാഃ
അവിടെ അനന്തകാലം തപസ്സു ചെയ്ത, ശാന്തരും അസൂയയില്ലാത്തവരുമായ ജനങ്ങള് വസിക്കുന്നു.
യോഗേന യോഗിനാ സൃഷ്ടം സ്വേച്ഛയാ ശങ്കരേണ ഹി
ശങ്കരന് തന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം യോഗത്തിലൂടെ യോഗിമാര്ക്കായി സൃഷ്ടിച്ച ലോകം.
സരോവരശതൈര്ദിവ്യൈഃ പദ്മരാഗവിരാജിതൈഃ
നൂറ്റാണ്ടുകണക്കിന് ദിവ്യസരസ്സുകള് പദ്മരാഗങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സുവര്ണരത്നരചിതപ്രാകാരേണ സമാവൃതമ്
സ്വര്ണ്ണവും രത്നങ്ങളും ചേര്ത്ത് നിര്മ്മിച്ച മതിലാല് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ചതുര്ദ്വാരസമായുക്തം ശോഭിതം മണിവേദിഭിഃ
നാലു വാതിലുകളോടെ, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പീഠങ്ങളാൽ ഭംഗിയായി കത്തിരുന്നിരുന്നു.
നാനാചിത്രവിചിത്രൈശ്ച ശോഭിതൈഃ സുമനോഹരൈഃ
നാനാതരം അത്ഭുതകരമായ മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദദര്ശരാമോ ധര്മാത്മാ വിചിത്രമിവ സംഗതഃ
ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാമൻ അതിനെ ഒത്തുചേർന്ന അത്ഭുതമായതുപോലെ കണ്ടു.
മഹാകരാലദന്താസ്യൌ വികൃതാരക്തലോചനൌ
വലിയ ഭയാനകമായ പല്ലുകളും വായും, വിചിത്രമായ ചുവപ്പുനിറമുള്ള കണ്ണുകളും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
വിഭൂതിഭൂഷിതാങ്ഗൌ ച വ്യാഘ്രചര്മാംബരൌ ച തൌ
വിപൂതി പുരട്ടിയ ശരീരവും, ഇരുവരും പുലിവാൽചർമ്മം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തൌ ദൃഷ്ട്വാ മനസാ ഭീതഃ കിഞ്ചിദാഹ വിനീതവത്
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഭയപ്പെട്ട്, വിനയപൂർവ്വം കുറച്ച് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഈശ്വരാജ്ഞാം സമാദായ മാമഥാജ്ഞപ്തുമര്ഹഥ
ഈശ്വരന്റെ ആജ്ഞ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ദയവായി അതെനിക്കറിയിക്കണം.
പ്രവേഷ്ടുമാജ്ഞാം ദദതുരീശ്വരാനുചരൌ ച തൌ
ഈശ്വരന്റെ അനുചരന്മാർ ഇരുവരും അകത്തു കടക്കാൻ അനുമതി നൽകി.
തത്രാതിരമ്യാം സിദ്ധൌഘൈഃ സമാകീര്ണാം സഭാം ദ്വിജഃ
അവിടെ സിദ്ധന്മാരാൽ നിറഞ്ഞ അത്യന്തം മനോഹരമായ ഒരു സഭയുണ്ടായിരുന്നു.
തത്രാപശ്യച്ഛിവം ശാന്തം ത്രിനേത്രം ചന്ദ്രശേഖരമ്
അവിടെ ശാന്തനായ, മൂന്നു കണ്ണുള്ള, ചന്ദ്രനെ മുടിയിലിട്ട ശിവനെ കണ്ടു.