പ്രാപയാമാസ സഹസാ കൈലാസേ നാഗസത്തമേ
അവൻ രാമനെ ഉടൻ തന്നെ പർവതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ കൈലാസത്തിൽ എത്തിച്ചു.
ദദര്ശ ഭാര്ഗവശ്രേഷ്ഠഃ ശങ്കരം ഭക്തവത്സലമ്
പ്രശസ്തനായ ഭാർഗവൻ ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന ശങ്കരനെ കണ്ടു.
ഗന്ധര്വൈരുപഗായദ്ഭിര്നൃത്യദ്ഭിശ്ചാപ്സരോഗണൈഃ
ഗന്ധർവന്മാർ പാടിയും അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്തും ചുറ്റിയിരുന്നു.
ഭസ്മോദ്ധൂലിതസര്വാങ്ഗം ത്രിനേത്രം ചന്ദ്രശേഖരമ്
അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ചിതാഭസ്മം പുരട്ടിയിരിക്കുന്നു; മൂന്നു കണ്ണുകളും ചന്ദ്രനെ കിരീടമായി ധരിച്ചവനും.
പ്രലമ്ബോഷ്ഠഭുജം സൌമ്യം പ്രസന്നമുഖപങ്കജമ്
ദീർഘമായ അധരവും ഭുജങ്ങളും, സൌമ്യനും, പുഷ്പിച്ച താമരപോലെയുള്ള മനോഹരമായ മുഖവും.
ഉപാസര്പത്തു ദേവേശം ഭൃഗുവര്യഃ കൃതാഞ്ജലിഃ
ഭൃഗുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ കയ്യുകൾ ചേർത്ത് ദേവാദിപതിയെ സമീപിച്ചു.
ബാഷ്പത്തു സിക്തകായേന സ തു ഗത്വാ ഹരാന്തികമ്
കണ്ണീരിൽ തൂവെച്ച ശരീരത്തോടെ അവൻ ഹരന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
നമസ്തേ ദേവദേവേതി വ്യാലപന്നാകുലാക്ഷരമ്
'ദേവദേവാ, നമസ്കാരം' എന്ന് പാമ്പുപോലെ വിറയുന്ന വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.
പശ്യതാം ദേവവൃന്ദാനാം മധ്യേ ഭൃഗുകുലോദ്വഹമ്
ദേവസമൂഹം നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, ഭൃഗുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നു.
രാമം മധുരയാ വാചാ പ്രഹസന്നാഹ സാദരമ്
മധുരമായ വാക്കുകളോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ആദരപൂർവ്വം രാമനോട് പറഞ്ഞു.
അശക്രുവന്തസ്താന്ഹന്തും ഗീര്വാണാ മാമുപാഗതാഃ
അവരെ കൊല്ലാൻ കഴിയാതിരുന്ന ദേവന്മാർ എനിക്ക് സമീപിച്ചു.
ജഹി ദൈത്യഗണാന്സര്വാന്സമര്ഥസ്ത്വം ഹി മേ മതഃ
നീ എല്ലാ ദൈത്യരെയും സംഹരിക്കണം; അതിന് നീ കഴിയുന്നവനാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ശൃണ്വതാം സര്വദേവാനാം സപ്രശ്രയമിദം വചഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ, അവൻ വിനയപൂർവം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തഥാപി വിജ്ഞാപയതോ വചനം മേ ഽവധാരയ
എങ്കിലും, ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്ന ഈ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കണം.
ന ശക്യാ ഹന്തുമേകസ്യ ശക്യാഃ സ്യസ്തേ കഥം മമ
ഒരു വ്യക്തിക്ക് മാത്രം അവരെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല; എനിക്ക് എങ്ങനെ സാധിക്കും?
കഥം ഹനിഷ്യേ സകലാന്സുരശത്രൂനനായുധഃ
ആയുധമില്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ എല്ലാ ദേവശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കും?
ശൈവമസ്ത്രമയം തേജോ ദദൌ തസ്മൈ മഹാത്മനേ
അവൻ ആ മഹാത്മാവിന് ശൈവായുധത്തിന്റെ ശക്തി നൽകി.
രാമപാഹ പ്രസന്നാത്മാ ഗീര്വാണാനാം തു ശൃണ്വതമ്
ശാന്തമായ മനസ്സോടെ രാമൻ അതു സ്വീകരിച്ചു; ദേവന്മാർ അതു കേട്ടുനിന്നു.
ശക്തിര്ഭവതു തേ സൌമ്യ സമസ്താരിദുരാസദാ
സൗമ്യ, എല്ലാ ദുഷ്കരതകളെയും ജയിക്കാൻ നിന്നിൽ ശക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ.
സ്വയമേവ ച വേത്സി ത്വം യഥാവദ്യുദ്ധകൌശലമ്
യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ പെരുമാറണമെന്ന് നീ തന്നേ അറിയുന്നവനാണ്.
ജഗ്രാഹ പരശും ശൈവ വിബുധാരിവധോദ്യതഃ
ദേവശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് രാമൻ ശൈവപരശു എടുത്തു.
രുദ്രഭക്ത്യാ സമായുക്തോ ദ്യുത്യേവ സവിതുര്മഹഃ
രുദ്രഭക്തിയോടെ, രാമൻ സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ ദീപിച്ചു.
ജഗാമ ഹന്തുമസുരാന്യുദ്ധായ കൃതനിശ്ചയഃ
യുദ്ധത്തിനായി ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ രാമൻ അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ത്രൈലോക്യവിജയോദ്യുക്തൈ രാജന്നതിഭയങ്കരമ്
മഹാരാജാവേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ജയിക്കാൻ സജ്ജനായ രാമൻ അതീവ ഭയാനകനായിരുന്നു.
കുദ്ധഃ പരശുനാ തേന നിജഘാന മഹാസുരാന്
കോപത്തോടെ രാമൻ ആ പരശുവാൽ മഹാസുരന്മാരെ സംഹരിച്ചു.
ചചാര സമരേ രാമഃ ക്രുദ്ധഃ കാല ഇവാപരഃ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ രാമൻ കോപത്തോടെ മറ്റൊരു കാലൻപോലെ ചലിച്ചു.
ക്ഷണേന നാശയാമാസ രാമഃ പ്രഹരതാം വരഃ
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് തന്നെ, യുദ്ധശൂരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ അവരെ നശിപ്പിച്ചു.
ദദൃശുഃ സര്വതോ രാമം ഹതശേഷാ ഭയാന്വിതാഃ
ഭയത്തോടെ രക്ഷപ്പെട്ടവർ എല്ലായിടത്തും രാമനെ കണ്ടു.
രാമമാമന്ത്ര്യ വിബുധാഃ പ്രയയുസ്ത്രിദിവം പുനഃ
രാമനോടു വിടപറഞ്ഞ ശേഷം ദേവന്മാർ വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
സ്വമാശ്രമം സമാപേദേ തപസ്യാസക്തമാനസഃ
അവൻ തപസ്സിൽ മുഴുകിയ മനസ്സോടെ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് എത്തി.