അഭിനന്ദ്യാശിഷാ താത ഹ്യുഭൌ താവിദമാഹതുഃ
പ്രിയമകനേ, ഇരുവരും അനുഗ്രഹിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
പിതാമഹപിതാമഹ്യോഃ പ്രീതയേ ദര്ശനായ ച
പിതാമഹനും മഹാപിതാമഹനും സന്തോഷത്തിന്നും ദർശനത്തിനും വേണ്ടി,
കഞ്ചിത്കാലം തയോര്വത്സ പ്രീതയേ വസ തദ്ഗൃഹേ
കുഞ്ഞേ, അവരിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കാൻ കുറേ സമയം അവിടത്തെ വീട്ടിൽ താമസിക്കൂ.
അത്രാഗച്ഛ മഹാഭാഗ ക്ഷേമേണാസ്മദ്ദിദൃക്ഷയാ
മഹാഭാഗ്യവാനേ, ഞങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് സുരക്ഷിതമായി ഇവിടെ വാ.
തസ്മാത്പിതാമഹ ഗൃഹേ ന ചിരാത്സ്ഥാതുമര്ഹസി
അതിനാൽ, പിതാമഹന്റെ വീട്ടിൽ നീ ദീർഘകാലം താമസിക്കേണ്ടതില്ല.
ഗതോ ഽപി ശീഘ്രമാഗച്ഛ ക്രമേണ തദനുജ്ഞയാ
നീ പോയാലും, അവരുടെയൊരു അനുമതിയോടെ ഉടൻ തിരികെ വരിക.
പിതരാവപ്യനുജ്ഞാപ്യ പിതാമഹഗൃഹം തതഃ
പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും അനുമതി വാങ്ങി, പിന്നെ അവൻ പിതാമഹന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
പ്രവിവേശാശ്രമം രാമോ മുനിശിഷ്യോപശോഭിതമ്
മുനിസിഷ്യന്മാർ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ആശ്രമത്തിൽ രാമൻ പ്രവേശിച്ചു.
പ്രശാന്തവൈര സത്ത്വാഢ്യം സര്വസത്ത്വമനോഹരമ്
അവിടെ ശാന്തമായ ജീവികൾ നിറഞ്ഞു, ധർമ്മം പൂർണ്ണമായും എല്ലാവർക്കും ആനന്ദം നൽകുന്ന സ്ഥലം ആയിരുന്നു.
ദദര്ശ രാമോ രാജേന്ദ്ര സ പിതാമഹമഗ്രതഃ
രാജേന്ദ്രാ, രാമൻ അവന്റെ മുന്നിൽ പിതാമഹനെ കണ്ടു.
ഉപാസിതം സത്യവത്യാ യഥാ ദക്ഷിണായഽധ്വരമ്
സത്യവതിയാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടത്, യജ്ഞത്തിലെ ദക്ഷിണാഗ്നിയെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
സുചിരം തം വിമര്ശേതാം സമാജ്ഞാപൂര്വദര്ശനൌ
അവരിൽ ആദ്യമായി കണ്ടു, അനുമതിയോടെ, ദീർഘകാലം ആലോചിച്ചു.
ബാലോ ഽയം ബലവാന്ഭാതിഗാംഭീര്യാത്പ്രശ്രയേണ ച
ഈ ബാലന് ശക്തിയും ഭാവഗംഭീരതയും വിനയവും നിറഞ്ഞു പ്രകാശിക്കുന്നു.
ആസസാദ ശനൈ രാമഃ സമീപേ വിനയാന്വിതഃ
രാമന് വിനയപൂർവ്വം പതുക്കെ അടുത്തെത്തി.
സംസ്പൃശംശ്ചരണൌ മൂര്ധ്നാ ഹസ്താഭ്യാം ചാഭ്യവാദയത്
അവൻ തലയും കൈകളും കൊണ്ട് അവരുടെ കാലുകൾ സ്പർശിച്ചു വന്ദനം ചെയ്തു.
ആശീര്ഭിരഭിനന്ദേതാം പൃഥക് പൃഥഗുഭാവപി
അവർ രണ്ടുപേരും തന്ത്രം തന്ത്രമായി അനുഗ്രഹവചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു ആശംസിച്ചു.
വീക്ഷന്തൌ തന്മുഖാംഭോജം പരം ഹര്ഷമവാപതുഃ
അവന്റെ കമലപോലെയുള്ള മുഖം നോക്കി ഇരുവരും അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
അനാമയമപൃച്ഛേതാം താവുഭൌ ദംപതീ തദാ
അപ്പോൾ ആ ദമ്പതികൾ അവന്റെ സുഖം അന്വേഷിച്ചു ചോദിച്ചു.
അനായാസേന തേ വൃത്തിര്വര്തതേ ചാഥ കര്ഹിചിത്
നിനക്ക് ഇപ്പോൾ ജീവിക്കാനോ ഉപജീവനത്തിനോ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ലേ എന്നു അവർ ചോദിച്ചു.
തഥാ സ്വാനുഗതം പിത്രോര്ഭ്രാതൄണാം ചൈവ ചേഷ്ടിതമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, അവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെയും സഹോദരന്മാരുടെയും സുഖവും പ്രവർത്തിയും അവർ അന്വേഷിച്ചു.
പ്രീയമാണോ ഽവസദ്രാമഃ പിതുഃ പിത്രോര്ന്നിവേശനേ
സന്തോഷത്തോടെ രാമൻ പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചു.
ഉവാസ കതിചിന്മാസാംസ്തച്ഛുശ്രൂഷാപരായണഃ
അവിടെ കുറേ മാസങ്ങൾ അദ്ദേഹം അവരെ സേവിക്കാൻ സമർപ്പിതനായി കഴിഞ്ഞു.
പിതാമഹഗുരോര്ഗന്തുമിയേഷാശ്രയമാശ്രമമ്
പിതാമഹനും ഗുരുവുമായവരുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാൻ രാമന് ആഗ്രഹം തോന്നി.
യഥാ ചാഭ്യാം പ്രദിഷ്ടേന യയാ വൌര്വാശ്രമം പ്രതി
അവർ ഇരുവരും പറഞ്ഞതുപോലെ അവൻ ഔർവന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
സപ്രഹര്ഷം തദാജ്ഞാതഃ പ്രയയാവാശ്രമം ഭൃഗോഃ
അവരുടെ സന്തോഷപൂർവ്വമായ അനുമതി വാങ്ങി, ഭൃഗുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് രാമൻ പോയി.
ദദര്ശ ശാന്തചേതോഭിര്മുനിഭിഃ സര്വതോ വൃതമ്
ശാന്തമായ മനസ്സുള്ള മുനിമാർ ചുറ്റും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആശ്രമം അവൻ കണ്ടു.
തരുഭിഃ സംവൃതം പ്രീതഃ ഫലപുഷ്പോത്തരാന്വിതൈഃ
ഫലപുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടതായ ആശ്രമം കണ്ടു രാമന് സന്തോഷം തോന്നി.
ബ്രഹ്മഘോഷൈശ്ച വിവിധൈഃ സര്വതഃ പ്രതിനാദിതമ്
വിവിധവിധമായ ബ്രഹ്മഘോഷങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും മുഴങ്ങുന്ന സ്ഥലം ആകുന്നു അത്.
നിരസ്തനിഖിലാഘൌഘം വനാന്തരവിസര്പിണാ
കാടിന്റെ അകത്തോളം പടർന്ന വിശുദ്ധതകൊണ്ട് എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റപ്പെട്ടു.
അഭിതഃ ശോഭിതം രാജന്രമ്യൈര്മുനികുമാരകൈഃ
രാജാവേ, മനോഹരമായ മുനികുമാരന്മാർ ചുറ്റും അലങ്കരിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ സ്ഥലം അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.