അനസൂയുര്ജിതക്രോധോ ലോഭമോഹവിവര്ജിതഃ
അസൂയ ഇല്ലാത്തവനും, കോപം ജയിച്ചവനും, ലാഭവും മായയും വിട്ടവനും,
ഇഹ ചാപി പരാ പുഷ്ഠിസ്തസ്മാത്കുര്വീത നിത്യശഃ
ഇവിടെ തന്നെ പരമമായ ബലവും ലഭിക്കും; അതിനാൽ ഇതു നിത്യമായി ചെയ്യണം.
അപത്യഭാഗീ ച പരേണ തേജസാ ദിവൌകസാം സ വ്രജതേ സലോകതാമ്
അവൻ സന്താനവും, അതിവിശിഷ്ടമായ തേജസ്സോടുകൂടി, ദേവന്മാരുടെ ലോകത്തിൽ ചേർന്ന് പോകുകയും ചെയ്യും.
മഹായോഗേശ്വരേഭ്യശ്ച സദാ ച പ്രണതോ ഽസ്മ്യഹമ്
മഹായോഗേശ്വരന്മാരെ ഞാൻ എപ്പോഴും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശ്രാദ്ധകല്പേ ബ്രഹ്മണപരീക്ഷാ നാമ ഏകോനവിംശോ ഽധ്യായഃ
ശ്രാദ്ധവിധിയിൽ ബ്രാഹ്മണപരീക്ഷ എന്നത് പതിനൊമ്പതാമത്തെ അധ്യായം.
സപ്തസ്വേതേ സ്ഥിതാ നിത്യം സ്ഥാനേഷു പിതരോ ഽവ്യയാഃ
ഏഴു വിശുദ്ധമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ പിതാക്കന്മാർ എപ്പോഴും അക്ഷയമായി വസിക്കുന്നു.
ആദ്യോ ഗണസ്തു യോഗാനാമനുയോഗവിവര്ദ്ധനഃ
ആദ്യത്തെ കൂട്ടം യോഗങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
ശേഷാസ്തു വര്ണിംനാം ജ്ഞേയാ ഇതി സര്വേ പ്രകീര്ത്തിതാഃ
മറ്റുള്ളവർ വർണ്ണങ്ങളിലേക്കുള്ളവരായി അറിയണം; ഇങ്ങനെ എല്ലാവരെയും വിവരിച്ചു.
ആശ്രമശ്ച യജന്ത്യേനാംശ്ചത്വാരസ്തു യഥാക്രമമ്
നാലു ആശ്രമങ്ങളും ക്രമമായി അവരെ ആരാധിക്കുന്നു.
തഥാ സംകരജാത്യശ്ച മ്ലേച്ഛാശ്ചാപി യജന്തി വൈ
അങ്ങനെ തന്നെ സംകരജാതികളും മ്ലേച്ഛരും അവരെ ആരാധിക്കുന്നു.
പിതരഃ പുഷ്ടികാമസ്യ പ്രജാകാമസ്യ വാ പുനഃ
പോഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും സന്താനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും പിതാക്കന്മാർ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.
ദേവകാര്യാദപി തഥാ പിതൃകാര്യം വിശിഷ്യതേ
ദേവകാര്യത്തേക്കാൾ പിതൃകർമ്മം കൂടുതൽ പ്രധാനമാണ്.
ന ഹി യോഗഗതിഃ സൂക്ഷ്മാ പിതൄണാം ജ്ഞായതേ നരൈഃ
പിതാക്കന്മാരുടെ സൂക്ഷ്മമായ യോഗമാർഗ്ഗം മനുഷ്യർക്ക് അറിയാവുന്നതല്ല.
സര്വേഷാം രാജതം പാത്രമഥ വാ രജതാന്വിതമ്
എല്ലാവർക്കും വെള്ളിയിലുണ്ടാക്കിയ പാത്രം അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളി അണിഞ്ഞ പാത്രം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
യേഷാം ദാസ്യന്തി പിണ്ഡാംസ്ത്രീന്ബാന്ധവാ നാമഗോത്രതഃ
യാരുടെ ബന്ധുക്കൾ പേരും ഗോത്രവും പറഞ്ഞ് മൂന്നു പിണ്ടങ്ങൾ അർപ്പിക്കും,
സര്വത്ര വര്ത്തമാനാസ്തേ പിണ്ഡാഃ പ്രീണന്തി വൈ പിതൄന്
അവ പിണ്ടങ്ങൾ എവിടെയായാലും അർപ്പിച്ചാൽ, അവ പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കും.
യഥാ ഗോഷ്ഠേ പ്രനഷ്ടാം വൈ വത്സോ വിന്ദതി മാതരമ്
പശുക്കൂട്ടത്തിൽ വഴിതെറ്റിയ കിടാവിന് അമ്മയെ കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ,
നാമഗോത്രം ച മന്ത്രം ച ദത്തമന്നം നയന്തി തമ്
പേര്, കുടുംബം, മന്ത്രം, സമർപ്പിച്ച അന്നം — ഇവയൊക്കെയും അവനെ അവിടെ എത്തിക്കുന്നു.
ഏവമേഷാ സ്ഥിതാ സത്താ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ
ഇങ്ങനെ, പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നാണ് ഈ സത്ത്വം നിലനിൽക്കുന്നത്.
ഇത്യേതേ പിതരശ്ചൈവ ലോകാ ദുഹിതരസ്തഥാ
ഇവയാണ് പിതാക്കന്മാർ, ലോകങ്ങൾ, അതുപോലെ പുത്രിമാരും.
കീര്ത്തിതാഃ പിതരസ്തേ വൈ തവ പുത്ര യഥാക്രമമ്
മകനേ, ഈ പിതാക്കന്മാരെ ഞാൻ ക്രമമായി നിന്നോട് വിവരിച്ചു.
ലോകാ ദുഹിതരശ്ചൈവ ദോഹിത്രാശ്ച ശ്രുതാസ്തഥാ
ലോകങ്ങൾ, പുത്രിമാർ, അതുപോലെ മുമ്മാരെയും ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
അദ്യപ്രഭൃതി കര്ത്താസ്മി സര്വമേതദ്യഥാതഥമ്
ഇന്നുമുതൽ എല്ലാം ശരിയായി ഞാൻ ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പുനൽകുന്നു.
പൃഷ്ടശ്ച സംശയാന്സര്വാനൃഷീനാഹ നൃസംസദി
സഭയിൽ ഋഷിമാർ ചോദിച്ച സംശയങ്ങൾ എല്ലാം അവൻ വിശദീകരിച്ചു.
യസ്മിന്സദസ്പതിസ്നാതോ ബ്രഹ്മാ സീദ്ദേവതാപ്രഭുഃ
അവിടെ, ദേവതകളുടെ പ്രഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഇരുന്നു.
ശ്ലോകാശ്ചാത്ര പുരാ ഗീതാ ഋഷിഭിര്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ
അവിടെ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ആയ ഋഷികൾ പഴയകാലത്ത് ശ്ലോകങ്ങൾ പാടിയിരുന്നു.
ലോകാനാം ച ഹിതാര്ഥായ ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ
ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവ് അർപ്പിച്ചു.
പ്രോവാച പിതൃസര്ഗം തു യശ്ചൈവ സമുദാഹൃത
പിതൃസൃഷ്ടിയെ സംബന്ധിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതുപോലെ വിവരിച്ചു.
ശ്രാദ്ധകല്പോ നാമ വിംശതിതമോ ഽധ്യായഃ
ശ്രാദ്ധവിധി എന്ന ഇരുപതാമത്തെ അധ്യായം.
വര്ഷാണി കതിചിദ്രാജന്വ്യതീയുരമിതൌജസഃ
അമിതമായ ശക്തിയുള്ളവനു, രാജാവേ, കുറേ വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി.