യജ്ഞഹേതോസ്തദുദ്ധൃത്യ മോഹയിത്വാ ജഗത്തഥാ
യജ്ഞത്തിനായി അതിനെ എടുത്ത് ലോകത്തെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
അമൃതം ഗുഹ്യമുദ്ധൃത്യ യോഗേ യോഗവിദാം വരാഃ
യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ രഹസ്യമായ അമൃതം എടുത്തു.
ദേവാനാം പരമം ഗുഹ്യമൃഷീണാം ച പരായണമ്
ദേവന്മാരുടെ പരമരഹസ്യവും ഋഷിമാരുടെ ഏറ്റവും ഉന്നത ലക്ഷ്യവും അതാണ്.
പിതൃഭക്തഃ സമാസേന പിതൃപൂര്വപരശ്ച യഃ
പിതൃഭക്തനായവനും, മുന്പും പിന്നെയും പിതാക്കന്മാരെ ആദരിക്കുന്നവനും, സംക്ഷേപത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ,
അയത്നാത്പ്രാപ്നുയാദേവ സര്വമേതന്ന സംശയഃ
അവൻ ഈ എല്ലാം യാതൊരു ശ്രമവും ഇല്ലാതെ നേടുന്നു, സംശയമില്ല.
യേഷു ചാപ്യക്ഷയം ശ്രാദ്ധം തീര്ഥേഷു ച ഗുഹാസു ച
ശ്രാദ്ധം ക്ഷയിക്കാത്തതും, തിരുത്തുകളിലും ഗുഹകളിലും നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ,
ശ്രുത്വേമം ശ്രാദ്ധകല്പം ച ന കുര്യാദ്യസ്തു മാനവഃ
ഈ ശ്രാദ്ധവിധി കേട്ടിട്ടും ആരെങ്കിലും അതു ചെയ്യാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ,
പരിവാദോ ന കര്ത്തവ്യോ യോഗിനാം തു വിശേഷതഃ
യോജികൾക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും, ദോഷം പറയരുത്.
യോഗാന്പരിവദേദ്യസ്തു ധ്യാനിനോ മോക്ഷകാങ്ക്ഷിണഃ
ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യോജികൾക്ക് ദോഷം പറയുന്നവൻ,
യോഗീശ്വരപരീവാദാന്ന സ്വര്ഗം യാതി മാനവഃ
യോഗേശ്വരന്മാരെ അപമാനിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കില്ല.
കുംഭീപാകേഷു പച്യന്തേ ജിഹ്വാച്ഛേദേ പുനഃ പുനഃ
അവരെ കുംഭീപാകനരകത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും നാവു മുറിച്ച് വേവിക്കുന്നു.
പ്രോത്യാനന്തം ഫലം ഭുങ്ക്ത ഇഹ വാപി ന സംശയഃ
അവൻ ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റിടത്ത് അനന്തമായ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു, സംശയമില്ല.
ഋചോ യജുഃ സാമ തദങ്ഗപാരഗേ ഽവികാരമേതം ഹ്യനവാപ്യ സീദതി
ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളും അവയുടെ അംശങ്ങളും പഠിച്ചിട്ടും ഈ മാറ്റമില്ലാത്ത മാർഗ്ഗം നേടാത്തവൻ പരാജയപ്പെടുന്നു.
യഃ സ്യാച്ചതുര്വിശതിതത്ത്വപാരഗഃ സ പാരഗോ നാധ്യയനസ്യ പാരഗഃ
നാല്പത്തിരണ്ടു തത്ത്വങ്ങൾ നേടിയവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ വിജ്ഞാനി, വെറും പഠനം ചെയ്തവൻ അല്ല.
പ്രത്യാഹരേദ്യോഗപഥം ന യോ ദ്വിജോ ന സര്വപാര ക്രമപാരഗോചരഃ
യോഗമാർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കാത്ത ദ്വിജൻ എല്ലാം കടന്നവനും ഉന്നതസ്ഥിതിയിലെത്തിയവനും അല്ല.
തം വൈ വേദവിദഃ പ്രാഹുസ്തമാഹുര്വേദപാരഗമ്
വേദം അറിയുന്നവർ അവനെ യഥാർത്ഥ വേദജ്ഞനെന്ന് വിളിക്കുന്നു, വേദത്തിന്റെ അപ്പുറത്തേക്ക് കടന്നവനെന്ന് പറയുന്നു.
ഏവം വേദവിദഃ പ്രാഹുരന്യം വൈ വേദപാരഗമ്
അങ്ങനെ, വേദം അറിയുന്നവർ മറ്റൊരാളെ വേദത്തിന്റെ അപ്പുറത്തേക്ക് കടന്നവനെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
പ്രാപ്നോത്യായുഃ പ്രജാശ്ചൈവ പിതൃഭക്തോ ന സശയഃ
പിതൃഭക്തനായവൻ ദീർഘായുസും സന്തതിയും നേടുന്നു, സംശയമില്ല.
സര്വാണ്യേതാനി വാപ്നോതി തീര്ഥദാനഫലാനി ച
ഇവയൊക്കെയും ലഭിക്കുകയും, തീർത്ഥങ്ങളിൽ ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആശ്രാവ്യ ച ദ്വിജാന്സോ ഽഥ സര്വകാമാനവാപ്നുയാത്
ഇത് ദ്വിജന്മാർക്ക് വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും.
അനസൂയുര്ജിതക്രോധോ ലോഭമോഹവിവര്ജിതഃ
അസൂയ ഇല്ലാത്തവനും, കോപം ജയിച്ചവനും, ലാഭവും മായയും വിട്ടവനും,
ഇഹ ചാപി പരാ പുഷ്ഠിസ്തസ്മാത്കുര്വീത നിത്യശഃ
ഇവിടെ തന്നെ പരമമായ ബലവും ലഭിക്കും; അതിനാൽ ഇതു നിത്യമായി ചെയ്യണം.
അപത്യഭാഗീ ച പരേണ തേജസാ ദിവൌകസാം സ വ്രജതേ സലോകതാമ്
അവൻ സന്താനവും, അതിവിശിഷ്ടമായ തേജസ്സോടുകൂടി, ദേവന്മാരുടെ ലോകത്തിൽ ചേർന്ന് പോകുകയും ചെയ്യും.
മഹായോഗേശ്വരേഭ്യശ്ച സദാ ച പ്രണതോ ഽസ്മ്യഹമ്
മഹായോഗേശ്വരന്മാരെ ഞാൻ എപ്പോഴും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശ്രാദ്ധകല്പേ ബ്രഹ്മണപരീക്ഷാ നാമ ഏകോനവിംശോ ഽധ്യായഃ
ശ്രാദ്ധവിധിയിൽ ബ്രാഹ്മണപരീക്ഷ എന്നത് പതിനൊമ്പതാമത്തെ അധ്യായം.
സപ്തസ്വേതേ സ്ഥിതാ നിത്യം സ്ഥാനേഷു പിതരോ ഽവ്യയാഃ
ഏഴു വിശുദ്ധമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ പിതാക്കന്മാർ എപ്പോഴും അക്ഷയമായി വസിക്കുന്നു.
ആദ്യോ ഗണസ്തു യോഗാനാമനുയോഗവിവര്ദ്ധനഃ
ആദ്യത്തെ കൂട്ടം യോഗങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
ശേഷാസ്തു വര്ണിംനാം ജ്ഞേയാ ഇതി സര്വേ പ്രകീര്ത്തിതാഃ
മറ്റുള്ളവർ വർണ്ണങ്ങളിലേക്കുള്ളവരായി അറിയണം; ഇങ്ങനെ എല്ലാവരെയും വിവരിച്ചു.
ആശ്രമശ്ച യജന്ത്യേനാംശ്ചത്വാരസ്തു യഥാക്രമമ്
നാലു ആശ്രമങ്ങളും ക്രമമായി അവരെ ആരാധിക്കുന്നു.
തഥാ സംകരജാത്യശ്ച മ്ലേച്ഛാശ്ചാപി യജന്തി വൈ
അങ്ങനെ തന്നെ സംകരജാതികളും മ്ലേച്ഛരും അവരെ ആരാധിക്കുന്നു.