സോപാനത്കശ്ച യദ്ഭുങ്ക്തേ യച്ച ദത്തമസത്കൃതമ്
ചപ്പലുടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നവനും, ആദരമില്ലാതെ നൽകിയതും,
ശ്വാ ചൈവ ബ്രഹ്മഹാ ചൈവ നാവേക്ഷേത കഥഞ്ചന
നായയും ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനും ഒരിക്കലും നോക്കരുത്.
രാക്ഷസാനാം തിലാഃ പ്രോക്താഃ ശുനാം പരിവൃതാസ്തഥാ
എള്ള് രാക്ഷസന്മാരുടെതാണെന്ന് പറയുന്നു; നായ്ക്കൾ ചുറ്റിയതും അതുപോലെയാണ്.
രജസ്വലായാഃ സ്പര്ശേന ക്രുദ്ധോയശ്ച പ്രയച്ഛതി
രജസ്വലയുടെ സ്പർശം കൊണ്ടോ, കോപത്തിൽ നൽകിയതുകൊണ്ടോ,
വിവിക്തേഷു ച പ്രീയന്തേ ദത്തേനേഹ പിതാമഹാഃ
ഏകാന്തത്തിൽ നൽകിയ ദാനത്തിൽ പിതാമഹന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു.
തസ്മാത്പരിവൃതേനേഹ വിധിവദ്ദര്ഭപാണിനാ
അതുകൊണ്ട്, ചുറ്റിയ എള്ളും, വിധിപ്രകാരം ദർഭയുമായി കൈയിൽ,
അനുമാന്യ ദ്വിജാന്പൂര്വമര്ഗൌം കുര്യാദ്യഥാവിധി
ആദ്യം ദ്വിജന്മാരുടെ അനുമതി വാങ്ങി, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ അർഘ്യം നടത്തണം.
ശുക്ലപക്ഷേ ച പൂര്വാങ്ണേ ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്യഥാവിധി
ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ, ശ്രാദ്ധം വിധിപ്രകാരം നടത്തണം.
ഏവമേതേ മഹാത്മാനോ മഹായോഗാ മഹൌജസഃ
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാക്കളും മഹായോഗികളും മഹാശക്തിയുള്ളവരും,
പിതൃഭക്ത്യൈവ തു നരോ യോഗം പ്രാപ്നോതി ദുര്ല്ലഭമ്
പിതൃഭക്തിയാൽ മാത്രം മനുഷ്യൻ ദുർലഭമായ യോഗം നേടുന്നു.
യജ്ഞഹേതോസ്തദുദ്ധൃത്യ മോഹയിത്വാ ജഗത്തഥാ
യജ്ഞത്തിനായി അതിനെ എടുത്ത് ലോകത്തെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
അമൃതം ഗുഹ്യമുദ്ധൃത്യ യോഗേ യോഗവിദാം വരാഃ
യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ രഹസ്യമായ അമൃതം എടുത്തു.
ദേവാനാം പരമം ഗുഹ്യമൃഷീണാം ച പരായണമ്
ദേവന്മാരുടെ പരമരഹസ്യവും ഋഷിമാരുടെ ഏറ്റവും ഉന്നത ലക്ഷ്യവും അതാണ്.
പിതൃഭക്തഃ സമാസേന പിതൃപൂര്വപരശ്ച യഃ
പിതൃഭക്തനായവനും, മുന്പും പിന്നെയും പിതാക്കന്മാരെ ആദരിക്കുന്നവനും, സംക്ഷേപത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ,
അയത്നാത്പ്രാപ്നുയാദേവ സര്വമേതന്ന സംശയഃ
അവൻ ഈ എല്ലാം യാതൊരു ശ്രമവും ഇല്ലാതെ നേടുന്നു, സംശയമില്ല.
യേഷു ചാപ്യക്ഷയം ശ്രാദ്ധം തീര്ഥേഷു ച ഗുഹാസു ച
ശ്രാദ്ധം ക്ഷയിക്കാത്തതും, തിരുത്തുകളിലും ഗുഹകളിലും നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ,
ശ്രുത്വേമം ശ്രാദ്ധകല്പം ച ന കുര്യാദ്യസ്തു മാനവഃ
ഈ ശ്രാദ്ധവിധി കേട്ടിട്ടും ആരെങ്കിലും അതു ചെയ്യാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ,
പരിവാദോ ന കര്ത്തവ്യോ യോഗിനാം തു വിശേഷതഃ
യോജികൾക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും, ദോഷം പറയരുത്.
യോഗാന്പരിവദേദ്യസ്തു ധ്യാനിനോ മോക്ഷകാങ്ക്ഷിണഃ
ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യോജികൾക്ക് ദോഷം പറയുന്നവൻ,
യോഗീശ്വരപരീവാദാന്ന സ്വര്ഗം യാതി മാനവഃ
യോഗേശ്വരന്മാരെ അപമാനിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കില്ല.
കുംഭീപാകേഷു പച്യന്തേ ജിഹ്വാച്ഛേദേ പുനഃ പുനഃ
അവരെ കുംഭീപാകനരകത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും നാവു മുറിച്ച് വേവിക്കുന്നു.
പ്രോത്യാനന്തം ഫലം ഭുങ്ക്ത ഇഹ വാപി ന സംശയഃ
അവൻ ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റിടത്ത് അനന്തമായ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു, സംശയമില്ല.
ഋചോ യജുഃ സാമ തദങ്ഗപാരഗേ ഽവികാരമേതം ഹ്യനവാപ്യ സീദതി
ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളും അവയുടെ അംശങ്ങളും പഠിച്ചിട്ടും ഈ മാറ്റമില്ലാത്ത മാർഗ്ഗം നേടാത്തവൻ പരാജയപ്പെടുന്നു.
യഃ സ്യാച്ചതുര്വിശതിതത്ത്വപാരഗഃ സ പാരഗോ നാധ്യയനസ്യ പാരഗഃ
നാല്പത്തിരണ്ടു തത്ത്വങ്ങൾ നേടിയവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ വിജ്ഞാനി, വെറും പഠനം ചെയ്തവൻ അല്ല.
പ്രത്യാഹരേദ്യോഗപഥം ന യോ ദ്വിജോ ന സര്വപാര ക്രമപാരഗോചരഃ
യോഗമാർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കാത്ത ദ്വിജൻ എല്ലാം കടന്നവനും ഉന്നതസ്ഥിതിയിലെത്തിയവനും അല്ല.
തം വൈ വേദവിദഃ പ്രാഹുസ്തമാഹുര്വേദപാരഗമ്
വേദം അറിയുന്നവർ അവനെ യഥാർത്ഥ വേദജ്ഞനെന്ന് വിളിക്കുന്നു, വേദത്തിന്റെ അപ്പുറത്തേക്ക് കടന്നവനെന്ന് പറയുന്നു.
ഏവം വേദവിദഃ പ്രാഹുരന്യം വൈ വേദപാരഗമ്
അങ്ങനെ, വേദം അറിയുന്നവർ മറ്റൊരാളെ വേദത്തിന്റെ അപ്പുറത്തേക്ക് കടന്നവനെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
പ്രാപ്നോത്യായുഃ പ്രജാശ്ചൈവ പിതൃഭക്തോ ന സശയഃ
പിതൃഭക്തനായവൻ ദീർഘായുസും സന്തതിയും നേടുന്നു, സംശയമില്ല.
സര്വാണ്യേതാനി വാപ്നോതി തീര്ഥദാനഫലാനി ച
ഇവയൊക്കെയും ലഭിക്കുകയും, തീർത്ഥങ്ങളിൽ ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആശ്രാവ്യ ച ദ്വിജാന്സോ ഽഥ സര്വകാമാനവാപ്നുയാത്
ഇത് ദ്വിജന്മാർക്ക് വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും.