സര്വൈകാന്തസുഖഃ കാലോ നാത്യര്ഥം ഹ്യുഷ്ണശീതലഃ
ആ കാലം മുഴുവനും ആനന്ദം നിറഞ്ഞതാണ്; അതിൽ അത്യധികം ചൂടോ തണുപ്പോ ഇല്ല.
ഉത്തിഷ്ഠംതി പൃഥിവ്യാം വൈ തേഷാം ധ്യാനൈ രസാതലാത്
അവർ ഭൂമിയിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു, തങ്ങളുടെ ധ്യാനത്തിലൂടെ അടിയിലത്തെ ലോകത്തിൽ നിന്ന്.
അസംസ്കാര്യൈഃ ശരീരൈസ്തു പ്രജാസ്താഃ സ്ഥിരയൌവനാഃ
ശുദ്ധീകരണ ചടങ്ങുകൾ ആവശ്യമില്ലാത്ത ശരീരങ്ങളോടെ, ആ ജനങ്ങൾക്കു യുവാവസ്ഥ സ്ഥിരമാണ്.
സമം ജന്മ ച രൂപം ച പ്രീയംതേ ചൈവ താഃ സമാഃ
ജനനവും രൂപവും എല്ലാം സമമാണ്; അവർ ഒരുമിച്ച് സന്തോഷിക്കുന്നു.
നിര്വിശേഷാശ്ച താഃ സര്വാ രൂപായുഃശില്പചേഷ്ടിതൈഃ
അവർക്കിടയിൽ രൂപത്തിലും ആയുസ്സിലും കഴിവിലും പ്രവർത്തനത്തിലും യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല.
അപ്രവൃത്തിഃ കൃതദ്വാരേ കര്മണഃ ശുഭപാപയോഃ
നല്ലതും ചീത്തയുമായ പ്രവർത്തികൾക്കുള്ള വാതിലുകൾ അടച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടെ പ്രവർത്തനം ഇല്ല.
അനിച്ഛാദ്വേഷയുക്താസ്താ വര്ത്തയന്തി പരസ്പരമ്
അവർക്കു ആഗ്രഹമോ ദ്വേഷമോ ഇല്ലാതെ, പരസ്പരം അവർ ജീവിക്കുന്നു.
സുഖപ്രായാ വിശോകാശ്ച ഉത്പദ്യംതേ കൃതേ യുഗേ
കൃതയുഗത്തിൽ ജനിക്കുന്നവർ കൂടുതലും സന്തോഷവാന്മാരും ദുഃഖം ഇല്ലാത്തവരുമാണ്.
മനസാ വിഷയസ്താസാം നിരീഹാണാം പ്രവര്തതേ
ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവർക്കു, വിഷയസുഖം മനസ്സിലൂടെ മാത്രം അനുഭവപ്പെടുന്നു.
നാതി ഹിംസതി വാന്യോന്യം നാനുഗൃങ്ണംതി വൈ തദാ
അവർ അന്നേരം ഒരാളും മറ്റൊരാളെ ദോഷപ്പെടുത്തുകയോ സഹായിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
പവൃത്തം ദ്വാപരേ യുദ്ധം സ്തേയമേവ കലൌ യുഗേ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ കലഹം തുടങ്ങുന്നു; കലിയുഗത്തിൽ മോഷണം ഉണ്ടാകും.
കലിസ്തമസ്തു വിജ്ഞേയം ഗുണവൃത്തം ഗുമേഷു തത്
കലി ഏറ്റവും അശുദ്ധമാണെന്ന് അറിയണം; അതിന്റെ ഗുണങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും ഗുണങ്ങളിൽ കാണാം.
ചത്വാരി തു സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം തത്കൃതം യുഗമ്
കൃതയുഗം നാലായിരം വർഷമാണ്.
ചത്വാര്യൈവ സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം മോനുഷാണി തു
ആ നാലായിരം വർഷങ്ങൾ മനുഷ്യവർഷങ്ങളാണ്.
തതഃ കൃത്യുഗേ തസ്മിന് സസംധ്യാംശേ ഗതേ തദാ
അതിനുശേഷം, കൃതയുഗം അതിന്റെ സന്ധ്യാഭാഗം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,
സന്ധ്യായാസ്തു വ്യതീതായാഃ സാംധ്യഃ കാലോ യുഗസ്യ സഃ
സന്ധ്യാകാലം കഴിഞ്ഞാൽ, ആ സമയമാണ് യುಗത്തിന്റെ സന്ധ്യാകാലം.
ഏവം കൃതയുഗേ തസ്മിന്നിശ്ശേഷേംതര്ദധേ തദാ
അങ്ങനെ കൃതയുഗം ഒടുക്കം ആകുമ്പോള് അതു പൂര്ണമായും അപ്രത്യക്ഷമായി.
സിദ്ധിരന്യയുഗേ തസ്മിംസ്ത്രേതാഖ്യേ ഽനംതരേ കൃതാത്
അതിനുശേഷം വന്ന ത്രേതായുഗത്തില് മറ്റൊരു സിദ്ധി ലഭിച്ചു.
അഷ്ടൌ താഃ ക്രമയോഗേന സിദ്ധയോ യാംതി സംക്ഷയമ്
ആ എട്ടു സിദ്ധികളും ക്രമമായി കുറയാന് തുടങ്ങി.
മന്വംതരേഷു സര്വേഷു ചതുര്യുഗവിഭാഗശഃ
എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും നാലു യുഗങ്ങളുടെ വിഭജനം പ്രകാരം
സംധ്യാ കൃതസ്യ പാദേന സംക്ഷേപേണ വശാത്തതഃ
കൃതയുഗത്തിന്റെ സംധ്യ ഒരു ഭാഗം മാത്രം അതിന്റെ നിയന്ത്രണത്തില് ചുരുങ്ങി.
ഹീയംതേ യുഗധര്മാസ്തേ തപഃശ്രുതബലായുഷഃ
യുഗങ്ങളുടെ ധര്മ്മങ്ങള്, അതായത് തപസ്സ്, ജ്ഞാനം, ബലം, ആയുസ്സ് എന്നിവ കുറയുന്നു.
ത്രേതായുഗസമുത്പത്തിഃ സാംശാ ച ഋഷിസത്തമാഃ
ഋഷികളിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ഭാഗികമായതാണ്.
കല്പാദൌ സംപ്രവൃത്തായാസ്ത്രേതായാഃ പ്രസുഖേ തദാ
കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തില് ത്രേതായുഗം ആരംഭിച്ചപ്പോള് അതിനകം വലിയ സുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യാം സിദ്ധൌ പ്രനഷ്ടായാമന്യാ സിദ്ധിരജായത
ആ യുഗത്തിലെ സിദ്ധി നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോള് മറ്റൊരു സിദ്ധി ഉദിച്ചുവന്നു.
മേഘേഭ്യഃ സ്തനയിതൃഭ്യഃ പ്രവൃത്തം പൃഷ്ടിസര്ജനമ്
മേഘങ്ങളിലും ഇടിമുഴക്കത്തിലും നിന്നു പുറകുവശത്തുനിന്നുള്ള സ്രാവം ആരംഭിച്ചു.
പ്രജാ ആസംസ്തതസ്താസാം വൃക്ഷശ്ച ഗൃഹ സംജ്ഞിതാഃ
അപ്പോള് ആ ജീവികള്ക്കിടയില് വൃക്ഷങ്ങള് വീടെന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു.
വര്ത്തയംതേസ്മ തേഭ്യസ്താസ്ത്രേതായുഗമുഖേ പ്രജാഃ
ത്രേതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തില് ആ ജീവികള് വൃക്ഷങ്ങളില് നിന്നു ജീവിച്ചു.
സംഗലോലാത്മകോ ഭാവസ്തദാ ഹ്യാകസ്മികോ ഽഭവത്
അപ്പോള് സ്വഭാവം ചഞ്ചലവും അപ്രതീക്ഷിതമായും മാറി.
തദാ തദ്വൈ ന ഭവതി പുനര്യുഗബലേന തു
അതിനുശേഷം, യുഗത്തിന്റെ സ്വാധീനത്താല് അങ്ങനെ വീണ്ടും സംഭവിച്ചില്ല.