ലവകാഷ്ഠാഃ കലാശ്ചൈവ മുഹുര്ത്താന്സംധിരാത്ര്യഹാന്
ക്ഷണങ്ങൾ, കഷ്ണങ്ങൾ, ഭാഗങ്ങൾ, മണിക്കൂറുകൾ, സംധികൾ, രാത്രികളും പകലുകളും—all സൃഷ്ടിച്ചു.
സ്ഥാനാഭിമാനിനശ്ചൈവ സ്ഥാനാനിച പൃഥക്പൃഥക്
സ്ഥലങ്ങൾക്ക് മേൽ അധികാരമുള്ളവരും, ഓരോ സ്ഥലവും വേറേ വേറെയും ഉണ്ടാക്കി.
കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരം ച തിഷ്യം ചൈവ തഥാ യുഗമ്
കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, തിഷ്യയുഗം എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ യുഗങ്ങളും ഉണ്ടായി.
പ്രാഗുക്താശ്ച മയാ തുഭ്യം പൂര്വ്വേ കല്പേ പ്രജാസ്തു താഃ
മുൻ കല്പത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞ എല്ലാ ജീവികളും അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അപ്രാപ്തായാസ്തപോലോകം പൃഥിവ്യാം യാഃ സമാസത
തപോലോകം പ്രാപിക്കാതെ ഭൂമിയിൽ തന്നെ ശേഷിച്ചവർ അവരായിരുന്നു.
വീക്ഷ്യാര്ഥം താഃ സ്ഥിതാസ്തത്ര പുനഃ സര്ഗസ്യ കാരണാത്
പുതിയ സൃഷ്ടിക്കായി അവിടെ അവരെ നിരീക്ഷിക്കാൻ അവർ നിലകൊണ്ടു.
ധര്മ്മാര്ഥ കാമമോക്ഷാണാമിഹ താഃ സാധിതാഃ സ്മൃതാഃ
ഇവിടെ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവ നേടിയവരെ ഓർക്കുന്നു.
തതസ്തേ തപസാ യുക്താഃ സ്ഥാനാന്യാപൂരയന്പുരാ
ശക്തമായ തപസ്സുകൊണ്ട് അവർ പുരാതനകാലത്ത് എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളും നിറച്ചു.
ആസംഗദ്വേഷയുക്തേന കര്മണാ തേ ദിവം ഗതാഃ
ആസക്തിയും ദ്വേഷവും ചേർന്ന കർമ്മം കൊണ്ട് അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി.
സ്വകര്മ്മഫലശേഷേണ ഖ്യാതാശ്ചൈവ തദാത്മകാഃ
സ്വന്തം കർമ്മഫലത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൊണ്ട് അവർ അതിനുള്ള പേരിൽ പ്രശസ്തരായി.
അപ്സു യഃ കാരണം തേഷാം ബോധയന്കര്മ്മണാ തു സഃ
ജലങ്ങളിൽ കാരണമായവൻ, അവയെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ബോധിപ്പിക്കുന്നവൻ, അത്തവനാണ്.
ഗൃഹ്ണന്തി തേ ശരീരാണി നാനാരൂപാണി യോനിഷു
അവരവൻ വിവിധ ഗർഭങ്ങളിൽ പലതരത്തിലുള്ള ശരീരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു.
തേഷാം മേധ്യാനി കര്മ്മാണി പ്രായശഃ പ്രതിപേദിരേ
അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ കൂടുതലും ശുദ്ധമായവയാണ്.
പുനഃ പുനസ്തേ കല്പേഷു ജായന്തേ നാമരൂപേണഃ
മറുമറു ഓരോ കല്പത്തിലും അവർ പേരും രൂപവും കൊണ്ടു വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
താഃ പ്രജാ ധ്യായതസ്തസ്യ സത്യാഭിധ്യായിനസ്തദാ
അവ ജീവികൾ അവൻ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ സത്യമായ ഇച്ഛയാൽ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.
ജനാസ്തേ ഹ്യുപപദ്യന്തേ സത്ത്വോദ്രിക്താഃ സുതേജസഃ
അവരൊക്കെയും നല്ല ഗുണവും വലിയ തേജസും ഉള്ളവരായി ജനിക്കുന്നു.
തേ സര്വേ രജസോദ്രിക്താഃ ശുഷ്മിണശ്ചാപ്യമര്ഷിണഃ
അവരൊക്കെയും രജോഗുണം അധികം ഉള്ളവരും ശക്തിയും കോപവും ഉള്ളവരുമാണ്.
രജസ്തമോഭ്യാസുദ്ധിക്താ ഗൃഹശീലാസ്തതഃ സ്മൃതാഃ
രജസ്സും തമസ്സും വളർത്തുന്നവരെയാണ് ഗൃഹസ്ഥരെന്നു വിളിക്കുന്നത്.
കൂടകാകൂടകാശ്ചൈവ ഉത്പദ്യംതേ മുമൂര്ഷുണാമ്
കപടരും സത്യസന്ധരുമായവർ മരിക്കാനിരിക്കുന്നവരിൽ ജനിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രഭൃതി കല്പേ ഽസ്മിന്മൈഥുനാനാം ച സംഭവഃ
അതിനുശേഷം ഈ കല്പത്തിൽ ലൈംഗികസംബന്ധത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ഉണ്ടായി.
ശബ്ദാദിവിഷയഃ ശുദ്ധഃ പ്രത്യേകം പഞ്ചലക്ഷണമ്
ശബ്ദം മുതലായ ശുദ്ധമായ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ ഓരോന്നിലും അഞ്ചു ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ട്.
തഥാന്വയാസ്തു സംഭൂതാ യൈരിദം പൂരിതം ജഗത്
അങ്ങനെ അനുക്രമമായി ജനിച്ചവർ ഈ ലോകം നിറച്ചു.
തദാ താ ഹ്യല്പസംതോഷായുദ്ധേ തസ്മിംശ്ചരംതി വൈ
അപ്പോൾ അവർക്കു തൃപ്തി കുറവായതിനാൽ അവർ ആ കലഹത്തിൽ അലയുന്നു.
താഃ പ്രജാഃ കാമചാരിണ്യോ മാനസീം സിദ്ധിമിച്ഛതഃ
ആ ജീവികൾ ഇഷ്ടപ്രകാരം പെരുമാറി മനസ്സിന്റെ സിദ്ധി അന്വേഷിച്ചു.
ധര്മാധര്മൌം തദാ ന സ്തഃ കല്പാദൌ പ്രഥമേ യുഗേ
ആ സമയത്ത്, കല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ, ധർമ്മവും അധർമ്മവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ചത്വാരി തു സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ദിവ്യസംഖ്യയാ
അപ്പോൾ ദൈവീയമായ എണ്ണത്തിൽ നാലായിരം വർഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതഃ സഹസ്രശസ്താസ്തു പ്രജാസു പ്രഥിതാസ്വിഹ
അതിനുശേഷം, ഈ ലോകത്ത് ജനങ്ങൾ പ്രശസ്തരായപ്പോൾ, അവർ ആയിരക്കണക്കിന് ഉണ്ടായി.
പര്വതോദധിവാസിന്യോ ഹ്യനികേതാശ്രയാസ്തു താഃ
അവർ പർവ്വതങ്ങളിലും സമുദ്രങ്ങളിലും താമസിച്ചു, സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലമില്ലാത്തവരായിരുന്നു.
താശ്ശശ്വത് കാമചരിണ്യോ നിത്യം മുദിതമാനസാഃ
അവർക്കു എന്നും ഇഷ്ടം പോലെ പ്രവർത്തിക്കാം, മനസ്സ് എപ്പോഴും സന്തോഷം നിറഞ്ഞതാണ്.
നോദ്വിജാ നോത്കടാശ്ചൈവ ധര്മസ്യ പ്രക്രിയാ തു സാ
അവിടെ ഭയം ഇല്ല, കഠിനതയും ഇല്ല; അതാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ ആചരണം.