ദക്ഷിണസ്യാം തു പാണിഭ്യാം പ്രഥമം പിണ്ഡമുത്സൃജേത്
വലത് കൈ ഉപയോഗിച്ച് ആദ്യം പിണ്ഡം വിട്ടുകൊടുക്കണം.
സവ്യോത്തരാഭ്യാം പാണിഭ്യാം ധര്മേര്ഽധം സമതന്ദ്രിതഃ
ഇടതും മേലും കൈകൾകൊണ്ടു, മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയോടെ, ധർമ്മത്തിനായി പാതി സമർപ്പിക്കണം.
ക്ഷൌമം സൂത്രം നവം ദദ്യാച്ഛാണം കാര്പാസകം തഥാ
പുതിയ കഷായം, സൂത്രം, ചണവസ്ത്രം, കരുവാല വസ്ത്രം എന്നിവ നൽകണം.
വര്ജയേദ്യക്ഷണം യജ്ഞേ യദ്യപ്യഹതവസ്ത്രജാമ്
യജ്ഞത്തിൽ, നിറം ചേർത്ത വസ്ത്രം, അതു പുതിയതായാലും, ഒഴിവാക്കണം.
ശ്രേഷ്ഠമാഹുസ്ത്രികകുദമഞ്ജനം നിത്യമേവ ച
തൃകകുടം ഏറ്റവും നല്ല കണ്ണുരുക്കാണെന്ന് പറയുന്നു, എന്നും അതു ഉപയോഗിക്കണം.
ചന്ദനാഗുരുണീ ചോഭേ തമാലോശീരപദ്മകമ്
ചന്ദനം, അഗരു, തമാലം, ഉശീരം, പത്മകം ഇവയും ഉത്തമമാണ്.
ശുക്ലാഃ സുമനസഃ ശ്രേഷ്ഠാസ്തഥാ പദ്മോത്പലാനി ച
വെള്ള പുഷ്പങ്ങൾ ഏറ്റവും നല്ലതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ താമരയും ഉത്പലവും.
തഥാ ഹി സുമനാ നാഡീരൂപികാസ്മകുരണ്ഡികാ
അതുപോലെ തന്നെ സുമന, നാഡിരൂപിക, അസ്മകുരണ്ടിക എന്ന പുഷ്പങ്ങളും ഉണ്ട്.
യഥാ ഗന്ധാദപേതാനി ചോഗ്രഗന്ധാനി യാനി ച
ഗന്ധം പോയതും അത്യന്തം ശക്തമായ സുഗന്ധമുള്ളതും ആയ പുഷ്പങ്ങൾ.
ദ്വിജാതയോ യഥോദ്ദിഷ്ടാ നിയതാഃ സ്യുരുദങ്മുഖാഃ
ദ്വിജാതികൾ നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ എന്നും വടക്കോട്ട് മുഖം നോക്കി ഇരിക്കണം.
തേഷാമഭിമുഖോ ദദ്യാദ്ദര്ഭത്പിണ്ഡാംശ്ച യത്നതഃ
അവരുടെ നേരെ മുഖം നോക്കി, ശ്രദ്ധയോടെ ദർഭപിണ്ടങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.
ഹരിതാ വൈ സ പിഞ്ജാലാഃ പുഷ്ടാഃ സ്നിഗ്ധാഃ സമാഹിതാഃ
അവ പച്ച നിറമുള്ളതും, നല്ല വേരുകളുള്ളതും, പോഷണമുള്ളതും, മിനുക്കമുള്ളതും, നന്നായി ക്രമപ്പെടുത്തിയതുമാകണം.
ഉപമൂലേ തഥാ നീലാ വിഷ്ടരാര്ഥം കുശോത്തമാഃ
വേരിനടുത്ത് നീലനിറമുള്ളതും, വിരിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടുകൂടി ഏറ്റവും നല്ല കുശഗ്രാസുമാകണം.
പൂര്വം കീര്ത്തിമതാം ശ്രേഷ്ഠോ ബഭൂവാശ്വഃ പ്രജാപതിഃ
മുന്പ്, പ്രശസ്തരിൽ, അശ്വം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായിരുന്നു, പ്രജാപതേ.
തസ്മാദ്ദേയാഃ സദാ കാശാഃ ശ്രാദ്ധകര്മസു പൂജിതാഃ
അതിനാൽ, കാശാ പുല്ല് എന്നും ശ്രാദ്ധകർമങ്ങളിൽ ആദരപൂർവ്വം അർപ്പിക്കണം.
പ്രജാഃ പുഷ്ടിദ്യുതിപ്രജ്ഞാകീര്ത്തികാന്തിസമന്വിതാഃ
പ്രജകൾക്ക് പോഷണം, പ്രകാശം, ബുദ്ധി, കീർത്തി, സൗന്ദര്യം എന്നിവയുണ്ട്.
സകൃദേവാസ്തരേദ്യര്ഭാന്പിണ്ഡാര്ഥേ ദക്ഷിണാമുഖഃ
പിണ്ഡം അർപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ പേരിൽ, ഒരിക്കൽ മാത്രം കുട്ടികളെ ദക്ഷിണാഭിമുഖമായി കടക്കാം.
ഏകത്ര ചാധായ മനഃ ശ്രാദ്ധം കുര്യാത്സമാഹിതഃ
മനസ്സ് ഒരിടത്ത് ഏകാഗ്രമാക്കി, ശ്രാദ്ധം ശ്രദ്ധയോടെ നടത്തണം.
രക്ഷാംസി യക്ഷാഃ സപിശാചസംഘാ ഹതാ മയാ യാതുധാനാശ്ച സര്വേ
രക്ഷസുകൾ, യക്ഷന്മാർ, പിശാചുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ, യാതുധാനന്മാർ ഇവയെല്ലാം ഞാൻ സംഹരിച്ചു.
ശിവാം ഹി ബുദ്ധിം ധ്രുവമിച്ഛമാനഃ ക്ഷിപേദ്ദ്വിചാതിര്ദിശമുത്തരാം ഗതഃ
ശിവമായ ഉറച്ച ബുദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, വടക്കോട്ട് നാലു പ്രാവശ്യം എറിയണം.
യസ്മിന്ദേശേ പഠ്യതേ മന്ത്ര ഏഷ തം വൈ ദേശം രാക്ഷസാ വര്ജയന്തി
ഈ മന്ത്രം ജപിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് രക്ഷസുകൾ വരാറില്ല.
പവിത്രപാണിശ്ച ഭവേന്ന വാ ഹി യഃ പുമാന്ന കാര്യസ്യ ഫലം സമശ്നുതേ
ശുദ്ധമായ കൈ ഇല്ലെങ്കിൽ, ആ പുരുഷൻ ചെയ്ത കാര്യത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കില്ല.
മനസാ കാങ്ക്ഷതേ യദ്യത്തത്തദ്യദ്യുഃ പിതമഹാഃ
മനസ്സിൽ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, അതു തന്നെ പിതൃദേവന്മാർക്ക് ലഭിക്കും.
ഭവന്ത്യേവം കൃതേ ശ്രാദ്ധേ നിത്യമേവ പ്രയത്നതഃ
ശ്രാദ്ധം എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ നടത്തുമ്പോൾ അതിന് ഫലം ഉറപ്പാണ്.
വിരണാശ്ചോതുവാലാശ്ച ലഡ്വാ വര്ജ്യാശ്ച നിത്യശഃ
വിരണ, ഉതുവാല, ലഡ്വാ തുടങ്ങിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കണം.
അഞ്ജനാഭ്യജനം ഗന്ധാന്സൂത്രപ്രണയനം തഥാ
കണ്ണിൽ കജൽ ഇടൽ, സുഗന്ധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കൽ, പൂമാല ധരിക്കൽ എന്നിവയും ഒഴിവാക്കണം.
കാശാഃ പുനര്ഭവാ യേ ച ബര്ഹിണോ ഹ്യുപബര്ഹിണഃ
കാശാ, പുനർഭവ, ബർഹിണ, ഉപബർഹിണ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർകയും ഒഴിവാക്കണം.
പുഷ്പഗന്ധവിഭൂഷാണാമേഷ മന്ത്ര ഉദാഹൃതഃ
പൂക്കൾക്കും സുഗന്ധങ്ങൾക്കും അലങ്കാരങ്ങൾക്കും ഈ മന്ത്രം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
അന്യാര്ഥേ ലൌകികം വാപി ജുഹുയാത്കര്മസിദ്ധയേ
മറ്റു കാര്യങ്ങൾക്കോ ലോകപരമായ ഉദ്ദേശങ്ങൾക്കോ, കര്മ്മം പൂർത്തിയാക്കാൻ ഹോമം നടത്താം.
സമാഹിതേന മനസാ പ്രണീയാഗ്നിം സമന്തതഃ
ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ ചുറ്റും അഗ്നി തെളിയിക്കണം.