തസ്മാത്തേ പിതരഃ പുത്രാഃ പിതൃത്വം തേഷു തത്സ്മൃതമ്
അതിനാൽ, ആ പുത്രന്മാർ തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ ആയി മാറിയത്; അവരുടെ പിതൃത്വം ഇങ്ങനെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
വ്യാജഹാര പുനര്ബ്രഹ്മാ വിതൄനാത്മവിവൃദ്ധയേ
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു, പിതാക്കന്മാരുടെ വംശം വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി.
രാക്ഷസാ ദാനവാശ്ബൈവ ഫലം പ്രാപ്സ്യന്തി തസ്യ തത്
രാക്ഷസന്മാരും ദാനവന്മാരും അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
ആപ്യായമാനാ യുഷ്മാഭിര്വര്ദ്ധയിഷ്യന്തി നിത്യശഃ
നിങ്ങൾ വളർത്തുമ്പോൾ, അവർ എല്ലായ്പ്പോഴും വളർന്നു繁സിക്കും.
കൃത്സ്നം സപര്വതവനം ജങ്ഗമാജങ്ഗമൈര്വൃതമ്
പർവതങ്ങളും കാടുകളും ഉൾപ്പെടെ, ഈ മുഴുവൻ ലോകം സഞ്ചരിക്കുന്നവരും അചഞ്ചലന്മാരുമായ ജീവികളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തേഭ്യഃ പുഷ്ടിം പ്രജാശ്ചൈവ ദാസ്യന്തി പിതരഃ സദാ
പിതാക്കന്മാർ അവർക്കു എന്നും പോഷണവും സന്തതിയും നൽകും.
സര്വത്ര വര്തമാനാസ്തേ പിതരഃ പ്രപിതാമഹാഃ
പിതാക്കന്മാരും വലിയ പിതാക്കന്മാരും എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നു.
ഏവമാജ്ഞാ കൃതാ പൂര്വം ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ
ഇങ്ങനെ, പരമോന്നതനായ ബ്രഹ്മാവ് മുമ്പ് ഈ ആജ്ഞ നൽകിയിരുന്നു.
തേ തു ജ്ഞാനപ്രദാതാരഃ പിതരോ വോ ന സംശയഃ
നിസ്സംശയം, നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരാണ് ജ്ഞാനം നൽകുന്നവർ.
അന്യോന്യപിതരോ ഹ്യേതേ ദേവാശ്ച പിതരശ്ച ഹ
ദേവന്മാരും പിതാക്കന്മാരും തമ്മിൽ പരസ്പരം പിതാക്കന്മാരാണ്.
പപ്രച്ഛുര്മുനയോ ഭൂയഃ സൂതം തസ്മാദ്യദുത്തരമ്
മുനികൾ വീണ്ടും സൂതനോട് അതിന്റെ തുടർച്ചയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
പൂര്വേ തു ദേവപ്രവരാ ദേവാനാം സോമവര്ദ്ധനാഃ
പഴയ ദേവന്മാരിൽ പ്രധാനരായവർ ദേവന്മാരിൽ സോമം വർദ്ധിപ്പിച്ചവരാണ്.
ശംയുഃ പപ്രച്ഛ യത്പൂര്വം പിതരം വൈ ബൃഹസ്പതിമ്
ശംയു മുമ്പ് പിതാവായ ബൃഹസ്പതിയോട് ചോദിച്ചതു എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു.
പുത്രഃ ശംയുരിമം പ്രശ്നം പപ്രച്ഛ വിനയാന്വിതഃ
വിനയത്തോടെ ശംയു എന്ന പുത്രൻ ഈ ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു.
സമുദ്ഭൂതാഃ കഥം ചൈതേ പിതൃത്വം സമുപാഗതാഃ
ഇവർ എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു? എങ്ങനെ പിതൃത്വം ലഭിച്ചു?
ക്രിയാശ്ച സര്വാ വര്ത്തന്തേ ശ്രാദ്ധപൂര്വാ മഹാത്മനാമ്
മഹാത്മാക്കളായവർ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ശ്രാദ്ധം നടത്തിക്കൊണ്ടാണ് ചെയ്യുന്നത്.
കേഷു ചാപ്യക്ഷയം ശ്രാദ്ധം തീര്ഥേഷു ച നദീഷു ച
ഏത് സ്ഥലങ്ങളിലും, തീർത്ഥങ്ങളിലും, നദികളിലും ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമായി നിലനിൽക്കുന്നു?
കശ്ച കാലോ ഭവേച്ഛ്രാദ്ധേ വിധിഃ കശ്ചാനുവര്ത്തതേ
ശ്രാദ്ധത്തിന് യോജിച്ച സമയവും, പാലിക്കേണ്ട വിധിയും ഏതാണ്?
വ്യാഖ്യാതമാനുപൂര്വ്യേണ യത്ര ചോദാഹൃതം മയാ
എനിക്ക് പറഞ്ഞതെല്ലാം ക്രമമായി വിശദീകരിച്ചു.
വ്യാജഹാരാനുപൂര്വ്യേണ പ്രശ്നം പ്രശ്നവിദാം വരഃ
ചോദ്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ക്രമത്തിൽ ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു.
വിനയേന യഥാന്യായം ഗമ്ഭീരം പ്രശ്നമുത്തമമ്
വിനയത്തോടെ, യുക്തിയോടുകൂടി, ആഴമുള്ള ഉത്തമമായ ചോദ്യം അവൻ ചോദിച്ചു.
സൂര്യാചന്ദ്രമസൌ ചൈവ തഥാഹോരാത്രമേവ ച
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും, അതുപോലെ പകലും രാത്രിയും.
ബ്രഹ്മൈകോ ദുശ്ചരം തത്ര തതാപ പരമം തപഃ
അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് മാത്രം ദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
കീദൃശം സര്വഭൂതേശസ്തപസ്തേപേ പ്രജാ പതിഃ
സകലഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനായ സൃഷ്ടികർത്താവ് എങ്ങനെയുള്ള തപസ്സാണ് ചെയ്തതെന്ന്?
ധ്യായംസ്തദാ സ ഭഗവാംസ്തേന ലോകാനവാസൃജത്
അപ്പോൾ ആ ഭാഗ്യവാൻ ധ്യാനിച്ചു, എന്നാൽ അതിനാൽ ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചില്ല.
യോഗാമൃതാസ്തദാ സൃഷ്ടാ ബ്രഹ്മണാ ലോകചക്ഷുഷാ
അപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ കണ്ണായ ബ്രഹ്മാവ് യോഗത്തിന്റെ അമൃതം സൃഷ്ടിച്ചു.
ദേവാനസൃജത ബ്രഹ്മാ യോഗയുക്താന്സനാതനാന്
ബ്രഹ്മാവ് യോഗശക്തിയുള്ള ശാശ്വതനായ ദേവന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
സര്വകാമപ്രദാഃ പൂജ്യാ ദേവാദാനവമാനവൈഃ
അവർ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്നവരും ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും ആരാധ്യരുമാണ്.
അമൂര്ത്തയസ്ത്രയസ്തേഷാം ചത്വാരസ്തു സമൂര്ത്തയഃ
അവരിൽ മൂന്നു പേര്ക്ക് രൂപമില്ല, നാലുപേര്ക്ക് രൂപമുണ്ട്.
തേഷാമധസ്താദ്വര്ത്തന്തേ ചത്വാരഃ സൂക്ഷ്മമൂര്ത്തയഃ
അവരുടെ കീഴിൽ നാലു സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.