യശ്ചായം വര്തതേ കല്പോ വാരാഹഃ സാംപ്രതഃ ശുഭഃ
ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്ന ഈ കാലചക്രം, ശുഭമായ വാരാഹ കാലം തന്നെയാണ്.
തസ്യ ചാസ്യ ച കല്പസ്യ മധ്യാവസ്ഥാം നിബോധത
ഈ കാലചക്രത്തിന്റെയും അതിന് മുമ്പുള്ളതിന്റെയും മദ്ധ്യാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കൂ.
അന്യഃ പ്രവര്ത്തതേ കല്പോ ജനലോകാദയഃ പുനഃ
മറ്റൊരു കാലചക്രം വീണ്ടും ആരംഭിക്കുന്നു, ജനലോകം മുതലായവയോടൊപ്പം.
വ്യുച്ഛിദ്യന്തേ പ്രജാഃ സര്വാഃ കല്പാന്തേ സര്വശസ്തദാ
കാലചക്രത്തിന്റെ അവസാനം എല്ലാ ജീവികളും പൂർണ്ണമായും നശിക്കുന്നു.
മന്വന്തരേ യുഗാഖ്യാനാമവിച്ഛിന്നാസ്തു സംധയഃ
മന്വന്തരങ്ങളിൽ, യുഗങ്ങളുടെ സന്ധികൾ തടസ്സമില്ലാതെ തുടരുന്നു.
ഉക്താ യേ പ്രക്രിയാര്ഥേന പൂര്വകല്പാഃ സമാസതഃ
പദ്ധതിക്ക് വേണ്ടി സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞ പഴയ കാലചക്രങ്ങൾ.
ആസീത്കല്പേ വ്യതീതേ വൈ പരര്ദ്ധാത്പരമസ്തു യഃ
വലിയ പകുതിക്ക് അപ്പുറത്തുള്ള ഒരു കാലചക്രം മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രഥമഃ സാംപ്രതസ്തേഷാം കല്പോം യോ വര്തതേ ദ്വിജാഃ
അവയിൽ ആദ്യകാലചക്രം ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്നതാണു, ദ്വിജന്മാരേ.
ഏഷ സംസ്ഥിതകാലസ്തു പ്രത്യാഹാരസ്തതഃ സ്മൃതഃ
ഇത് നിലനിൽപ്പിന്റെ കാലമാണ്; അതിന് ശേഷം പുനഃസംഹാരം ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ചതുര്യുഗസഹസ്രതി സഹ മന്വന്തരൈഃ പുരാ
മുന്പ്, ആയിരം നാലു യുഗങ്ങൾ മന്വന്തരങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്മിന്കാലേ തദാ ദേവാ ആസന്വൈമാനികാസ്തു യേ
അന്നത്തെ കാലത്ത് ആകാശത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
അഷ്ടാവിംശതിരേവൈതാഃ കോട്യസ്തു സുകൃതാത്മ നാമ്
നല്ല പ്രവൃത്തിയുള്ളവരായ ഇവരിൽ ഇരുപത്തിയെട്ട് കോടി正ം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ത്രീണി കോടിശതാന്യാസന് കോട്യോ ദ്വിനവതിസ്തഥാ
അവിടെ മൂവായിരം കോടി, അതോടൊപ്പം തൊണ്ണൂറ്റിരണ്ട് കോടി കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏകൈകസ്മിംസ്തു കല്പേ വൈ ദേവാ വൈമാനികാഃ സ്മൃതാഃ
ഓരോ കല്പത്തിലും ആകാശവാസികളായ ദേവന്മാർ എന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
ദേവാശ്ച പിതരശ്ചൈവ ഋഷയോ ഽമൃതപാസ്തഥാ
ദേവന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, ഋഷിമാർ, അമൃതം കുടിച്ചവർ ഇവരും,
വര്ണാശ്രമാതിരിക്താശ്ച തസ്മിന്കാലേ തു ഖേ സുരാഃ
വർണ്ണം, ആശ്രമം എന്നിവയ്ക്ക് അതീതരായവരും അന്നത്തെ കാലത്ത് ആകാശത്തിലെ ദേവന്മാരുമായിരുന്നു.
തുല്യനിഷ്ഠാഭവന്സര്വേ പ്രാപ്തേ ഹ്യാഭൂതസംപ്ലവേ
ആ മഹാപ്രളയം അടുത്തപ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിന്നു.
ത്രൈലോക്യവാസിനോ ദേവാ ഇഹ താനാഭിമാനിനഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന ദേവന്മാർ, തങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്നവർ,
കല്പാവസാനികാ ദേവാസ്ത സ്മിനപ്രാപ്തേ ഹ്യുപപ്ലവേ
കല്പത്തിന്റെ അവസാനം വരെ കഴിയുന്ന ദേവന്മാർ, ആ പ്രളയം വന്നപ്പോൾ,
മഹര്ലോകായ സംവിഗ്നാസ്തതസ്തേ ദധിരേ മനഃ
അവർ ഭയപ്പെട്ട് മഹർലോകത്തേക്കാണ് മനസ്സു തിരിച്ചതു.
വിശുദ്ധിബഹുലാഃ സര്വേ മാനസീം സിദ്ധിമാസ്ഥിതാഃ
എല്ലാവരും വളരെ വിശുദ്ധിയോടെ മനസ്സിലൂടെ സിദ്ധി നേടി.
ബ്രാഹ്മണൈഃ ക്ഷത്രിയൈര്വൈശ്യൈസ്തദ്ഭവൈശ്ചാപരൈര്ജനൈഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, മറ്റു ജന്മങ്ങളിലുള്ളവരും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്തതസ്തേ ജനലോകായ സോദ്വേഗാ ദധിരേ മനഃ
അവർ ഉത്കണ്ഠയോടെ ജനലോകത്തേക്കാണ് മനസ്സു തിരിച്ചത്.
ഏവം ദേവയുഗാനാം തു സഹസ്രാണി പരസ്പരമ്
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ ആയിരക്കണക്കിന് യുഗങ്ങൾ ഒന്നിന് ശേഷം ഒന്നായി കടന്നു പോയി.
തൈഃ കല്പവാസിഭിഃ സാര്ദ്ധം ജന ആസാദിതസ്തു വൈ
കല്പത്തിൽ കഴിയുന്നവരോടൊപ്പം അവർ ജനലോകത്തേക്കാണ് എത്തിയത്.
ഗത്വാ തേ ബ്രഹ്മലോകം വൈ അപരാവര്ത്തിനീം ഗതിമ്
അവർ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്കു പോയി, അവിടെനിന്ന് തിരിച്ചു വരാത്ത വഴിയാണ് അത്.
ഭവന്തി ബ്രഹ്മണാ തുല്യാ രൂപേണ വിഷയേണ ച
അവർക്കും ബ്രഹ്മാവിനോടു സമാനമായ രൂപവും അനുഭവവും ലഭിച്ചു.
ആനന്ദം ബ്രഹ്മണഃ പ്രാപ്യ മുച്യന്തേ ബ്രഹ്മണാ സഹ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആനന്ദം നേടി, അവർ ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു.
മാനാര്ചനാഭിഃ സംബദ്ധാസ്തദാ തത്കാലഭാവിതാഃ
അന്നത്തെ കാലാവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ, അളവുകളും പൂജകളും പാലിച്ചവരായി അവർ ബന്ധപ്പെട്ടു.
തഥാതു ഭാവിതേ സേവാം തഥാനന്ദഃ പ്രവര്തതേ
അങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, സേവനം നടക്കുന്നു, അതുപോലെ സന്തോഷവും ഉദിക്കുന്നു.