പ്രഹ്ലാദഃ പൂര്വജസ്തേഷാമനുഹ്നാ ദസ്തഥാപരഃ
അവരിൽ പ്രഹ്ലാദൻ മൂത്തവനും, അനുഹ്നൻ ഇളയവനുമായിരുന്നു.
സുംദോ നിസുന്ദശ്ച തഥാ ഹ്രാദപുതൌ ബഭൂവതുഃ
ഹ്രാദന്റെ മക്കളായ സുന്ദനും നിസുന്ദനും ജനിച്ചു.
മാരീചഃ സുന്ദപുത്രസ്തു താഡകായാമജായത
സുന്ദന്റെ മകനായിരുന്നു മാരീചൻ; താടകയാണ് അവന്റെ അമ്മ.
മൂകോ വിനിഹതശ്ചാപി കൈരാതേ സവ്യസാചിനാ
കിരാതന്മാരിൽ അർജുനൻ മൂകനെ സംഹരിച്ചു.
ഉത്പന്നാ മഹതാ ചൈവ തപസാ ഭാവിതാഃ സ്വയമ്
വലിയ തപസ്സിലൂടെ അവർ ജനിച്ചു; സ്വയം മഹത്വം നേടി.
തഥാ ദക്ഷോ സുരശ്ചണ്ഡശ്ചത്വാരോ ദേത്യനായകാഃ
അതുപോലെ ദക്ഷൻ, സുരൻ, ചണ്ഡൻ—ഈ നാലുപേരും ദൈത്യന്മാരുടെ നേതാക്കളായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മജിത്ക്രതുജിച്ചൈവ ദേവാന്തകനരാന്തകൌ
ബ്രഹ്മജിത്, ക്രതുജിത്, ദേവാന്തകൻ, നരാന്തകൻ ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
രാജാജശ്ചൈവ ഗോമശ്ച ശംഭോഃ പുത്രൌ പ്രകീര്ത്തിതൌ
രാജാജനും ഗോമനും ശംഭുവിന്റെ പ്രശസ്തമായ മക്കളാണ്.
ബലേഃ പുത്രശതം ജജ്ഞേ രാജാനഃ സര്വ ഏവ തേ
ബലിയ്ക്ക് നൂറ് മക്കൾ ജനിച്ചു; അവരൊക്കെയും രാജാക്കന്മാരായി.
സഹസ്രബാഹുഃ ശ്രേഷ്ഠോ ഽഭൂദ്ബാണോ രാജാ പ്രതാപവാന്
അവരിൽ സഹസ്രബാഹു ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു; ബാണൻ ശക്തനായ രാജാവായിരുന്നു.
ശകുനീ പൂതനാ ചൈവ കന്യേ ദ്വേ തു ബലേഃ സ്മൃതേ
ശകുനിയും പൂതനയും ബലിയുടെ രണ്ട് പുത്രിമാരായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ബാലേയാ നാമ വിഖ്യാതാ ഗണാ വിക്രാന്തപൌരുഷാഃ
ബാലേയന്മാർ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു സംഘം, ധൈര്യവും വീര്യവും നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു.
ദിതിര്വിഹിതപുത്രാ വൈ തോഷയാമാസ കശ്യപമ്
ദിതി തന്റെ മക്കളെ പ്രസവിച്ച് കശ്യപനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
വരേണ ഛന്ദയാമാസ സാ ച വവ്രേ വരം തത
അവൾ ഒരു വരം ചോദിച്ചു; കശ്യപൻ ആ വരം അവൾക്കു നൽകി.
ഉക്തേ വരേ തു മാ തുഷ്ടാ ദിതിസ്തം സമഭാഷത
വരം പറഞ്ഞപ്പോൾ ദിതി തൃപ്തിയാകാതെ കശ്യപനോട് പറഞ്ഞു.
ഹതപുത്രാസ്മി ഭഗവന്നാദിത്യൈസ്തവ സൂനുഭിഃ
പ്രഭോ, ഞാൻ മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ മക്കളായ ആദിത്യന്മാർ അവരെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
സാഹം തപശ്ചരിഷ്യാമി ഗര്ഭമാധാതുമര്ഹസി
അതിനാൽ ഞാൻ തപസ്സു ചെയ്യാം; നീ എന്നെ ഗർഭം ധരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കണം.
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മാരീചഃ കശ്യപസ്തദാ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ സമയത്ത് മാരീചനായ കശ്യപൻ...
ഏവം ഭവതു ഗര്ഭേ തു ശുചിര്ഭവ തപോധനേ
അതെ, ഗർഭത്തിൽ കഴിയുമ്പോൾ നീ ശുദ്ധിയോടെ ഇരിക്കണം, മഹാതപസ്സുകാരനായവനേ.
പൂര്ണം വര്ഷസഹസ്രം തു ശുചിര്യദി ഭവിഷ്യസി
നീ ഒരു ആയിരം വർഷം മുഴുവൻ ശുദ്ധിയോടെ കഴിയുകയാണെങ്കിൽ,
ഏവമുക്ത്വാ മഹാതേജാസ്തഥാ സമഭാവത്തദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവൻ അന്നേരം അതുപോലെ തന്നെ നടന്നു.
ഗതേ ഭര്ത്തരി സാ ദേവീ ദിതിഃ പരമഹര്ഷിതാ
ഭർത്താവ് പോയതോടെ, ദിതി എന്ന ദേവി അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
ശക്രസ്തു സമുപശ്രുത്യ സംവാദം തം തയോഃ പ്രഭുഃ
അപ്പോൾ ശക്രൻ, ആ ഇരുവരുടെയും സംവാദം കേട്ടു.
ശുശ്രൂഷാം തേ കരിഷ്യാമി മാനുജ്ഞാം ദാതുമര്ഹസി
ഞാൻ നിന്നെ സേവിക്കും; അതിനായി നീ എന്നെ അനുമതിക്കണം.
യഥാ ത്വം മന്യസേ വത്സ സുശ്രൂഷാഭിരതോ ഭവ
നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നുന്നുവോ, മകനേ, അങ്ങനെയിരിക്കുക; സേവനത്തിൽ മനസ്സോടുക.
വരം ശ്രുത്വാ തു ത ദ്വാക്യം മാതുഃ ശക്രഃ പ്രഹര്ഷിതഃ
ആ വരവും അമ്മയുടെ വാക്കുകളും കേട്ട് ശക്രൻ സന്തോഷിച്ചു.
ശുശ്രൂഷതേ തു താം ശക്രഃ സര്വകാലമനുവ്രതഃ
ശക്രൻ എല്ലായ്പ്പോഴും അവളെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചു.
ഗാത്രസംവാഹനം കാലേ ശ്രമാപനയനേ തഥാ
അവൾക്ക് ശരീരമസാജ് ചെയ്യുകയും, ക്ഷീണം മാറാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു.
കിഞ്ചിച്ഛിഷ്ടേ വ്രതേ ദേവീ തുഷ്ടാ ശക്രമുവാച ഹ
വ്രതം കുറച്ച് മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, ദേവി സന്തോഷത്തോടെ ശക്രനോട് പറഞ്ഞു.
അവശിഷ്ഠാനി ഭദ്രം തേ ഭ്രാതരം ദ്രക്ഷ്യസേ തതഃ
ഇനി ബാക്കിയുള്ളത് കഴിഞ്ഞാൽ, ഭാഗ്യവാനേ, നീ സഹോദരനെ കാണും.