ഹരയോനാമ തേ ദേവാ യജ്ഞഭാജസ്തദാഭവന്
അപ്പോൾ ഹരി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ദേവന്മാർ യജ്ഞഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചവരായി.
വികുണ്ഠായാം പുനസ്തേ വൈ വരിഷ്ഠാ ജജ്ഞിരേ സുരാഃ
വികുണ്ഠ മന്വന്തരത്തിൽ വീണ്ടും ഉത്തമദേവന്മാർ ജനിച്ചു.
തതസ്തേ വൈ പുനര്ദേവാ വൈകുണ്ഠാഃ പ്രാപ്യ ചാക്ഷുഷമ്
പിന്നീട്, വൈകുണ്ഠം പ്രാപിച്ച ദേവന്മാർ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ഉപസ്ഥിതേ പുനഃ സര്ഗേ മനോര്വൈവസ്വതസ്യ ഹ
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ സൃഷ്ടി വീണ്ടും ആരംഭിച്ചപ്പോൾ,
ജജ്ഞിരേ ദ്വാദശാദിത്യാ വര്ത്തമാനേന്തരം സുരാഃ
പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാരും ഈ മന്വന്തരത്തിലെ ദേവന്മാരും ജനിച്ചു.
ശപ്താഃ സ്വയംഭുവാ സാധ്യാ ജജ്ഞിരേ ദ്വാദശാമരാഃ
സ്വയംഭുവുവിന്റെ ശാപം ലഭിച്ച സാധ്യന്മാർ പന്ത്രണ്ടു അമരന്മാരായി ജനിച്ചു.
ജയാനാം ശ്രദ്ധയാ യുക്തഃ പ്രത്യധ്യായം തു ഗച്ഛതി
വിജയങ്ങളിൽ വിശ്വാസമുള്ളവൻ ഓരോ പാഠത്തെയും മുന്നോട്ട് കടന്നു പോകുന്നു.
പരിക്രാന്താ മയാ വോ ഽദ്യാ കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛഥ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കൊക്കെ എല്ലാം പറഞ്ഞുതീർത്തു; ഇനി എന്താണ് നിങ്ങൾക്ക് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹം?
സര്പഭൂതാപിശാ ചാനാം വസൂനാം പക്ഷിവീരുധാമ്
പാമ്പുകൾ, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, വസുക്കൾ, പക്ഷികൾ, ഔഷധികൾ— ഇവയെക്കുറിച്ച്,
ഏവമുക്തസ്തദാ സൂതഃ പ്രത്യുവാചര്ഷിസത്തമമ്
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അന്നേ സമയം സൂതൻ മഹർഷിയെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
കശ്യപസ്യാത്മജൌ തൌ തു സര്വേഭ്യഃ പൂര്വജൌ സ്മൃതൌ
കശ്യപന്റെ ആ രണ്ടു പുത്രന്മാരാണ് എല്ലാവരിലും മുതിർന്നവരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഹിരണ്യകശിപുര്നാമ പ്രഥിതം പൃഥഗാസനമ്
ഹിരണ്യകശിപു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായവൻ വേറിട്ട് ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു.
ഹിരണ്യ കശിപുസ്തസ്മാത് കര്മണാ തേന സ സമൃതഃ
അവൻ ചെയ്ത ആ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പേരിലാണ് ഹിരണ്യകശിപു എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
പ്രഭാവം ചൈവ ദൈത്യസ്യ വിസ്താരാദ്ബ്രൂഹി നഃ പ്രഭോ
ആ ദൈത്യന്റെ ശക്തിയെ വിശദമായി ഞങ്ങൾക്കു പറയണമേ പ്രഭോ.
ഋഷിഭിദേംവതാഭിശ്ച ഗന്ധര്വൈരുപശോഭിതഃ
അവൻ ഋഷിമാരാലും ദേവന്മാരാലും ഗന്ധർവന്മാരാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു.
ആസനാന്യുപകൢപ്താനി സൌവര്ണാനി തു പഞ്ച വൈ
അവിടെ അഞ്ചു പൊന്നിരിപ്പിടങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരുന്നു.
മുഖ്യര്ത്വിജസ്തു ചത്വാരസ്തേഷാം താന്യുപകല്പയന്
അവയ്ക്കായി നാല് പ്രധാന യാജകർ ആ ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ഒരുക്കി.
നിഷസാദ സഗര്ഭോ ഽത്ര തത്രാസീനഃ ശശംസ ച
അവിടെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, ഇരിപ്പിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൻ സംസാരിച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ ഋഷയസ്തസ്യ നാമ കുര്വന്തി വര്ദ്ധിതമ്
അവനെ കണ്ട ഋഷിമാർ അവനു വർദ്ധിത എന്ന പേര് നൽകി.
ഹിരണ്യക്ഷോ ഽനുജസ്തസ്യ സിംഹികാ തസ്യ ചാനുജാ
ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ അനിയൻ ഹിരണ്യാക്ഷനും, അനിയത്തി സിംഹികയും ആയിരുന്നു.
ഹിരണ്യകശിപുര്ദൈത്യശ്ചചാര പരമം തപഃ
ദൈത്യനായ ഹിരണ്യകശിപു അത്യുന്നതമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
വരയാമാസ ബ്രഹ്മാണം തുഷ്ടം ദൈത്യോ വരേണ തു
സന്തോഷം പ്രാപിച്ച ദൈത്യൻ ബ്രഹ്മാവിനെ വരം നൽകുന്നവനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
യോഗദ്ദേവാന് വിനിര്ജിത്യ സര്വദേവത്വമാസ്ഥിതഃ
യോഗശക്തിയാൽ അവൻ ദേവന്മാരെ ജയിച്ച് എല്ലാ ദേവതകളുടെയും അധികാരം ഏറ്റെടുത്തു.
ദാനവാസ്ത്വസുരാശ്ചൈവ ദേവാശ്ച സഹ ചാരണൈഃ
ദാനവന്മാരും അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും കൂടെ ചാരണന്മാരും കൂടി—
ഏവമുക്തസ്തദാ ബ്രഹ്മാനുജജ്ഞേ സാംതരം വരമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവനു ആഗ്രഹിച്ച വരം നൽകി.
ഏഹീ ദാനീം പ്രതിജ്ഞാനം ഭവിഷ്യത്യേവമേവ തു
ഇപ്പോൾ വാ, പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യാം; അതു തീർച്ചയായും നടക്കും.
സോ ഽപി ദൈത്യസ്തദാ സര്വം ജഗത്സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്
അപ്പോൾ ആ ദൈത്യൻ സകല ജഗത്തെയും—ചലിക്കുന്നതും അചലവും—ആളിച്ചു.
സ ഏവ തപതി വ്യോമ്നി ചന്ദ്രസൂര്യത്വമാസ്ഥിതഃ
അവൻ തന്നെയാണ് ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ആയി പ്രകാശിക്കുന്നത്.
സ ഗോപാലോ ഽവിപാലശ്ച കര്ഷകശ്ച സ ഏവ ഹ
അവൻ തന്നെ പശുക്കളെ മേയിക്കുന്നവനും, അവയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവനും, കൃഷിയിടുന്നവനും ആണ്.
നേതാ ഗോപ്താ ഗോപയിതാ ദീക്ഷിതോ യാജകഃ സ തു
അവൻ നേതാവും രക്ഷകനും സംരക്ഷകനും ദീക്ഷയേറ്റവനും യാഗം ചെയ്യുന്നവനും ആണ്.