യസ്മാദ്വാക്യമനാദൃത്യ മമ വൈരാഗ്യമാസ്ഥിതാഃ
എന്റെ വാക്ക് അവഗണിച്ച് നിങ്ങൾ വൈരാഗ്യത്തിലേക്ക് പോയതുകൊണ്ടാണ്.
കര്മണാം ന കൃതോ ഽഭ്യാസോ ഹ്യമൃതത്വാഭികാങ്ക്ഷയാ
അമൃതതയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ, കർമങ്ങളുടെ അഭ്യാസം നടന്നിട്ടില്ല.
തേ ശപ്താ ബ്രഹ്മണാ ദേവാ ജയാസ്തം വൈ പ്രസാദയന്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം ലഭിച്ച ദേവതകൾ അവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പ്രണതാന്വൈ സാനുനയം ബ്രഹ്മാ താനബ്രവീത്പുനഃ
വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ച്, ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും അവരോട് പറഞ്ഞു.
മയാഗതം തു സര്വം ഹി കഥമച്ഛന്ദതോ മമ
എന്നിൽ നിന്നു വന്നതെല്ലാം എങ്ങനെ എന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിരുദ്ധമാകും?
ലോകേ യദപി കിഞ്ചിദ്വൈശം വാ ശം വാ വ്യവസ്ഥിതമ്
ലോകത്ത് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ട് എങ്കിൽ, അതു ശുഭമായാലും അശുഭമായാലും, അതു സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഭൂതാനാ മീഹിതം യച്ച യച്ചാപ്യേഷാം വിചിന്തിതമ്
സകല ജീവികളും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ആലോചിക്കുന്നതും എല്ലാം,
മയാ ബദ്ധമിദം സര്വം ചജഗത്സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്
ഈ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ ലോകം മുഴുവൻ ഞാൻ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.
യസ്മാദ്വഹതി ദൃപ്തോ വൈ സര്വാര്ഥമിഹ നാന്യഥാ
ഇവിടെ എല്ലാം അഹങ്കാരമുള്ളവൻ വഹിക്കുന്നു; അതിന് മറ്റൊരു വിധമില്ല.
ഏവം സംഭാഷ്യ താന്ദേവാന് ജയാനധ്യാത്മചേതസഃ
വിജയത്തിനായി മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കിയ ദേവന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം,
യസ്മാന്മാനഭിസംധായ സന്യാസാദിഃ കൃതഃ സുരാഃ
അഹങ്കാരത്തോടെ തീരുമാനിച്ച് ദേവന്മാർ സന്യാസാദികൾ സ്വീകരിച്ചു.
ഭവിതാ ച സുഖോദര്കേ ദിവ്യഭാവേന ജായതാമ്
ദൈവികസ്വഭാവത്തോടെ ജനിച്ച്, അതിന്റെ ഫലമായി സന്തോഷം ഉണ്ടാകും.
മന്വന്തരേഷു സംസിദ്ധാഃ സപ്തസ്വാവിര്ഭവിഷ്യഥ
മന്വന്തരങ്ങളിൽ, ഏഴു വിഭാഗങ്ങളിലും നിങ്ങൾ പരിപൂർണ്ണരായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
ഏവം ച ബ്രഹ്മണാ തത്ര ശ്ലോകോ ഗീതഃ പുരാതനഃ
അങ്ങനെ, അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് ഒരു പുരാതന ശ്ലോകം പാടുകയായിരുന്നു.
ഏതാനി നിത്യൈഃ മഹസാ രജോഭിര്ഭൂത്വാ വിഭുര്വസതേ ഽന്യത്പ്രശസ്തമ്
ഈ ശാശ്വതവും മഹത്തായും രാജസികസ്വഭാവമുള്ളവരായിത്തീരുമ്പോൾ, ഭഗവാൻ മറ്റെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഇവരിൽ വസിക്കുന്നു.
വൈവസ്വതേംഽതരേതീതേ മത്സമീപമിഹൈഷ്യഥ
വൈവസ്വത മന്വന്തരം കഴിഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ ഇവിടെ എനിക്കരികിലേക്ക് വരും.
പ്രപന്നാധാരണാമാദ്യാം യുക്ത്വാ യോഗബലാന്വിതാമ്
യോഗശക്തിയോടെ ആദിപ്രതിഷ്ഠയെ പ്രാപിച്ചശേഷം,
ജയാ ഇതി സമാഖ്യാതാഃ കൃതാ ഏവം വിസന്നിഭാഃ
ഇങ്ങനെ രൂപമുള്ളവരായി, അവർ ജയന്മാർ എന്നാണു വിളിക്കപ്പെട്ടത്.
പുനസ്തേ തുഷിതാ ദേവാ ജാതാഃ സ്വാരോചിഷേംഽതരേ
പിന്നീട്, സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിൽ തുഷിതദേവന്മാർ വീണ്ടും ജനിച്ചു.
തതഃ സത്യാഃ സ്മൃതാ ദേവാ ഔത്തമേ ചാന്തരേ മനോഃ
അതിനുശേഷം, ഉത്തമമനുവിന്റെ മന്വന്തരത്തിൽ ദേവന്മാർ സത്യന്മാർ എന്നായി അറിയപ്പെട്ടു.
ഹരയോനാമ തേ ദേവാ യജ്ഞഭാജസ്തദാഭവന്
അപ്പോൾ ഹരി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ദേവന്മാർ യജ്ഞഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചവരായി.
വികുണ്ഠായാം പുനസ്തേ വൈ വരിഷ്ഠാ ജജ്ഞിരേ സുരാഃ
വികുണ്ഠ മന്വന്തരത്തിൽ വീണ്ടും ഉത്തമദേവന്മാർ ജനിച്ചു.
തതസ്തേ വൈ പുനര്ദേവാ വൈകുണ്ഠാഃ പ്രാപ്യ ചാക്ഷുഷമ്
പിന്നീട്, വൈകുണ്ഠം പ്രാപിച്ച ദേവന്മാർ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ഉപസ്ഥിതേ പുനഃ സര്ഗേ മനോര്വൈവസ്വതസ്യ ഹ
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ സൃഷ്ടി വീണ്ടും ആരംഭിച്ചപ്പോൾ,
ജജ്ഞിരേ ദ്വാദശാദിത്യാ വര്ത്തമാനേന്തരം സുരാഃ
പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാരും ഈ മന്വന്തരത്തിലെ ദേവന്മാരും ജനിച്ചു.
ശപ്താഃ സ്വയംഭുവാ സാധ്യാ ജജ്ഞിരേ ദ്വാദശാമരാഃ
സ്വയംഭുവുവിന്റെ ശാപം ലഭിച്ച സാധ്യന്മാർ പന്ത്രണ്ടു അമരന്മാരായി ജനിച്ചു.
ജയാനാം ശ്രദ്ധയാ യുക്തഃ പ്രത്യധ്യായം തു ഗച്ഛതി
വിജയങ്ങളിൽ വിശ്വാസമുള്ളവൻ ഓരോ പാഠത്തെയും മുന്നോട്ട് കടന്നു പോകുന്നു.
പരിക്രാന്താ മയാ വോ ഽദ്യാ കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛഥ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കൊക്കെ എല്ലാം പറഞ്ഞുതീർത്തു; ഇനി എന്താണ് നിങ്ങൾക്ക് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹം?
സര്പഭൂതാപിശാ ചാനാം വസൂനാം പക്ഷിവീരുധാമ്
പാമ്പുകൾ, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, വസുക്കൾ, പക്ഷികൾ, ഔഷധികൾ— ഇവയെക്കുറിച്ച്,
ഏവമുക്തസ്തദാ സൂതഃ പ്രത്യുവാചര്ഷിസത്തമമ്
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അന്നേ സമയം സൂതൻ മഹർഷിയെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.