തസ്യാം തസ്യാമവസ്ഥായാം തത ഉത്പാദ്യ കാരണമ്
അവിടെയുള്ള ആ അവസ്ഥയിൽ, അവൻ അതിന്റെ കാരണമുണ്ടാക്കി.
തസ്യാശേന ച വിജ്ഞേയോ മനോഃ സ്വായംഭുവേന്തരേ
അവന്റെ ഒരു ഭാഗത്താൽ, മനു സ്വായംഭുവന്റെ ഇടവേളയിൽ അതാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.
തതഃ പുനഃ സ വൈ ദേവഃ പ്രാപ്തേ സ്വാരോചിഷേ ഽന്തരേ
അതിനുശേഷം, സ്വാരോചിഷമെന്ന ഇടവേളയിൽ ആ ദൈവം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു.
ഔത്തമേ ഹ്യന്തരേ വാപി ഹ്യജിതസ്തു പുനഃ പ്രഭുഃ
ഔത്തമം അല്ലെങ്കിൽ അന്തരം എന്ന ഇടവേളകളിലും അജിതൻ വീണ്ടും പ്രഭുവായിരിക്കുന്നു.
താമസസ്യാതരേ ചാപി സ ദേവഃ പുനരേവ ഹി
താമസമെന്ന ഇടവേളയിലും ആ ദൈവം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു.
വൈവസ്വതേന്തരേ ചാപി ഹരിര്ദേവേഃ പുനസ്തു സഃ
വൈവസ്വതമെന്ന ഇടവേളയിലും ഹരി വീണ്ടും ആ ദൈവമാണ്.
മരീചാത്കശ്യപാദ്വിഷ്ണുരദിത്യാം സംബഭൂവ ഹ
മരീചിയിലും കശ്യപനിലും നിന്നാണ് വിഷ്ണു, അദിതിയിൽ ജനിച്ചത്.
പ്രത്യപാദയദിന്ദ്രായ ദൈവതൈശ്ചൈവ സ പ്രഭുഃ
അവൻ ഇന്ദ്രനോടും ദേവന്മാരോടും ആ അനുഗ്രഹം നൽകി.
മന്വന്തരേഷ്വതീതേഷു യാഭിഃ സംരക്ഷിതാഃ പ്രജാഃ
മുമ്പത്തെ മന്വന്തരങ്ങളിൽ, ആരാൽ ജനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവോ,
യസ്യാംശേനാമരാഃ സര്വേ ജായന്തേ ത്രിദിവേശ്വരാഃ
അവന്റെ ഭാഗത്താൽ തന്നെയാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ എല്ലാ അമരന്മാരും ജനിക്കുന്നത്.
യദ്യദ്വിഭൂതിമത്സത്ത്വം ശ്രീമദൂര്ജിതമേവ വാ
ഏത് ജീവിയിലാണെങ്കിലും മഹത്വം, ഐശ്വര്യം, ശക്തി എന്നിവയുണ്ടെങ്കിൽ,
സ ഏവ ജായതേംഽശേന കേചിദിച്ഛന്തി മാനവാഃ
അവൻ തന്നെയാണ് ഭാഗികമായി ജനിക്കുന്നത്; ചില മനുഷ്യർ ഇതാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
ഏഷാം ന വിദ്യതേ ഭേദസ്ത്രയാണാം ദ്യുസദാമിഹ
ഈ മൂന്നു സ്വർഗ്ഗവാസികൾക്കിടയിൽ ഇവിടെ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല.
ജായന്തേ പോഹയന്ത്യം ശൈരീശ്വരാ യോഗമായയാ
അവർ ജനിക്കുകയും, സംരക്ഷിക്കുകയും, യോഗമായയുടെ ശക്തിയാൽ ഭരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഭൂതാനുവാദിനാ മാദ്യാ മധ്യസ്ഥാ ഭൂതവാദിനാമ്
മുൻനിരവാസികൾ ഭൂതങ്ങളെ അനുസരിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; മദ്ധ്യസ്ഥർ ഭൂതങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
പരീക്ഷ്യ ചാനുഗൃഹ്ണന്തി നിഗൃഹ്ണന്തി ഖലാന്സ്വയമ്
അവരെ പരിശോധിച്ചശേഷം, അവർ അനുഗ്രഹം നൽകുകയും, ദുഷ്ടരെ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തഥാധികരണൈരതൈര്യഥാ തത്ത്വനിദര്ശകാഃ
ഇങ്ങനെ, ഈ അധികാരികൾ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നവരായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
കര്മ്മണാം മഹതാം തേ ഹി കര്ത്താരോ ജഗദീശ്വരാഃ
വലിയ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും ലോകത്തിന്റെ അധിപതികളും ഇവരാണ്.
ബാലിശാസ്തേ ന ജാനന്തി ദൈവതാനി പ്രഭാഗശഃ
അജ്ഞാനികൾ ദേവതകളെ അവരവരുടെ ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
കുര്യാദ്യോഗബലം പ്രാപ്യ തൈശ്ച സര്വൈര്മഹാംശ്ചരേത്
യോഗശക്തി നേടിയാൽ, അവരോടൊപ്പം മഹത്വത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കണം.
സംഹരേത പുനഃ സര്വ്വാന്സൂര്യ്യോ ജ്യോതിര്ഗണാനിവ
സൂര്യൻ പ്രകാശങ്ങളെ തിരിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലെ, അവയെല്ലാം വീണ്ടും പിൻവലിക്കണം.
സര്വേ മന്ത്രശരീരാസ്തേ സ്മൃതാ മന്വന്തരേഷ്വിഹ
ഇവയെല്ലാം ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും മന്ത്രരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
ചിതിശ്ച സുചിതിശ്ചൈവ ഹ്യാകൂതിഃ കൂതിരേവ ച
ചിതി, സുചിതി, ആകൂതി, കൂടിയും അതുപോലെ തന്നെ.
ദാരാഗ്നിഹോത്രസംബന്ധം വിതത്യ യജതേതി ച
ഭാര്യകളും അഗ്നിഹോത്രവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും യജിക്കണമെന്ന ആജ്ഞയും ഉൾപ്പെടുന്നു.
തതസ്തേ നാഭ്യനന്ദന്ത തദ്വാക്യം പരമേഷ്ഠിനഃ
എന്നാൽ പരമേശ്വരന്റെ വാക്കുകൾ അവർ അംഗീകരിച്ചില്ല.
യമേഷ്വംവാവന്തിഷ്ഠന്തേ ദോഷം ദൃഷ്ട്വാ തു കര്മസു
കർമങ്ങളിൽ ദോഷം കണ്ടു, അവർ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു.
ജുഗുപ്സംതഃ പ്രസൂതിം ച നിഃസത്ത്വാ നിര്മമാഭവന്
സന്താനത്തിൽ വിരക്തരായി, അവർ സാരവും മമതയും ഇല്ലാത്തവരായി മാറി.
അര്ഥം ധര്മം ച കാമം ച ഹിത്വാ തേ വൈ വ്യവസ്ഥിതാഃ
സമ്പത്തും ധർമ്മവും കാമവും ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ അങ്ങനെ തന്നെ നിലകൊണ്ടു.
തേഷാം തു തമഭിപ്രായം ജ്ഞാത്വാ ബ്രഹ്മാ തു കോപിതഃ
അവരുടെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി ബ്രഹ്മാവ് കോപിതനായി.
പ്രജാര്ഥമിഹ യൂയം വൈ മയാ സൃഷ്ടാഃ സ്ഥ നാന്യഥാ
നിങ്ങളെ ഞാൻ ഇവിടെ സൃഷ്ടിച്ചത് സന്താനത്തിനായാണ്, വേറൊന്നിനല്ല.