ശങ്കുച്ഛായാ വിശേഷേണ വേദിതവ്യാഃ പ്രമാണതഃ
ശംഖുവിന്റെ നിഴൽ വളരെ കൃത്യമായി അളന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
ആഗ്നേയശ്ചാപി വിജ്ഞേയഃ പ്രാജാപത്യസ്തഥൈവ ച
ആഗ്നേയവും പ്രജാപത്യവും കൂടി അറിയേണ്ടതാണു.
സാവിത്രശ്ച തഥാ ത്വാഷ്ട്രോ വായവ്യശ്ചേതി സംഗ്രഹഃ
അതു പോലെ സാവിത്രം, ത്വാഷ്ട്രം, വായവ്യം എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുത്തണം.
ഇന്ദോര്ഗത്യുദയാ ജ്ഞേയാ നാഡികാ ആദിതസ്തഥാ
ചന്ദ്രന്റെ സഞ്ചാരവും ഉദയവും, കൂടാതെ നാളികകളും ആദ്യം മുതൽ അറിയേണ്ടതാണ്.
സര്വഗ്രഹാണാം ത്രീണ്യേവ സ്ഥാനാനി വിഹിതാനി ച
എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങൾക്കും മൂന്നു നിലകൾ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്ഥാനം ജാരദ്ഗവം സധ്യേ തഥൈരാവതമുത്തരമ്
ജാരദ്ഗവ സ്ഥാനം സാധ്യ നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് ആണ്, ഐരാവതം വടക്കേ ദിശയിലാണു.
അശ്വിനീ കൃത്തികാ യാമ്യം നാഗവീഥീതി വിശ്രുതാ
അശ്വിനിയും കൃത്തികയും ദക്ഷിണ ഭാഗത്ത് നാഗവീഥി എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
പുഷ്യാശ്ലേഷേ തഥാദിത്യം വീഥീ ചൈരാവതീ മതാ
പുഷ്യയും അശ്ലേഷയും, കൂടാതെ ആദിത്യനും ഐരാവത വീഥിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
പൂര്വോത്തരേ ച ഫല്ഗുന്യൌ മഘാ ചൈവാര്ഷഭീ സ്മൃതാ
കിഴക്കും വടക്കുമുള്ള ഫല്ഗുനികൾ, കൂടാതെ മഘയും വൃഷഭസംഘമായി അറിയപ്പെടുന്നു.
ജ്യേഷ്ഠാ വിശാഖാനുരാധാ വീഥീ ജാരദ്ഗവീ മതാ
ജ്യേഷ്ഠ, വിശാഖ, അനുരാധ എന്നിവ ജാരദ്ഗവ വീഥിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
മൂലം പൂര്വോത്തരാഷാഢേ അജവീഥ്യാഭിശബ്ദിതേ
മൂലം, പൂർവ്വോഷാഢ, ഉത്തരോഷാഢ ഇവയെല്ലാം അജവീഥി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
വൈശ്വാനരീ ഭാദ്രപദേ രേവതീ ചൈവ കീര്ത്തിതാ
വൈശ്വാനരി, ഭാദ്രപദ, രേവതി എന്നിവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
അഷ്ടാവിശതി യാഃ കന്യാ ദക്ഷഃ സോമായ താ ദദൌ
അവിടെ ഇരുപത്തിയെട്ടു കന്യകൾ ദക്ഷൻ സോമനു നൽകി.
താസാമപത്യാന്യഭവന്ദീപ്തയോ ഽമിതതേജസഃ
അവരുടെ സന്തതികൾ അതീവ പ്രകാശമുള്ളവരായി ജനിച്ചു.
ചതുര്ദശാ മഹാഭാഗാഃ സര്വാസ്താ ലോകമാതരഃ
അവയിൽ പതിനാലു പേർ വലിയ ഭാഗ്യശാലികളായി ലോകമാതാക്കളായി.
സുരഭിര്വിനതാ താമ്രാ മുനിഃ ക്രോധവശാ തഥാ
സുരഭി, വിനത, താമ്ര, മുനി, ക്രോധവശാ ഇവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
സ്വായംഭുവേ ഽന്തരേ താത യേ ദ്വാദശ സുരോത്തമാഃ
പ്രിയനായവനേ, സ്വായംഭുവന്റെ ഇടവേളയില് പന്ത്രണ്ടു പ്രധാന ദൈവങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഉപസ്ഥിതേംഽതരേ ഹ്യസ്മിന്പുനര്വൈവസ്വതസ്യ ഹ
അവിടെ വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേള വീണ്ടും എത്തിയപ്പോള്,
ഏതാമേവ മഹാഭാഗാമദിതിം സംപ്രവിശ്യ വൈ
അവ വലിയ ഭാഗ്യശാലികള് ആദിതിയെക്കൊണ്ട് പ്രവേശിച്ചു,
ഗച്ഛേമ പുത്രതാമസ്യാസ്തന്നഃ ശ്രേയോ ഭവിഷ്യതി
അവള്ക്കു മക്കളായി ജനിച്ചു; അതു നമ്മള്ക്കു നല്ലതായിരിക്കും.
ജജ്ഞിരേ ദ്വാദശാദിത്യാ മാരീയാത്കശ്യപാത്പുനഃ
പിന്നീട് കശ്യപനും മാരിയും ചേര്ന്ന് പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാര് വീണ്ടും ജനിച്ചു.
വൈവസ്വതേംഽതരേ ഹ്യസ്മിന്നരനാരായണൌ തദാ
വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയില് നരനും നാരായണനും അപ്പോള് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
യഥാ സൂര്യസ്യ ലോകേ ഽസ്മിന്നുദയാസ്തമയാവുഭൌ
ഇഹലോകത്ത് സൂര്യന് ഉദയം അസ്തമയവും ഉണ്ടെന്നതുപോലെ,
അഷ്ടാത്മകേ ഽണിമാദ്യേ ച തസ്മാത്തേ ജജ്ഞിരേ സുരാഃ
അണിമ തുടങ്ങിയ എട്ട് സ്വഭാവങ്ങളില് നിന്നു ദേവന്മാര് അവരില് നിന്നു ജനിച്ചു.
ബ്രഹ്മശാപേന സംഭൂതാ ജയാഃ സ്വായംഭുവേ ജിതാഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം മൂലം ജയന്മാര് സ്വായംഭുവ കാലത്ത് ജനിച്ച് ജയിച്ചുപോയി.
താമസേ ഹരയോ ദേവാ ജാതാശ്ചാ രിഷ്ടവേ തു വൈ
താമസ കാലത്ത് ഹരന്മാര് ദേവന്മാരായി ജനിച്ചു, ദുരന്തത്തിനുവേണ്ടി.
ധാതാര്യമാ ച മിത്രശ്ച വരുണോംഽശോ ഭഗസ്തഥാ
ധാതാവ്, അര്യമന്, മിത്രന്, വരുണന്, അംശന്, ഭഗന് ഇവരും,
തതസ്ത്വഷ്ടാ തതോ വിഷ്ണുരജഘന്യോ ജഘന്യജഃ
ശേഷം ത്വഷ്ടാവ്, പിന്നെ വിഷ്ണു, അവന് ഏറ്റവും ചെറുതും അവസാനം ജനിച്ചവനും.
സുരഭ്യാം കശ്യപാദ്രുദ്രാ ഏകാദശ വിജജ്ഞിരേ
സുരഭിയും കശ്യപനും ചേര്ന്ന് പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാര് ജനിച്ചു.
അങ്ഗാരകം തഥാ സര്പം നിരൃതിം സദസത്പതിമ്
അംഗാരകന്, പാമ്പ്, നിരൃതി, സത്യം അസത്യം എന്നിവയുടെ അധിപന്,