വൈരണ്യാമേവ പുത്രാണാം സഹസ്രമസൃജത്പ്രഭുഃ
വൈരിണിയിൽ ആ പ്രഭു ആയിരം പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
പൂര്വമുക്തം വചസ്തദ്വൈ ശ്രാവിതാ നാരദേന ഹ
മുൻപ് പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് നാരദൻ അവർക്കു മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തത്.
ഭ്രാതൄണാം പദവീം ചൈവ ഗന്തവ്യാ നാത്ര സംശയഃ
സഹോദരന്മാരുടെ വഴി തന്നെ പിന്തുടരേണ്ടതാണു; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
പ്രകാശാഃ സ്വസ്ഥമനസാ യഥാവദനുശാസിതാഃ
അവർ മനസ്സിൽ തെളിച്ചത്തോടെ ശരിയായി ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടു.
അദ്യാപി ന നിവര്ത്തന്തേ വിസ്താരായമലിപ്സവഃ
ഇന്നുമുതൽ വരെ, വികസനം ആഗ്രഹിച്ച്, അവർ തിരികെ വരുന്നില്ല.
പ്രയതോ നശ്യതി ക്ഷിപ്രം തന്ന കാര്യം വിജാനതാ
അശ്രദ്ധയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ വേഗത്തിൽ നശിക്കും; ബുദ്ധിമാന്മാർ അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
നാരദം നാശമേഹീതി ഗര്ഭവാസം വസേതി ച
നാരദൻ ഇവിടെ നശിക്കരുത്; അവൻ ഗർഭത്തിൽ പാർക്കട്ടെ.
ഷഷ്ടിം ദക്ഷോ ഽസൃജത്കന്യാ വൈരണ്യാമേവ വിശ്രുതാഃ
വൈരിണിയിൽ ദക്ഷൻ അറുപത് പ്രശസ്തയായ പുത്രിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ധര്മഃ സോമശ്ച ഭഗവാംസ്തഥാ ചാന്യേ മഹര്ഷയഃ
ധർമ്മൻ, സോമൻ എന്ന ഭാഗ്യശാലി, മറ്റു മഹർഷിമാർ എന്നിവരും.
ആയുഷ്മാന്കീര്ത്തിമാന്ധന്യഃ പ്രജാവാശ്ച ഭവത്യുത
അവൻ ദീർഘായുസ്സും, പ്രശസ്തിയും, ഭാഗ്യവും, സന്തതികളുടെ പിതാവായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഉത്പത്തിം വിസ്തരേണൈവ ഗ്രൂഹി വൈവസ്വതേംഽതരേ
വൈവസ്വതന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഉത്ഭവം വിശദമായി പറയൂ.
അരുന്ധതീവസുര്ജാമാലംബാ ഭാനുര്മരുത്വതീ
അരുന്ധതി, വസുര്ജാമാ, ലംബാ, ഭാനു, മരുത്വതി.
ധര്മസ്യ പത്ന്യോ ദശ താ ദക്ഷഃ പ്രാചേതസോ ദദൌ
പ്രചേതസന്റെ മകനായ ദക്ഷൻ ധർമ്മനു പത്ത് ഭാര്യമാരെ നൽകി.
ദേവേഭ്യസ്താന്പരാന്ദേവാന്ദൈവജ്ഞാഃ പരിചക്ഷതേ
ഇവരെ ദൈവജ്ഞർ ദേവന്മാർക്കു നൽകിയവരായി, മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ഉന്നതരായി പറയുന്നു.
സര്വേ മന്ത്രശരീരസ്തേ സമൃതാ മന്വന്തരേഷ്വിഹ
ഇവരെല്ലാം മന്ത്രരൂപികളായി വിവിധ മന്വന്തരങ്ങളിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
വിത്തിശ്ചൈവ വിവിത്തിശ്ച ആകൂതിഃ കൂതിരേവ ച
വിത്തി, വിവിത്തി, ആകൂതി, കൂടിതന്നെ—
നാമാന്യേതാനി തേഷാം വൈ യജ്ഞാനാം പ്രഥിതാനി ച
ഇവയാണ് അവരുടെ പേരുകൾ, ഇവ യജ്ഞങ്ങളുടെ പേരുകളായും പ്രശസ്തമാണ്.
സ്വാരോചിഷേ വൈ തുഷിതാഃ സത്യശ്ചൈവോത്തമേ പുനഃ
സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിൽ തുഷിതന്മാരും സത്യനും ഉത്തമ മന്വന്തരത്തിൽ വീണ്ടും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തേ സാധ്യാശ്ചാക്ഷുഷേ നാമ്നാ ഛന്ദജാ ജജ്ഞിരേ സുരാഃ
ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ സാദ്ധ്യന്മാർ ചന്ദയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ദേവന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു.
പൂര്വം സമനുസൂയന്തേ ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ മനോഃ
മുന്പ്, ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ കാലത്ത് അവർ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
തുഷിതാ നാമ തേ ഽന്യോന്യമൂചുര്വൈ ചാക്ഷുഷേംഽതരേ
തുഷിതന്മാരെന്ന പേരിൽ അവർ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിൽ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
ഏതാമേവ മഹാഭാഗാം വയം സാധ്യാം പ്രവിശ്യ വൈ
ഈ മഹാഭാഗ്യമായ സാദ്ധ്യാവസ്ഥയിൽ പ്രവേശിച്ച്, ഞങ്ങൾ സാദ്ധ്യന്മാരായി.
ഏവമുക്ത്വാ തു തേ സര്വേ ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ മനോഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവർ എല്ലാവരും ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ കാലത്ത്—
നരനാരായണോ തത്ര ജജ്ഞാതേ പുനരേവ ഹി
അവിടെ, നരനും നാരായണനും വീണ്ടും ജനിച്ചു.
സ്വാരോചിഷേംഽതരേ പൂര്വമാസ്താം തൌ തുഷിതാസുതൌ
മുന്പുള്ള സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിൽ, തുഷിതന്റെ രണ്ടു മക്കളും അവിടെ വസിച്ചു.
മനോ ഽനുമന്താ പ്രാണശ്ച നരോ ഽപാനശ്ച വീര്യവാന്
മനസ്സ് സമ്മതിയാണ്, പ്രാണൻ ജീവശ്വാസം, നരൻ ശക്തിയുള്ള അപാനൻ.
വിഭുശ്ചാപി പ്രഭുശ്ചാപി സാധ്യാ ദ്വാദശ ജജ്ഞിരേ
വിഭുവും പ്രഭുവും കൂടി, ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ട് സാദ്ധ്യന്മാർ ജനിച്ചു.
നാമാന്യാസന്പുനസ്താനി തുഷിതാനാം നിബോധത
ഇപ്പോൾ തുഷിതന്മാരുടെ പേരുകൾ വീണ്ടും കേൾക്കൂ.
ചക്ഷുഃ ശ്രോത്രം രസോ ഘ്രാണം സ്പര്ശോ ബുദ്ധിര്മനസ്തഥാ
കണ്ണ്, ചെവി, രുചി, മണം, സ്പർശം, ബുദ്ധി, മനസ്സ്—
വസോസ്തു വസവഃ പുത്രാഃ സാധ്യാനാമനുജാഃ സ്മൃതാഃ
വസുവിന്റെ മക്കളാണ് വസുക്കൾ, സാദ്ധ്യന്മാരുടെ ഇളയ സഹോദരന്മാരായി അവർ അറിയപ്പെടുന്നു.