തുഷിതായാം സമുത്പന്നാഃ ക്രതോഃ പുത്രാഃ സ്വരോചിഷഃ
തുഷിതയിൽ, ക്രതുവിന്റെ പുത്രന്മാരായ സ്വാരോചിഷന്മാർ ജനിച്ചു.
ഛന്ദജാശ്ച ചതുര്വിംശദ്ദേവാസ്തേ വൈ തദാ സ്മൃതാഃ
അപ്പോൾ ഇരുപത്തിനാലു ചന്ദജദേവന്മാരെയും ഓർത്തുപറയുന്നു.
അജശ്ച ഭഗവാശ്ചൈവ ദ്രവിണശ്യ മഹാ ബലഃ
അജൻ, ഭാഗവൻ, മഹാശക്തിയുള്ള ദ്രവിണൻ ഇവരും.
ചികിത്വാന്വിശ്രുതോ യസ്തു ചാംശോ യശ്ചൈവ പഠ്യതേ
പ്രശസ്തനായ ചികിത്വാൻ, കൂടാതെ ആംശൻ എന്നും പറയപ്പെടുന്നവനും.
ഇത്യേതേ ക്രതുപുത്രാസ്തു തദാസന്സോമപായിനഃ
ഇവരാണ് ക്രതു എന്നവരുടെ പുത്രന്മാർ, അന്നത്തെ സോമപാനം ചെയ്തവർ.
സമഞ്ജോ വിശ്രുതോ യസ്തു ഹ്യജിഹ്മശ്ചാരിമര്ദ്ദനഃ
സമഞ്ജൻ എന്നവൻ പ്രശസ്തനും നേരുള്ളവനും ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു.
അജേയശ്ച മഹാഭാഗോ യവീയാംശ്ച മഹാബലഃ
അജേയൻ മഹാഭാഗ്യശാലിയും, ഇളയവനും വലിയ ശക്തിയുള്ളവനുമായിരുന്നു.
ഇത്യേതാ ദേവതാ ഹ്യാസന്മനോഃ സ്വാരോചിഷാന്തരേ
സ്വാരോചിഷമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇവരാണ് ദേവന്മാർ ആയിരുന്നത്.
തേഷാമിന്ദ്രസ്തദാ ഹ്യാസീദ്വിപശ്ചില്ലോകവിശ്രുതഃ
അപ്പോൾ അവരുടെ ഇടയിൽ ഇന്ദ്രൻ എന്നത് ലോകപ്രശസ്തനായ വിപശ്ചിത് ആയിരുന്നു.
ഭാര്ഗവശ്ച തധാ പ്രാമ ഋഷഭോംഽങ്ഗിരസസ്തഥാ
ഭാർഗവൻ, പ്രാമൻ, ഋഷഭൻ, അങ്ങനെ അംഗിരസനും ഉണ്ടായിരിന്നു.
പൌലഹോ ഽഥാര്വരീവാംശ്ച ഏതേ സപ്തര്ഷയസ്തഥാ
പൗലഹൻ, അതർവരിവാൻ, ഇവരും ആ ഏഴു മഹർഷിമാരിൽ ഉൾപ്പെട്ടവരാണ്.
ബൃഹദുക്ഥോ നവഃ സേതുഃ ശ്രുതശ്ചേതി നവ സ്മൃതാഃ
ബൃഹദുക്തൻ, നവൻ, സെതു, ശ്രുതൻ—ഇവരെ ഒമ്പത് പേരായി ഓർക്കുന്നു.
പുരാണേ പരിസംഖ്യാതാ ദ്വിതീയം വൈ തദന്തരമ്
പുരാണത്തിൽ എണ്ണപ്പെട്ടതുപോലെ, ഇതാണ് രണ്ടാമത്തെ കാലഘട്ടം.
മൂലം മന്വന്തരസ്യൈതേ തേഷാം ചൈവാന്വയാഃ പ്രജാഃ
ഈ പേരുകളാണ് ആ മന്വന്തരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും, അവരുടെ സന്തതികളാണ് ജനങ്ങൾ.
ഋഷയോ ദേവപുത്രാശ്ച ഇതി ശാസ്ത്രേ വിനിശ്ചയഃ
ഋഷിമാരും ദേവപുത്രന്മാരുമാണ് എന്ന് ശാസ്ത്രത്തിൽ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏതന്മന്വന്തരം പ്രോക്തം സമാസാച്ച ന വിസ്തരാത്
ഈ മന്വന്തരം സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞതാണ്, വിശദമായി അല്ല.
ന ശക്യോ വിസ്തരസ്തസ്യ വക്തും വര്ഷശതൈരപി
അതിന്റെ മുഴുവൻ കഥ നൂറു വർഷം പറഞ്ഞാലും തീർക്കാൻ കഴിയില്ല.
തൃതീയേ ത്വഥ പര്യായേ ഉത്തമസ്യാന്തരേ മനോഃ
മൂന്നാമത്തെ ചക്രത്തിൽ, ഉത്തമമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലാണ്.
സുധാമാനശ്ച യേ ദേവാ യേ ചാന്യേ വശവര്ത്തിനഃ
സുധാമാനനും ആ ദേവന്മാരും, കൂടാതെ അനുസരണയുള്ള മറ്റുള്ളവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സത്യോ ധൃതിര്ദമോ ദാന്തഃ ക്ഷമഃ ക്ഷാമോ ധ്വനിഃ ശുചിഃ
സത്യൻ, ധൃതി, ദമൻ, ദാന്തൻ, ക്ഷമ, ക്ഷാമൻ, ധ്വനി, ശുചി—ഇവരാണ്.
ഇത്യേതേ ദ്വാദശ പ്രോക്താഃ സുധാമാനസ്തു നാമഭിഃ
ഇവരെ പന്ത്രണ്ടുപേരായി സുധാമാനന്മാർ എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നു.
വിശ്വധാ വിശ്വകര്മാ ച മാനസസ്തു വിരാജസഃ
വിശ്വധാ, വിശ്വകർമ്മ, മാനസൻ, വിരാജസൻ—ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവധ്യോ ഽവരതിര്ദേവോ വസുര്ധിഷ്ണ്യോ വിഭാവസുഃ
അവധ്യൻ, അവ്രതിര്, ദേവൻ, വസുർ, ധിഷ്ണ്യൻ, വിഭാവസു — ഇവരാണ്.
രഥോര്മിഃ കേതുമാഞ്ഛ്ചൈവ കീര്ത്തിതാസ്തു പ്രതര്ദനാഃ
രഥോർമി, കെതുമാൻ, പ്രതർദനൻ ഇവരും പേരെടുത്തു പറയുന്നു.
സുദാനോ വസുദാനശ്ച സുമഞ്ജസവിഷാവുഭൌ
സുദാനൻ, വസുദാനൻ, സുമഞ്ജസനും വിശാവനും രണ്ട് പേരും കൂടി.
ശിവാ ഹ്യേതേ തു വിജ്ഞേയാ യജ്ഞിയാ ദ്വാദശാപരാഃ
ഇവരെ ശുഭമായും യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായ പന്ത്രണ്ടു ദേവതകളായി അറിയണം.
ദിക്പതിര്വാക്പതിശ്ചൈവ വിശ്വഃ ശംഭുസ്തഥൈവ ച
ദിക്പതി, വാക്പതി, വിശ്വൻ, ശംഭു — ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെ.
അശ്വശ്ചൈവ സദശ്വശ്ച ക്ഷേമാനന്ദൌ തഥൈവ ച
അശ്വനും സദശ്വനും, ക്ഷേമനും ആനന്ദനും കൂടിയാണ്.
ഇത്യേതാ ദേവതാ ഹ്യാസന്നൌത്തമസ്യാന്തരേ മനോഃ
ഇവ ദേവതകൾ ഉത്തമമനുവിന്റെ കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുത്രാസ്ത്തവങ്ഗിരസസ്തേ വൈ ഉത്തമസ്യ പ്രജാപതേഃ
അംഗിരസ്സിന്റെ പുത്രന്മാർ ഉത്തമപ്രജാപതിയുടെ മക്കളായിരുന്നു.