പ്രാദുര്ബഭൌ ഭൌതസര്ഗഃ സോര്വാക് സ്രോതസ്തു സാധകഃ
അപ്പോൾ ഭൗതിക സൃഷ്ടി നേരേ ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹത്തോടുകൂടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തേ ച പ്രകാശബഹുലാസ്തമസ്പൃഷ്ടരജോധികാഃ
അവർ വെളിച്ചത്തിൽ സമൃദ്ധരാണ്, ഇരുണ്ടതിൽ തൊടപ്പെടാത്തവർ, രാജസിക ഗുണം കൂടുതലുള്ളവർ.
പ്രകാശാ ബഹിരന്തശ്ച മനുഷ്യാഃ സാധകാശ്ച തേ
മനുഷ്യരും സാദ്ധകരും പുറത്തും ഉള്ളിലും പ്രകാശമുള്ളവരാകുന്നു.
സിദ്ധാത്മാനോ മനുഷ്യാസ്തേ ഗന്ധര്വൈഃ സഹ ധര്മിണഃ
സിദ്ധാത്മാക്കളായ മനുഷ്യർ ധർമ്മപരനായ ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്നു.
വിപര്യയേണ ശക്ത്യാ ച സിദ്ധ മുഖ്യാസ്തഥൈവ ച
വിപരീതമായും അവരുടെ ശക്തിയാൽ പ്രധാനപ്പെട്ട സിദ്ധന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ.
ഭൂതാദികാനാം സത്ത്വാനാം ഷഷ്ഠഃ സര്ഗഃ സ ഉച്യതേ
ഭൂതാദികളായ ജീവികൾക്കുള്ള ആറാമത്തെ സൃഷ്ടിയാണിത് എന്നു പറയുന്നു.
പ്രഥമോ മഹതഃ സര്ഗോ വിജ്ഞേയോ ബ്രഹ്മണസ്തു സഃ
മഹതിന്റെ ആദ്യ സൃഷ്ടി ബ്രഹ്മാവിന്റെതാണെന്ന് അറിയണം.
വൈകാരികസ്തൃതീയസ്തു ചൈദ്രിയഃ സര്ഗ ഉച്യതേ
മൂന്നാമത്തേത് വൈകാരികം, അതായത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി എന്നു പറയുന്നു.
മുഖ്യസര്ഗശ്ച തുര്ഥസ്തു മുഖ്യാ വൈ സ്ഥാവരാഃ സ്മൃതാഃ
നാലാമത്തേത് മുഖ്യസൃഷ്ടിയാണ്; മുഖ്യജീവികൾ അചലന്മാരാണെന്ന് കരുതുന്നു.
തഥോര്ദ്ധസ്രോതസാം സര്ഗഃ ഷഷ്ഠോ ദേവത ഉച്യതേ
അങ്ങനെ, മേലോട്ടു ഒഴുകുന്നവരുടെ സൃഷ്ടി ആറാമത്തേത്, അതാണ് ദേവതകളുടെ സൃഷ്ടി.
അഷ്ടമോനുഗ്രഹഃ സര്ഗഃ സാത്ത്വികസ്താമസശ്ച സഃ
എട്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി അനുഗ്രഹം, അത് സാത്വികവും താമസികവുമാണ്.
പ്രാകൃതോ വൈകൃതശ്ചൈവ കൌമാരോ നവമഃ സ്മൃതഃ
പ്രാകൃതവും വൈക്രിതവും, കൗമാരം ഒമ്പതാമത്തേതാണെന്ന് കരുതുന്നു.
ദുദ്ധിബുര്വാഃ പ്രവര്തേയുസ്തദ്വര്ഗാ ബ്രാഹ്മണാസ്തു വൈ
മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവർ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു; അവരുടെ കൂട്ടം ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ്.
ചതുര്ദ്ധാ ച സ്ഥിതസ്സോ ഽപി സര്വഭൂതേഷു കൃത്സ്നശഃ
അവൻ നാലു രൂപത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളിലും പൂർണ്ണമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
സ്ഥാവരേഷു വിപര്യാസസ്തിര്യഗ്യോനിഷു ശക്തിതഃ
അചലജീവികളിൽ വിപരീതത്വവും, പശുക്കളുടെ ഗർഭത്തിൽ അവരുടെ ശക്തിയാൽ മാറ്റവും ഉണ്ടാകുന്നു.
അഥോ സസര്ജ വൈ ബ്രഹ്മാ മാനസാനാത്മനഃ സമാന്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് തനിക്കു തുല്യരായ മാനസജന്മാക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
സംബുദ്ധ്യ ചൈവ നാമാഥോ അപവൃത്താസ്ത്രയസ്തു തേ
അവരുടെ പേരുകൾ മനസ്സിലാക്കി, അവരിൽ മൂവരും പിന്മാറി.
ബ്രഹ്മാ തേഷു വ്യരക്തേഷു തതോ ഽന്യാന്സാ ധകാന്സൃജന്
അവർ വിരക്തരായപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് മറ്റുള്ള സാദ്ധകരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
അഭൂതസൃഷ്ട്യവസ്ഥാ ചേ സ്ഥാനിനസ്താന്നിബോധ മേ
സൃഷ്ടിയില്ലാത്ത അവസ്ഥയും അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നവരെയും എന്റെ മുഖാന്തിരം കേൾക്കുക.
സ്വര്ഗോ ദിശഃ സമുദ്രാശ്ച നദ്യശ്ചൈവ വനസ്പതീന്
സ്വർഗ്ഗം, ദിശകൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, നദികൾ, മരങ്ങൾ ഇവയും.
ലതാഃ കാഷ്ഠാഃ കലാശ്ചൈവ മുഹൂര്താഃ സംധിരാത്ര്യഹാഃ
ലതകളും മരക്കഷ്ണങ്ങളും പാത്രങ്ങളും നിമിഷങ്ങളും സംധികളും രാത്രികളും പകലുകളും.
സ്ഥാനേ സ്രോതഃസ്വഭീമാനാഃ സ്ഥാനാഖ്യാശ്ചൈവ തേ സ്മൃതാഃ
സ്വസ്ഥലങ്ങളിൽ ശക്തമായ നദികളും 'സ്ഥാനം' എന്നറിയപ്പെടുന്നവയും അങ്ങനെ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ദേവാംശ്ചൈവ പിതൄംശ്ചൈവ യൌരിമാ വര്ദ്ധിതാഃ പ്രജാഃ
ദേവന്മാരുടെയും പിതൃവുമാരുടെയും ഭാഗങ്ങളും, യൗവനസമ്ബന്ധത്തിലൂടെ വർദ്ധിച്ച സന്തതികളും.
ദക്ഷോ ഽത്രിശ്ച വസിഷ്ഠശ്ച സാസൃജന്നവ മാനസാന്
ദക്ഷൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ എന്നിവർ ഒമ്പത് മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ യഥാത്മകാനാം തു സര്വേഷാം ബ്രഹ്മയോഗിനാമ്
ബ്രഹ്മാവു തന്റെ സ്വരൂപംപോലെ ബ്രഹ്മയോജകരായ എല്ലാവർക്കും.
സംകല്പം ചൈവ ധര്മ ച സര്വേഷാമേവ പര്വതൌ
സങ്കൽപ്പംയും ധർമ്മവും എല്ലാവർക്കും പർവ്വതങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
സംകല്പാച്ചൈവ സംകല്പോ ജജ്ഞേ സോ ഽവ്യക്തയോനിനഃ
സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നു തന്നെ, അവ്യക്തമായ ഉത്ഭവമുള്ള സങ്കൽപ്പം ജനിച്ചു.
ഭൃഗുശ്ച ഹൃദയാജ്ജജ്ഞേ ഋഷിഃ സലിലയോനിനഃ
ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ജലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഋഷിയായ ഭൃഗു ജനിച്ചു.
പുലസ്ത്യശ്ച തഥോദാനാദ്വ്യാനാത്തു പുലഹസ്തഥാ
ഉദാനത്തിൽ നിന്നു പുലസ്ത്യനും, വ്യാനത്തിൽ നിന്നു പുലഹനും അങ്ങനെ ജനിച്ചു.
ഇത്യേതേ ബ്രഹ്മണഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ പുത്രാ വൈ ദ്വാദശ സ്മൃതാഃ
ഇങ്ങനെ, ഇവർ പന്ത്രണ്ടുപേരും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രധാന പുത്രന്മാരായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.