ഉത്പാദ്യഗ്രാഹിമശ്ചൈവ തേ ഽജ്ഞാനേ ജ്ഞാനമാനിനഃ
അജ്ഞതയിൽ തന്നെ ജ്ഞാനമുണ്ടെന്ന് കരുതി, സൃഷ്ടിക്കുകയും പിടിച്ചിടുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് അവർ.
ഏകാദശന്ദ്രിയവിധാ നവധാത്മാദയസ്തഥാ
പതിനൊന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളും, ഒപ്പം ഒൻപതു വിധത്തിലുള്ള ആത്മാവുകളും ഉണ്ട്.
അന്തഃ പ്രകാശാസ്തേ സര്വേ ആവൃതാശ്ച ബഹിഃ പുനഃ
അവയെല്ലാം അകത്ത് പ്രകാശിക്കുന്നു, പക്ഷേ പുറത്തു വീണ്ടും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തിര്യക് സ്രോതസ ഉച്യന്തേ വശ്യാത്മാനസ്ത്രിസംജ്ഞകാഃ
വശപ്രവാഹമുള്ളവരെ സ്വയം നിയന്ത്രിതരും മൂന്നു വിധ ബോധമുള്ളവരുമാണ് എന്നു പറയുന്നു.
അഭിപ്രായമഥോദ്ഭൂതം ദൃഷ്ട്വാ സര്ഗം തഥാവിധമ്
അവിടുത്തെ ഉദ്ദേശത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ആ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടു.
ഊര്ദ്ധസ്രോതസ്തൃതീയസ്തു തദ്വൈ ചോര്ദ്ധം വ്യവസ്ഥിതമ്
മൂന്നാമത്തേതാണ് മേലോട്ടുള്ള പ്രവാഹം, അതാണ് മുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്.
താഃ സുഖം പ്രീതിബഹുലാ ബഹിരന്തശ്ച വാവൃതാഃ
അവർ സന്തോഷത്തിലും ആനന്ദത്തിലും സമൃദ്ധരാണ്, അകത്തും പുറത്തും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നവധാതാദയസ്തേ വൈ തുഷ്ടാത്മാനോ ബുധാഃ സ്മൃതാഃ
അവ ഒൻപതു വിധത്തിലുള്ളവർ തൃപ്തിയുള്ള ജ്ഞാനികൾ എന്നാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഊര്ദ്ധസ്രോതഃസു സൃഷ്ടേഷു ദേവേഷു സ തദാ പ്രഭുഃ
മേലോട്ടുള്ള പ്രവാഹമുള്ള ദേവന്മാരിൽ സൃഷ്ടി നടന്നപ്പോൾ, അപ്പോൾ ആ പ്രഭു.
സര്ഗമന്യം സിമൃക്ഷുസ്തം സാധകം പുനരീശ്വരഃ
ആ പ്രഭു വീണ്ടും ഫലപ്രദമായ മറ്റൊരു സൃഷ്ടി ആഗ്രഹിച്ചു.
പ്രാദുര്ബഭൌ ഭൌതസര്ഗഃ സോര്വാക് സ്രോതസ്തു സാധകഃ
അപ്പോൾ ഭൗതിക സൃഷ്ടി നേരേ ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹത്തോടുകൂടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തേ ച പ്രകാശബഹുലാസ്തമസ്പൃഷ്ടരജോധികാഃ
അവർ വെളിച്ചത്തിൽ സമൃദ്ധരാണ്, ഇരുണ്ടതിൽ തൊടപ്പെടാത്തവർ, രാജസിക ഗുണം കൂടുതലുള്ളവർ.
പ്രകാശാ ബഹിരന്തശ്ച മനുഷ്യാഃ സാധകാശ്ച തേ
മനുഷ്യരും സാദ്ധകരും പുറത്തും ഉള്ളിലും പ്രകാശമുള്ളവരാകുന്നു.
സിദ്ധാത്മാനോ മനുഷ്യാസ്തേ ഗന്ധര്വൈഃ സഹ ധര്മിണഃ
സിദ്ധാത്മാക്കളായ മനുഷ്യർ ധർമ്മപരനായ ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്നു.
വിപര്യയേണ ശക്ത്യാ ച സിദ്ധ മുഖ്യാസ്തഥൈവ ച
വിപരീതമായും അവരുടെ ശക്തിയാൽ പ്രധാനപ്പെട്ട സിദ്ധന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ.
ഭൂതാദികാനാം സത്ത്വാനാം ഷഷ്ഠഃ സര്ഗഃ സ ഉച്യതേ
ഭൂതാദികളായ ജീവികൾക്കുള്ള ആറാമത്തെ സൃഷ്ടിയാണിത് എന്നു പറയുന്നു.
പ്രഥമോ മഹതഃ സര്ഗോ വിജ്ഞേയോ ബ്രഹ്മണസ്തു സഃ
മഹതിന്റെ ആദ്യ സൃഷ്ടി ബ്രഹ്മാവിന്റെതാണെന്ന് അറിയണം.
വൈകാരികസ്തൃതീയസ്തു ചൈദ്രിയഃ സര്ഗ ഉച്യതേ
മൂന്നാമത്തേത് വൈകാരികം, അതായത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി എന്നു പറയുന്നു.
മുഖ്യസര്ഗശ്ച തുര്ഥസ്തു മുഖ്യാ വൈ സ്ഥാവരാഃ സ്മൃതാഃ
നാലാമത്തേത് മുഖ്യസൃഷ്ടിയാണ്; മുഖ്യജീവികൾ അചലന്മാരാണെന്ന് കരുതുന്നു.
തഥോര്ദ്ധസ്രോതസാം സര്ഗഃ ഷഷ്ഠോ ദേവത ഉച്യതേ
അങ്ങനെ, മേലോട്ടു ഒഴുകുന്നവരുടെ സൃഷ്ടി ആറാമത്തേത്, അതാണ് ദേവതകളുടെ സൃഷ്ടി.
അഷ്ടമോനുഗ്രഹഃ സര്ഗഃ സാത്ത്വികസ്താമസശ്ച സഃ
എട്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി അനുഗ്രഹം, അത് സാത്വികവും താമസികവുമാണ്.
പ്രാകൃതോ വൈകൃതശ്ചൈവ കൌമാരോ നവമഃ സ്മൃതഃ
പ്രാകൃതവും വൈക്രിതവും, കൗമാരം ഒമ്പതാമത്തേതാണെന്ന് കരുതുന്നു.
ദുദ്ധിബുര്വാഃ പ്രവര്തേയുസ്തദ്വര്ഗാ ബ്രാഹ്മണാസ്തു വൈ
മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവർ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു; അവരുടെ കൂട്ടം ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ്.
ചതുര്ദ്ധാ ച സ്ഥിതസ്സോ ഽപി സര്വഭൂതേഷു കൃത്സ്നശഃ
അവൻ നാലു രൂപത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളിലും പൂർണ്ണമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
സ്ഥാവരേഷു വിപര്യാസസ്തിര്യഗ്യോനിഷു ശക്തിതഃ
അചലജീവികളിൽ വിപരീതത്വവും, പശുക്കളുടെ ഗർഭത്തിൽ അവരുടെ ശക്തിയാൽ മാറ്റവും ഉണ്ടാകുന്നു.
അഥോ സസര്ജ വൈ ബ്രഹ്മാ മാനസാനാത്മനഃ സമാന്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് തനിക്കു തുല്യരായ മാനസജന്മാക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
സംബുദ്ധ്യ ചൈവ നാമാഥോ അപവൃത്താസ്ത്രയസ്തു തേ
അവരുടെ പേരുകൾ മനസ്സിലാക്കി, അവരിൽ മൂവരും പിന്മാറി.
ബ്രഹ്മാ തേഷു വ്യരക്തേഷു തതോ ഽന്യാന്സാ ധകാന്സൃജന്
അവർ വിരക്തരായപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് മറ്റുള്ള സാദ്ധകരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
അഭൂതസൃഷ്ട്യവസ്ഥാ ചേ സ്ഥാനിനസ്താന്നിബോധ മേ
സൃഷ്ടിയില്ലാത്ത അവസ്ഥയും അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നവരെയും എന്റെ മുഖാന്തിരം കേൾക്കുക.
സ്വര്ഗോ ദിശഃ സമുദ്രാശ്ച നദ്യശ്ചൈവ വനസ്പതീന്
സ്വർഗ്ഗം, ദിശകൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, നദികൾ, മരങ്ങൾ ഇവയും.