അനധ്യായേഷ്വധീയാനാംസ്തഞ്ജഘാന ശതക്രതുഃ
നിഷിദ്ധ സമയങ്ങളിൽ പഠിച്ചവരെ ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ) ശിക്ഷിച്ചു.
ക്രുദ്ധം ദൃഷ്ട്വാ തതഃ ശക്രോവരം സോ ഽഥ പുനര്ദദൌ
അവനെ കോപത്തോടെ കണ്ടശേഷം ശക്രൻ മറ്റൊരു വരവും നൽകി.
അധീയാതാം മഹാപ്രാജ്ഞൌ സഹസ്രം സംഹിതാ ഉഭൌ
രണ്ടുപേരും മഹാപണ്ഡിതന്മാർ ആയിരം സംഹിതകൾ പഠിക്കട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ വാസവഃ ശ്രീമാന്സുകര്മാണം യശസ്വിനമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹത്വമുള്ള വാസവൻ പ്രശസ്തനായ സുകർമാനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
തസ്യ ശിഷ്യോ ഽഭവദ്ധീമാന് പൌഷ്യഞ്ജിര്ദ്വിജസത്തമാഃ
അവന്റെ ബുദ്ധിമാൻ ശിഷ്യൻ പൗഷ്യാഞ്ചി ആയിരുന്നു, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.
അധ്യാപയത പൌഷ്യാഞ്ജിഃ സഹസ്രാര്ദ്ധം തുസംഹിതാഃ
പൗഷ്യാഞ്ചി ആയിരം അർദ്ധം സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു.
സത്ത്വാനി പഞ്ച കൌശില്യഃ സംഹിതാനാ മധീതവാന്
കൗശില്യൻ അഞ്ചു സംഹിതാസംഹിതകൾ പഠിച്ചു.
പൌഷ്യഞ്ജി ശിഷ്യാശ്ചത്വാരസ്തേഷാം ഭേദാന്നിബോധത
പൗഷ്യാഞ്ചിക്ക് നാലു ശിഷ്യന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരുടെ വിഭാഗങ്ങൾ കേൾക്കൂ.
സകോതിപുത്രഃ സുസഹാഃ സുനാമാ ചൈതാന്ഭേദാന്വിത്തലൌഗാക്ഷിണസ്തു
സകോതിപുത്രൻ, സുസഹൻ, സുനാമൻ, വിത്തലൗഗാക്ഷിണൻ ഇവരാണ് അവരുടെ ശാഖകൾ.
ത്രയസ്തു കുശുമേഃ ശിഷ്യാ ഔരസഃ സ പരാശരഃ
കുശുമന്റെ മൂന്നു ശിഷ്യന്മാരും, അവന്റെ സ്വന്തം മകൻ പരാശരനും.
ശൌരിഷുഃ ശൃങ്ഗിപുത്രശ്ച ദ്വാവേതൌ തു ചിരവ്രതൌ
ശൗരിഷു, ശ്രിംഗിപുത്രൻ ഇവർ ഇരുവരും ദീർഘവ്രതത്തിൽ സ്ഥിരമായവർ.
പ്രോവാച സംഹിതാസ്തി സ്രഃ ശൃങ്ഗിപുത്രൌ മഹാത്പാഃ
ശ്രിംഗിപുത്രൻ, മഹാത്മാവ്, മൂന്നു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു.
പ്രോവാച സംഹിതാഃ ഷട്തു പാരാശര്യസ്തു കൌഥുമഃ
പാരാശര്യൻ ആയ കൗതുമൻ ആറു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു.
പ്രാചീനയോഗപുത്രശ്ച ബുദ്ധിമാംശ്ച പതഞ്ജലിഃ
പ്രാചീനയോഗപുത്രനും ബുദ്ധിമാൻ പതഞ്ജലിയും.
ലാങ്ഗലഃ ശാലിഹോത്രശ്ച ഷഡുവാചാഥ സംഹിതാഃ
ലാംഗലൻ, ശാലിഹോത്രൻ, ഷഡുവാചൻ, സംഹിതകൾ—
കണ്ഡുശ്ച കോഹലശ്ചൈവ ഷഡേ തേ ലാങ്ഗലാഃ സ്മൃതാഃ
കണ്ടു, കോഹലൻ ഇവരും ചേർന്ന് ആറ് പേരെ ലാംഗലന്മാർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഏകോ ഹിരണ്യനാഭസ്യ കൃതഃ ശിഷ്യോ നൃപാത്മജഃ
ഇവയിൽ ഒന്നിനെ ഹിരണ്യനാഭൻ രചിച്ചു; അവന്റെ ശിഷ്യൻ ഒരു രാജകുമാരനായിരുന്നു.
പ്രോവാച ചൈവ ശിഷ്യേഭ്യോ യേഭ്യസ്താശ്ച നിബോധത
അവൻ ഈ ജ്ഞാനം തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് പഠിപ്പിച്ചു; ആർക്കാണ് അവൻ പഠിപ്പിച്ചതെന്ന് കേൾക്കൂ.
തലകോ മാണ്ഡുകശ്ചൈവ കാലികോ രാജികംസ്തഥാ
തലകൻ, മാണ്ഡുകൻ, കാലികൻ, രാജികൻ,
പുഷ്ടിശ്ച പരികൃഷ്ടശ്ച ഉലൂഖലക ഏവ ച
പുഷ്ടി, പരികൃഷ്ടൻ, ഉലൂഖലകൻ,
ശാലിമഞ്ജരിപാകശ്ച ശധീയഃ കാനിനിശ്ച യഃ
ശാലിമഞ്ജരിപാകൻ, ശധീയൻ, കാനിനി—
സാമഗാനാം തു സര്വേഷാം ശ്രേഷ്ഠൌ ദ്വൌ പരികീര്ത്തിതൌ
സാമഗാനങ്ങളിൽ എല്ലാവരിലും മികച്ചവരായി രണ്ടുപേരെയാണ് പറയുന്നത്.
അഥര്വാണം ദ്വിധാ കൃത്വാ സുമന്തുരദദാദ്ദ്വിജാഃ
സുമന്തു അഥർവ്വവേദം രണ്ടായി വിഭജിച്ച് ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകി.
കബന്ധസ്തു ദ്വിധാ കൃത്വാ പഥ്യായൈകം പുനര്ദദൌ
കബന്ധൻ അതിനെ രണ്ടായി വിഭജിച്ച് ഒരു ഭാഗം പഥ്യന് വീണ്ടും നൽകി.
മോദോ ബ്രഹ്മബലശ്ചൈവ പിപ്പലാദസ്തഥൈവ ച
മോദൻ, ബ്രഹ്മബലൻ, പിപ്പലാദൻ—
ദേവദര്ശസ്യ ചത്വാരഃ ശിഷ്യാ ഹ്യേതേ ദൃഢവ്രതാഃ
ഇവരൊക്കെ ദൃഢവ്രതനായ ദേവദർശന്റെ നാലു ശിഷ്യന്മാരാണ്.
ജാജലിഃ കുമുദാദിശ്ച തൃതീയഃ ശൌനകഃ സ്മൃതഃ
ജാജലി, കുമുദാദി, മൂന്നാമൻ ശൗണകൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ദ്ദ്വിതീയാം സംഹിതാം ധീമാന്സൈന്ധവായനസംജ്ഞി തേ
സൈന്ധവായനൻ എന്ന ധീരൻ രണ്ടാമത്തെ സംഹിത ലഭിച്ചു.
നക്ഷത്രകല്പോ വൈതാനസ്തൃതീയഃ സംഹിതാവിധിഃ
നക്ഷത്രകല്പം, വൈതാനം, മൂന്നാമത് സംഹിതാവിധി.
ശ്രേഷ്ഠാസ്ത്വഥര്വണാമേതേ സംഹിതാനാം വികല്പകാഃ
അഥർവ്വണന്മാരിൽ സംഹിതകളുടെ ക്രമീകരണത്തിൽ ഇവരാണ് പ്രധാനവർ.