സൂര്യേ ബ്രഹ്മ യദുത്പന്നം തം ഗത്വാ പ്രതിതിഷ്ഠതി
സൂര്യനിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മം അവിടെ ചെന്നു നിലകൊള്ളുന്നു.
താനി തസ്മൈ ദദൌ തുഷ്ടഃ സൂര്യോ വൈ ബ്രഹ്മരാതയേ
സന്തുഷ്ടനായ സൂര്യൻ ആ അറിവ് ബ്രഹ്മരാതനു നൽകി.
യജൂംഷ്യധീയതേ താനി ബ്രാഹ്മണാ യേന കേനചിത്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആ യജുസ് മന്ത്രങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടേതായ രീതിയിൽ ഉച്ചരിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മഹത്യാ തു യൈശ്ചീര്ണാ ചരണാച്ചരകാഃ സ്മൃതാഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവരെ അവരുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പേരിൽ ചരകന്മാർ എന്ന് ഓർക്കുന്നു.
ഇത്യേതേ ചരകാഃ പ്രോക്താ വാജിനസ്തു നിബോധത
ഇങ്ങനെ ഈ ചരകന്മാരെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ഇനി വാജിന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
മധ്യന്ദിനസ്തു സാപത്യോ വൈധേയശ്ചാദ്ധബൌദ്ധകൌ
മധ്യന്ദിനൻ ആണ് നിയമപുത്രൻ; വൈധേയനും അദ്ധബൗദ്ധകനും കൂടെ.
ആവടീ ച തഥാ പുണ്ഡ്രോ വൈണോയഃ സപരാശരഃ
ആവട്ടി, പുണ്ഡ്ര, വൈണോയ, സപരാശരൻ ഇവരും.
ശതമേകാധികം ജ്ഞേയം യജുഷാം യേ വികല്പകാഃ
യജുര്വേദത്തിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ വരുത്തിയവർ നൂറും ഒന്ന് പേരാണെന്ന് അറിയണം.
സുമന്തുശ്ചാപി സുത്വാനം പുത്രമധ്യാപയത്പുനഃ
സുമന്തു തന്റെ സ്വന്തം മകനെയും വീണ്ടും പഠിപ്പിച്ചു.
സ സഹസ്രമധീത്യാശു സുകര്മാപ്യഥ സംഹിതാഃ
അവൻ വേഗത്തിൽ ആയിരം സംഹിതകൾ പഠിച്ചു, നല്ല പ്രവൃത്തികളിലും പ്രാവീണ്യം നേടി.
അനധ്യായേഷ്വധീയാനാംസ്തഞ്ജഘാന ശതക്രതുഃ
നിഷിദ്ധ സമയങ്ങളിൽ പഠിച്ചവരെ ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ) ശിക്ഷിച്ചു.
ക്രുദ്ധം ദൃഷ്ട്വാ തതഃ ശക്രോവരം സോ ഽഥ പുനര്ദദൌ
അവനെ കോപത്തോടെ കണ്ടശേഷം ശക്രൻ മറ്റൊരു വരവും നൽകി.
അധീയാതാം മഹാപ്രാജ്ഞൌ സഹസ്രം സംഹിതാ ഉഭൌ
രണ്ടുപേരും മഹാപണ്ഡിതന്മാർ ആയിരം സംഹിതകൾ പഠിക്കട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ വാസവഃ ശ്രീമാന്സുകര്മാണം യശസ്വിനമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹത്വമുള്ള വാസവൻ പ്രശസ്തനായ സുകർമാനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
തസ്യ ശിഷ്യോ ഽഭവദ്ധീമാന് പൌഷ്യഞ്ജിര്ദ്വിജസത്തമാഃ
അവന്റെ ബുദ്ധിമാൻ ശിഷ്യൻ പൗഷ്യാഞ്ചി ആയിരുന്നു, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.
അധ്യാപയത പൌഷ്യാഞ്ജിഃ സഹസ്രാര്ദ്ധം തുസംഹിതാഃ
പൗഷ്യാഞ്ചി ആയിരം അർദ്ധം സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു.
സത്ത്വാനി പഞ്ച കൌശില്യഃ സംഹിതാനാ മധീതവാന്
കൗശില്യൻ അഞ്ചു സംഹിതാസംഹിതകൾ പഠിച്ചു.
പൌഷ്യഞ്ജി ശിഷ്യാശ്ചത്വാരസ്തേഷാം ഭേദാന്നിബോധത
പൗഷ്യാഞ്ചിക്ക് നാലു ശിഷ്യന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരുടെ വിഭാഗങ്ങൾ കേൾക്കൂ.
സകോതിപുത്രഃ സുസഹാഃ സുനാമാ ചൈതാന്ഭേദാന്വിത്തലൌഗാക്ഷിണസ്തു
സകോതിപുത്രൻ, സുസഹൻ, സുനാമൻ, വിത്തലൗഗാക്ഷിണൻ ഇവരാണ് അവരുടെ ശാഖകൾ.
ത്രയസ്തു കുശുമേഃ ശിഷ്യാ ഔരസഃ സ പരാശരഃ
കുശുമന്റെ മൂന്നു ശിഷ്യന്മാരും, അവന്റെ സ്വന്തം മകൻ പരാശരനും.
ശൌരിഷുഃ ശൃങ്ഗിപുത്രശ്ച ദ്വാവേതൌ തു ചിരവ്രതൌ
ശൗരിഷു, ശ്രിംഗിപുത്രൻ ഇവർ ഇരുവരും ദീർഘവ്രതത്തിൽ സ്ഥിരമായവർ.
പ്രോവാച സംഹിതാസ്തി സ്രഃ ശൃങ്ഗിപുത്രൌ മഹാത്പാഃ
ശ്രിംഗിപുത്രൻ, മഹാത്മാവ്, മൂന്നു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു.
പ്രോവാച സംഹിതാഃ ഷട്തു പാരാശര്യസ്തു കൌഥുമഃ
പാരാശര്യൻ ആയ കൗതുമൻ ആറു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു.
പ്രാചീനയോഗപുത്രശ്ച ബുദ്ധിമാംശ്ച പതഞ്ജലിഃ
പ്രാചീനയോഗപുത്രനും ബുദ്ധിമാൻ പതഞ്ജലിയും.
ലാങ്ഗലഃ ശാലിഹോത്രശ്ച ഷഡുവാചാഥ സംഹിതാഃ
ലാംഗലൻ, ശാലിഹോത്രൻ, ഷഡുവാചൻ, സംഹിതകൾ—
കണ്ഡുശ്ച കോഹലശ്ചൈവ ഷഡേ തേ ലാങ്ഗലാഃ സ്മൃതാഃ
കണ്ടു, കോഹലൻ ഇവരും ചേർന്ന് ആറ് പേരെ ലാംഗലന്മാർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഏകോ ഹിരണ്യനാഭസ്യ കൃതഃ ശിഷ്യോ നൃപാത്മജഃ
ഇവയിൽ ഒന്നിനെ ഹിരണ്യനാഭൻ രചിച്ചു; അവന്റെ ശിഷ്യൻ ഒരു രാജകുമാരനായിരുന്നു.
പ്രോവാച ചൈവ ശിഷ്യേഭ്യോ യേഭ്യസ്താശ്ച നിബോധത
അവൻ ഈ ജ്ഞാനം തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് പഠിപ്പിച്ചു; ആർക്കാണ് അവൻ പഠിപ്പിച്ചതെന്ന് കേൾക്കൂ.
തലകോ മാണ്ഡുകശ്ചൈവ കാലികോ രാജികംസ്തഥാ
തലകൻ, മാണ്ഡുകൻ, കാലികൻ, രാജികൻ,
പുഷ്ടിശ്ച പരികൃഷ്ടശ്ച ഉലൂഖലക ഏവ ച
പുഷ്ടി, പരികൃഷ്ടൻ, ഉലൂഖലകൻ,