വിശ്വകര്മാ വിഭജതേ കല്പാദിഷു പുനഃ പുനഃ
വിശ്വകർമ്മാ കാലചക്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും അവയെ വിഭജിക്കുന്നു.
ഭൂരാദ്യാംശ്ചതുരോ ലോകാന്പുനഃപുനരകല്പയത്
ഭൂലോകം മുതലായ നാലു ലോകങ്ങളും വീണ്ടും വീണ്ടും ക്രമീകരിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ സ്വയംഭൂര്ഭഗവാമ് സിസൃക്ഷുര്വിവിധാഃ പ്രജാഃ
സ്വയംഭൂവായ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവു, വിവിധ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
തസ്യാഭിധ്യായതഃ സര്ഗം തദാ വൈ ബുദ്ധിപൂര്വകമ്
അവൻ സൃഷ്ടിയെ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, ആലോചനയോടെ സൃഷ്ടി അവിടെ ഉദിച്ചു.
തമോ മോഹോ മഹാമോഹസ്താമിസ്രോ ഹ്യന്ധസംജ്ഞിതഃ
അന്ധകാരം, ആശയക്കുഴപ്പം, വലിയ ഭ്രമം, ഇരുണ്ടത്വം, അജ്ഞത എന്നിങ്ങനെയുള്ള അഞ്ച് തരത്തിലുള്ള അവസ്ഥകളാണ്.
പഞ്ചധാവസ്ഥിതഃ സര്ഗോ ധ്യായത സാഭിമാനിനഃ
ധ്യാനിക്കുന്നവർക്കും അഹങ്കാരമുള്ളവർക്കും സൃഷ്ടി അഞ്ചു രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ബഹിരന്തശ്ചാപ്രകാശസ്തഥാനിഃസംജ്ഞ ഏവ ച
അകത്തും പുറത്തും വെളിച്ചമില്ലാതെ, ബോധം കൂടാതെ അവസ്ഥയിലാണവര്.
തസ്മാച്ച സംവൃതാത്മാനോ നഗാ മുഖ്യാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
അതിനാൽ, ആത്മാവു മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രധാന വൃക്ഷങ്ങളാണ് അവര് എന്ന് പറയുന്നു.
അപ്രതീ തമനാഃ സോഥ തദോത്പത്തിമമന്യത
അവരുടെ മനസ്സ് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ, അതാണ് തങ്ങളുടെ ജനനത്തിന്റെ കാരണം എന്ന് കരുതിയിരുന്നു.
യസ്മാത്തിര്യഗ്വിവര്ത്തേത തിര്യകസ്രോതസ്തതഃ സ്മൃതഃ
അത് വശത്തേക്ക് തിരിയുന്നതിനാൽ, അതിനെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വശപ്രവാഹം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.
ഉത്പാദ്യഗ്രാഹിമശ്ചൈവ തേ ഽജ്ഞാനേ ജ്ഞാനമാനിനഃ
അജ്ഞതയിൽ തന്നെ ജ്ഞാനമുണ്ടെന്ന് കരുതി, സൃഷ്ടിക്കുകയും പിടിച്ചിടുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് അവർ.
ഏകാദശന്ദ്രിയവിധാ നവധാത്മാദയസ്തഥാ
പതിനൊന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളും, ഒപ്പം ഒൻപതു വിധത്തിലുള്ള ആത്മാവുകളും ഉണ്ട്.
അന്തഃ പ്രകാശാസ്തേ സര്വേ ആവൃതാശ്ച ബഹിഃ പുനഃ
അവയെല്ലാം അകത്ത് പ്രകാശിക്കുന്നു, പക്ഷേ പുറത്തു വീണ്ടും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തിര്യക് സ്രോതസ ഉച്യന്തേ വശ്യാത്മാനസ്ത്രിസംജ്ഞകാഃ
വശപ്രവാഹമുള്ളവരെ സ്വയം നിയന്ത്രിതരും മൂന്നു വിധ ബോധമുള്ളവരുമാണ് എന്നു പറയുന്നു.
അഭിപ്രായമഥോദ്ഭൂതം ദൃഷ്ട്വാ സര്ഗം തഥാവിധമ്
അവിടുത്തെ ഉദ്ദേശത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ആ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടു.
ഊര്ദ്ധസ്രോതസ്തൃതീയസ്തു തദ്വൈ ചോര്ദ്ധം വ്യവസ്ഥിതമ്
മൂന്നാമത്തേതാണ് മേലോട്ടുള്ള പ്രവാഹം, അതാണ് മുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്.
താഃ സുഖം പ്രീതിബഹുലാ ബഹിരന്തശ്ച വാവൃതാഃ
അവർ സന്തോഷത്തിലും ആനന്ദത്തിലും സമൃദ്ധരാണ്, അകത്തും പുറത്തും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നവധാതാദയസ്തേ വൈ തുഷ്ടാത്മാനോ ബുധാഃ സ്മൃതാഃ
അവ ഒൻപതു വിധത്തിലുള്ളവർ തൃപ്തിയുള്ള ജ്ഞാനികൾ എന്നാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഊര്ദ്ധസ്രോതഃസു സൃഷ്ടേഷു ദേവേഷു സ തദാ പ്രഭുഃ
മേലോട്ടുള്ള പ്രവാഹമുള്ള ദേവന്മാരിൽ സൃഷ്ടി നടന്നപ്പോൾ, അപ്പോൾ ആ പ്രഭു.
സര്ഗമന്യം സിമൃക്ഷുസ്തം സാധകം പുനരീശ്വരഃ
ആ പ്രഭു വീണ്ടും ഫലപ്രദമായ മറ്റൊരു സൃഷ്ടി ആഗ്രഹിച്ചു.
പ്രാദുര്ബഭൌ ഭൌതസര്ഗഃ സോര്വാക് സ്രോതസ്തു സാധകഃ
അപ്പോൾ ഭൗതിക സൃഷ്ടി നേരേ ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹത്തോടുകൂടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തേ ച പ്രകാശബഹുലാസ്തമസ്പൃഷ്ടരജോധികാഃ
അവർ വെളിച്ചത്തിൽ സമൃദ്ധരാണ്, ഇരുണ്ടതിൽ തൊടപ്പെടാത്തവർ, രാജസിക ഗുണം കൂടുതലുള്ളവർ.
പ്രകാശാ ബഹിരന്തശ്ച മനുഷ്യാഃ സാധകാശ്ച തേ
മനുഷ്യരും സാദ്ധകരും പുറത്തും ഉള്ളിലും പ്രകാശമുള്ളവരാകുന്നു.
സിദ്ധാത്മാനോ മനുഷ്യാസ്തേ ഗന്ധര്വൈഃ സഹ ധര്മിണഃ
സിദ്ധാത്മാക്കളായ മനുഷ്യർ ധർമ്മപരനായ ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്നു.
വിപര്യയേണ ശക്ത്യാ ച സിദ്ധ മുഖ്യാസ്തഥൈവ ച
വിപരീതമായും അവരുടെ ശക്തിയാൽ പ്രധാനപ്പെട്ട സിദ്ധന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ.
ഭൂതാദികാനാം സത്ത്വാനാം ഷഷ്ഠഃ സര്ഗഃ സ ഉച്യതേ
ഭൂതാദികളായ ജീവികൾക്കുള്ള ആറാമത്തെ സൃഷ്ടിയാണിത് എന്നു പറയുന്നു.
പ്രഥമോ മഹതഃ സര്ഗോ വിജ്ഞേയോ ബ്രഹ്മണസ്തു സഃ
മഹതിന്റെ ആദ്യ സൃഷ്ടി ബ്രഹ്മാവിന്റെതാണെന്ന് അറിയണം.
വൈകാരികസ്തൃതീയസ്തു ചൈദ്രിയഃ സര്ഗ ഉച്യതേ
മൂന്നാമത്തേത് വൈകാരികം, അതായത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി എന്നു പറയുന്നു.
മുഖ്യസര്ഗശ്ച തുര്ഥസ്തു മുഖ്യാ വൈ സ്ഥാവരാഃ സ്മൃതാഃ
നാലാമത്തേത് മുഖ്യസൃഷ്ടിയാണ്; മുഖ്യജീവികൾ അചലന്മാരാണെന്ന് കരുതുന്നു.
തഥോര്ദ്ധസ്രോതസാം സര്ഗഃ ഷഷ്ഠോ ദേവത ഉച്യതേ
അങ്ങനെ, മേലോട്ടു ഒഴുകുന്നവരുടെ സൃഷ്ടി ആറാമത്തേത്, അതാണ് ദേവതകളുടെ സൃഷ്ടി.