ജിജ്ഞാസാ യത്ര യുഷ്മാകം തദാജ്ഞാതുമിഹാര്ഹഥ
നിങ്ങൾക്ക് അറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായതെന്തും ഇവിടെ അറിയാൻ നിങ്ങൾക്ക് അർഹതയുണ്ട്.
പ്രത്യൂചുസ്തേ പുനഃ സൂതം ബാഷ്പപര്യാകുലേക്ഷണമ്
പിന്നെയും അവർ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ സുതനോട് പറഞ്ഞു.
തസ്മാത്ത്വം സംഭവം കൃത്സ്നം ലോകസ്യേമം വിദര്ശയ
അതിനാൽ, ഈ ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഉത്ഭവം ഞങ്ങൾക്ക് കാണിക്കണമേ.
സത്കൃത്യ പരിപൃഷ്ടഃ സ മഹാത്മാ രോമഹര്ഷണഃ
ഇങ്ങനെ ആദരപൂർവ്വം ചോദിക്കപ്പെട്ട മഹാത്മാവായ രോമഹർഷണൻ,
യോ മേ ദ്വൈപായനപ്രീതഃ കഥാം വൈ ദ്വിജസത്തമാഃ
ദ്വൈപായനന്റെ പ്രസാദം ലഭിച്ചവൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർക്ക് ഈ കഥ പറഞ്ഞു.
പുരാണം സംപ്രവക്ഷ്യാമി യദുക്തം മാതരിശ്വനാ
മാതരിശ്വാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പുരാണം വിശദീകരിക്കാം.
സര്ഗശ്ച പ്രതിസര്ഗശ്ച വംശോ മന്വന്തരാണി ച
സൃഷ്ടിയും പ്രലയവും വംശാവലികളും മനുമാരുടെ കാലഘട്ടങ്ങളും—
പ്രക്രിയാ പ്രഥമഃ പാദഃ കഥായാം സ്യാത്പരിഗ്രഹഃ
സൃഷ്ടിയുടെ രീതി, ആദ്യഭാഗം, കഥകളുടെ സമാഹാരം—
ഏവം പാദാസ്തു ചത്വാരഃ സമാസാത്കീംര്തിതാ മയാ
ഇങ്ങനെ ഈ നാലു ഭാഗങ്ങളും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചു.
പ്രഥമം സര്വശാസ്ത്രാണാം പുരാണം ബ്രഹ്മണാ ശ്രുതമ്
എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലുമൊടുവിൽ ആദ്യം ബ്രഹ്മാവിന് കേട്ടത് പുരാണമാണ്.
അങ്ഗാനി ധര്മശാസ്ത്രം ച വ്രതാനി നിയമാസ്തഥാ
അതിനുള്ള അവയവങ്ങൾ, ധർമ്മശാസ്ത്രം, വ്രതങ്ങൾ, നിയമങ്ങൾ എന്നിവയും—
മഹദാദിവിശേഷാന്തം സൃജാമീതി വിനിശ്ചയഃ
മഹത്ത്വത്തിൽ നിന്ന് പ്രത്യേകതയിലേക്കുള്ള സൃഷ്ടിയുടെ ഉദ്ദേശവും ഇവിടെ പറയുന്നു.
അഡസ്യാവരണം വാര്ധിരപാമപി ച തേജസാ
അണ്ഡത്തിന്റെ ആവരണം, സമുദ്രം, വെള്ളത്തിന്റെ പ്രകാശം—
ഭൂതാദിര്മഹതാ ചൈവ അവ്യക്തേനാവൃതോ മഹാന്
ഭൂതങ്ങൾ, മഹത്ത്വം, അവ്യക്തത്തിൽ മറഞ്ഞ മഹാൻ—
നദീനാം പര്വതാനാം ച പ്രാദുര്ഭാവോ ഽത്ര പഠ്യതേ
നദികളും പർവ്വതങ്ങളും എങ്ങനെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവെന്നതും ഇവിടെ പറയുന്നു.
കീര്ത്തനം ബ്രഹ്മവൃക്ഷസ്യ ബ്രഹ്മജന്മ പ്രകീര്ത്യതേ
ബ്രഹ്മവൃക്ഷത്തിന്റെ മഹത്വവും ബ്രഹ്മാവിന്റെ ജനനവും ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു.
അവസ്ഥാശ്ചാത്ര കീര്ത്യന്തേ ബ്രഹ്മണോ ഽവ്യക്തജന്മനഃ
അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിലകളും ഇവിടെ പറയുന്നു.
ശയനം ച ഹരേരപ്സു പൃഥിവ്യുദ്ധരണം തഥാ
ഹരിച്ഛായയുടെ വെള്ളത്തിൽ വിശ്രമവും ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയതും—
ഋക്ഷാണാം ഗ്രഹസംസ്ഥാനാം സിദ്ധാനാം ച നിവേശനമ്
നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്ഥാനം, സിദ്ധന്മാരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ—
സ്വര്ഗസ്ഥാനവിഭാഗശ്ച സര്ത്യാനാം ശുഭചാരിണാമ്
സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങളുടെ വിഭജനം, സത്യം അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നവരുടെ സ്ഥാനം—
ദേവതാനാമൃഷീണാം ച ദ്വേ സൃതീ പരികീര്തിതേ
ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും രണ്ട് മാർഗങ്ങൾ ഇവിടെ പറയുന്നു.
പശൂനാം പുരുഷാണാം ച സംഭവഃ പരികീര്ത്തിതഃ
മൃഗങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ഉത്ഭവം ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു.
നവ സര്ഗാഃ പുനഃ പ്രോക്താ ബ്രഹ്മണോ ബുദ്ധിപൂര്വകാഃ
പിന്നീട്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ചിന്തയാൽ ഉണ്ടായ ഒൻപതു സൃഷ്ടികളും പറയുന്നു.
ബ്രഹ്മണോ ഽവയവേഭ്യശ്ച ധര്മാദീനാം സമുദ്ഭവഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്ന് ധർമ്മാദികൾ ഉത്ഭവിച്ചതും പറയുന്നു.
കല്പയോരന്തരേ പ്രോക്തം പ്രതിസംധിശ്ച യസ്തയോഃ
കല്പങ്ങളുടെ ഇടവേളയും, ആ രണ്ടു കാലങ്ങളെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഘട്ടവും ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സത്ത്വോദ്രിക്താച്ച ദേഹാച്ച പുരുഷസ്യ ച സംഭവഃ
സത്ത്വഗുണം അധികമായി നിലനിൽക്കുന്ന ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുരുഷന്റെ ഉത്ഭവം വിവരിക്കുന്നു.
പ്രിയവ്രതോത്താനപാദൌ പ്രസൂത്യാകൃതയഃ ശുഭാഃ
പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും, അവരുടെ ശുഭമായ ജനനവും രൂപവും ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
രുചേഃ പ്രജാപതേശ്ചോര്ദ്ധമാകൂത്യാം മിഥുനോദ്ഭവഃ
രുചി എന്ന പ്രജാപതിയുടെ മുകളിൽ, ആകൂതി വഴി, ഒരു ദമ്പതികളുടെ ജനനം സംഭവിച്ചു.
ദാക്ഷായണീഷു വാപ്യൂര്ധ്വംശബ്ദാദ്യാസു മഹാത്മനഃ
പിന്നീട് ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരിൽ, ശബ്ദ തുടങ്ങിയവരിൽ, മഹാത്മാവിന്റെ സന്തതിയും വിവരിക്കുന്നു.
തഥാധര്മസ്യ ഹിംസായാം തമസോ ഽശുഭലക്ഷണഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, അധർമ്മം എന്നത് ഹിംസയിലും, അന്ധകാരവും അശുഭതയും അടയാളമായിട്ടുള്ളതും വിവരിക്കുന്നു.