പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ വൈ പരമായുസ്തദാ നൃണാമ്
ആയിരം വർഷം പൂർണ്ണമായാൽ, അതാണ് മനുഷ്യരുടെ പരമായുസ്സ്.
ഉത്സീദന്തി നരാശ്ചൈവ ക്ഷത്രിയാശ്ച വിശഃ ക്രമാത്
ആളുകളും ക്ഷത്രിയരും മറ്റു ജനങ്ങളും ഒറ്റൊന്നായി ക്ഷയിക്കും.
ഭവന്തീഹ കലൌ തസ്മിഞ്ഛയനാസനഭോജനൈഃ
കലിയുഗത്തിൽ ആളുകൾക്ക് ഉറക്കം, ഇരിപ്പ്, ഭക്ഷണം എന്നിവ മാത്രമേ പ്രധാനമായുള്ളൂ.
ഗുണഹീനാഃ പ്രജാശ്ചൈവ തദാ വൈ സംപ്രവര്ത്തതേ
അപ്പോൾ ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ജനങ്ങൾ ഉയരും.
ശൂദ്രാശ്ച ബ്രാഹ്മണാചാരാഃ ശൂദ്രാചാരാശ്ച ബ്രാഹ്മണാഃ
ശൂദ്രന്മാർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കും; ബ്രാഹ്മണർ ശൂദ്രന്മാരുടെ ആചാരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കും.
ഭൃത്യാ ഏതേ ഹ്യസുഭൃതോ യുഗാന്തേ സമവസ്ഥിതേ
യുഗത്തിന്റെ അവസാനം, ഈ ദാസന്മാർ ശരിയായി പോഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
മായാവിന്യോ ഭവിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ മുനിസത്തമ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മഹർഷേ, വഞ്ചനയിൽ പാടവമുള്ളവർ ഉണ്ടാകും.
ശ്വാപദപ്രബലത്വം ച ഗവാം ചൈവ ഹ്യുപക്ഷയഃ
അപ്പൊഴ് കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ശക്തരാകും, പശുക്കളുടെ എണ്ണം കുറയും.
തദാ ധര്മോ മഹോദര്കേ ദുര്ലഭോ ദാനമൂലവാന്
അന്നേരത്ത്, ദാനം ആധാരമാക്കിയ ധർമ്മം വലിയ അന്ധകാരത്തിൽ അപൂർവമാകും.
തദാ ഹ്യല്പഫലാ ഭൂമിഃ ക്വചിച്ചാപി മഹാഫലാ
അപ്പോൾ ഭൂമി പലിടങ്ങളിൽ വളരെ കുറച്ച് ഫലം നൽകും, ചിലിടങ്ങളിൽ മാത്രം ധാരാളം ഫലം ലഭിക്കും.
യുഗാന്തേ ച ഭവിഷ്യന്തി സ്വരക്ഷണപരായണാഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവരും തങ്ങളെത്തന്നെ മാത്രം രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കും.
ശൂദ്രാഭിവാദിനഃ സര്വേ യുഗാന്തേ ദ്വിജസത്തമാഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, എല്ലാവരും ശൂദ്രന്മാരെയും ആദരത്തോടെ അഭിസംബോധന ചെയ്യും.
പ്രമദാഃ കേശശൂലാശ്ച യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ ചുരുളിയുള്ള തലമുടിയും കൈയിൽ ദണ്ഡവും വഹിക്കും.
യതയശ്ച ഭവിഷ്യന്തി ബഹവോ ഽസ്മിന്കലൌ യുഗേ
ഈ കലിയുഗത്തിൽ അനേകം സന്ന്യാസികൾ ഉണ്ടാകും.
സര്വേ വാണിജകാശ്ചാ പി ഭവിഷ്യന്ത്യധമേ യുഗേ
ഈ അധമമായ യുഗത്തിൽ എല്ലാവരും വ്യാപാരികളാകും.
കുശീലചര്യാപാഖണ്ഡൈര്വ്യാധരൂപൈഃ സമാവൃതമ്
കപടമായ ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന, വേട്ടക്കാരുടെ രൂപം ധരിച്ച വ്യാജന്മാർ ലോകം നിറയും.
ബാഹുയാചനകോ ലോകോ ഭവിഷ്യതി പരസ്പരമ്
ജനങ്ങൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ കൈ നീട്ടി ഭിക്ഷയടയ്ക്കും.
ന കൃതേ പ്രതികര്ത്താ ച യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
യുഗം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, ഉപകാരം ചെയ്താൽ മറുപടി നൽകാൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല.
തതഃ ശൂന്യ വസുമതീ ഭവിഷ്യതി വസുന്ധരാ
അപ്പോൾ ഭൂമി ശൂന്യമായിത്തീരും.
ഹര്ത്താരഃ പരരത്നാനാം പരദാരവിമര്ശകാഃ
അപ്പോഴവർ പരരുടേത് മോഷ്ടിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ മോഹിക്കുകയും ചെയ്യും.
പ്രനഷ്ടചേഷ്ടനാ ധൂര്ത്താ മുക്തകേശാസ്ത്ത്വശൂലിനഃ
ദുഷ്ടന്മാർ എല്ലാം നിയന്ത്രണം വിട്ട്, ചുരുളിയുള്ള തലമുടിയും ദണ്ഡവും കൈവശം വച്ചും നടക്കും.
ശുക്ലദന്താ ജിതാക്ഷാശ്ച മുണ്ഡാഃ കാഷായവാസസഃ
വെളുത്ത പല്ലുകളും, പാശാ കളിയിൽ നൈപുണ്യവും, മുണ്ഡശിരസ്സും കാശായവസ്ത്രവും അണിഞ്ഞവരുമാകും.
സസ്യചോരാ ഭവിഷ്യന്തി തഥാ ചൈലാപഹാരിണഃ
അന്നേരത്ത്, വിളവുകളും വസ്ത്രങ്ങളും മോഷ്ടിക്കുന്നവർ ഉണ്ടാകും.
ജ്ഞാനകര്മമ്യുപരതേ ലോകേ നിഷ്ക്രിയതാം ഗതേ
അപ്പോഴെ, ജ്ഞാനവും കർമ്മവും അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ലോകം നിർജീവമായിത്തീരും.
അഭീക്ഷ്ണം ക്ഷേമമാരോഗ്യം സാമര്ഥ്യം ദുര്ലഭം തഥാ
എപ്പോഴും ക്ഷേമവും ആരോഗ്യവും കഴിവും അപൂർവമായിത്തീരുന്നു.
ദുഃഖേനാഭിപ്ലുതാനാം ച പരമായുഃ ശതം തദാ
കഷ്ടത്തിൽ മുങ്ങിയവർക്കു അന്നത്തെ പരമാവധി ആയുസ്സ് നൂറുവർഷം മാത്രമാകും.
തത്സീദന്തേ തഥാ യജ്ഞാഃ കേവലാധര്മപീഡിതാഃ
അന്നേരം യജ്ഞങ്ങൾ അശുദ്ധിയാൽ മാത്രം ബാധിച്ചവയായി പരാജയപ്പെടുന്നു.
വേദവിക്രയിമശ്ചന്യേ തീര്ഥവിക്രയിണോ ഽപരേ
ചിലർ വേദങ്ങൾ വിൽക്കുന്നു, മറ്റുചിലർ തീർത്ഥങ്ങൾ വിൽക്കുന്നു.
ഉത്പദ്യന്തേ തദാ തേ വൈ സംപ്രാപ്തേ തു കലൌ യുഗേ
അത്തരം ആളുകൾ കലിയുഗം വന്നപ്പോൾ ഉദയിക്കുന്നു.
യജന്തേ ചാശ്വമേധേന രാജാനഃ ശൂദ്രയോനയഃ
ശൂദ്രജാതിയിൽ ജനിച്ച രാജാക്കന്മാർ അശ്വമേധയജ്ഞം നടത്തുന്നു.