കരവദ്ഗായസേ യസ്മാത്ഖരസ്തസ്മാദ്ഭവിഷ്യസി
നീ കൈകൊണ്ട് പാടിയതുകൊണ്ടാണ്, നീ കഴുതയാവേണ്ടിവരുന്നത്.
യഥാ വൈച്ഛംസ്തഥാ സര്വേ ക്രുദ്ധാസ്തേ മുനയഃ സമമ്
നീ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, ആ സകലമുനികളും ഒരുമിച്ച് കോപിച്ചു.
തപാംസി തേഷാം സര്വേഷാം പ്രത്യാഹന്യന്ത ശങ്കരേ
അവരുടെ എല്ലാ തപസ്സുകളും ശങ്കരാ, തടയപ്പെട്ടു.
ന ദ്യോതന്തേ പ്രകാശേന തദ്വത്തേജാംസി ശങ്കരേ
അവരുടെ പ്രകാശം ഇനി തെളിഞ്ഞ് തിളങ്ങുന്നില്ല, ശങ്കരാ.
സമൃദ്ധഃ ശ്രേയസാം യൌനിര്യജ്ഞോ വൈ നാശമാപ്തവാന്
ശ്രേയസ്സിന്റെ ഉറവിടമായ യജ്ഞം നശിച്ചു.
പ്രാദുര്ഭാവാന്ദശ പ്രാപ്തോ ദുഃഖിതശ്ച സദാ കൃതഃ
അവന് പത്ത് രൂപങ്ങൾ അനുഭവപ്പെട്ടു, എന്നും ദുഃഖിതനാക്കപ്പെട്ടു.
ഋഷിണാ ഗൌതമേനോര്വ്യാം ക്രുദ്ധേന വിനിപാതിതമ്
കോപംകൊണ്ടിരുന്ന ഗൗതമമുനി അവനെ ഭൂമിയിൽ തള്ളിയിറക്കി.
ഋഷീണാം ചൈവ ശാപേന നഹുഷഃ സര്പതാം ഗതഃ
മുനികളുടെ ശാപംകൊണ്ട് നഹുഷൻ പാമ്പായി മാറി.
ധര്മശ്ചാത്ര പ്രശപ്തോ വൈ മാണ്ഡവ്യേന മഹാത്മനാ
ഇവിടെ മഹാത്മാവായ മാന്ഡവ്യൻ ധർമ്മനെ ശപിച്ചു.
വര്ജയിത്വാ വിരൂപാക്ഷം ദേവദേവം മഹേശ്വരമ്
വിരൂപാക്ഷനായ ദേവദേവനായ മഹേശ്വരനെ ഒഴികെ,
തതസ്തേ ഋഷയഃ സര്വേ പരസ്പരമഥാബ്രുവന്
അപ്പോൾ ആ സകലമുനികളും പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
ബ്രഹ്മചര്യ രതാനാം ച വനേ വാ വനവാസിനാമ്
ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവരിലും കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന സന്ന്യാസികളിലും,
അനയസ്തു മഹാനേഷ യേനായം മോഹിതോ ദ്വിജാഃ
ഈ മഹാപാപം കൊണ്ടാണ് ഈ ദ്വിജന്മാർ ഭ്രമിതരായത്.
വദസ്വ വാചാ മധുരം വസ്ത്രമേകം സമാശ്രയ
നീ മധുരമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കൂ, ഒരു വസ്ത്രം മാത്രം ധരിക്കൂ.
ഋഷീണാം തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ ഭഗവാന്ഭഗനേത്രഹാ
മുനികളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു ഭഗയുടെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച ഭഗവാൻ,
ന ശക്യമിദമസ്മാ കം ലിങ്ഗം പാതയിതും ബലാത്
നമ്മിൽ ആരാലും ഈ ലിംഗം ബലാൽ താഴെ ഇടാൻ കഴിയില്ല.
പാതയേയമഹം ചൈതല്ലിങ്ഗം ഭോ ദ്വിജസത്തമാഃ
എങ്കിൽ ഞാൻ ഈ ലിംഗം താഴെ ഇടാം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ഏവമുക്തോ മഹാദേവഃ പ്രത്ദൃഷ്ടേന്ദ്രിയചേഷ്ടിതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാദേവൻ അവരുടെ ഉദ്ദേശവും പ്രവർത്തിയും മനസ്സിലാക്കി,
അന്തര്ഹിതേ ഭഗവതി തഥാ ലിങ്ഗേ കൃതേ ഭവേ
ഭഗവാൻ അപ്രത്യക്ഷനായി, അങ്ങനെ ലിംഗരൂപം ധരിച്ചപ്പോൾ,
വ്യാകുലം ച തദാ സര്വം ന പ്രകാശേത കിഞ്ചന
അപ്പോൾ എല്ലാം കലഹത്തിലായി, ഒന്നും വ്യക്തമല്ലാതായി.
നക്ഷത്രാണി ഗ്രഹാശ്ചൈവ വിപരീതാ വിജജ്ഞിരേ
നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും പിറകോട്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ക്രതവോ ന വ്യവര്ത്തന്ത ഋതുകാലാഭിഗാമിനാമ്
യാഗങ്ങൾ തക്ക സമയത്ത് നടക്കാതെ നിലച്ചു.
നഷ്ടപ്രഭാവവീര്യാശ്ച നഷ്ടതേജസ ഏവ ച
അവയുടെ ശക്തിയും തേജസും പ്രഭയും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
തേ തുസര്വേ സമാഗമ്യ ബ്രഹ്മലോകമുപാഗതാഃ
അവരൊക്കെയും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
പാദയോഃ പതിതാഃ സര്വേ ശിവവൃത്താന്തമൂചിരേ
അവരൊക്കെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലിൽ വീണു, ശിവന്റെ സംഭവങ്ങൾ വിവരിച്ചു.
ഉലൂകവ്യഗ്രഹസ്തശ്ച രക്തപിങ്ഗലലോചനഃ
അവൻ കൈയിൽ ഒരു ഉള്ളിക്കൊണ്ട്, കണ്ണുകൾ ചുവപ്പും കറുപ്പും കലർന്നതായിരുന്നു.
സ്നുഷാണാം ച ദുഹിതൄണാം പുത്രീണാം ച വിശേഷതഃ
പ്രത്യേകിച്ച് മരുമക്കൾക്കും മക്കൾക്കും കൊച്ചുമക്കൾക്കും നേരെ.
ഉന്മത്ത ഇതി വിജ്ഞായ സോ ഽസ്മാഭിരവമാനിതഃ
അവനെ പിതൃവ്യൻ എന്നു കരുതി, നാം അവനെ അപമാനിച്ചു.
തസ്യ ക്രോധപ്രസാദാര്ഥം വയം തേ ശരണം ഗതാഃ
അവന്റെ കോപം ശമിപ്പിക്കാൻ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശരണം തേടിയിരിക്കുന്നു.
ഋഷീണാം തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ ധ്യാനാദ്വിജ്ഞായ ചേശ്വരമ്
ആ ഋഷിമാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ധ്യാനത്തിലൂടെ ഈശ്വരനെ അറിഞ്ഞു.