മഹതാ തേജസായുക്തം വര്ദഭമാനംഭൃശന്തഥാ
അത് മഹത്തായ പ്രകാശം നിറഞ്ഞതും, തുടർച്ചയായി വലുതാവുന്നതുമായിരിന്നു.
ഘോരരൂപിണമത്യര്ഥം ഭിന്ദം തമിവ രോദസീ
അത് ഭയങ്കരമായ രൂപവും, ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും പിളർക്കുന്നതുപോലെയുമായിരുന്നു.
അന്തമസ്യ വിജാനീവോ ലിങ്ഗസ്യ തു മഹാത്മനഃ
ഈ മഹത്തായ ലിംഗത്തിന്റെ അറ്റം കണ്ടെത്താം എന്നു തീരുമാനിച്ചു.
തദാ തു സമയം കൃത്വാ ഗത ഉര്ദ്ധ്വമധശ്ച ഹി
അപ്പോൾ അവർ തമ്മിൽ ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്ത്, ഒരാൾ മുകളിലേക്ക്, മറ്റൊന്ന് താഴേക്ക് പോയി.
ന പശ്യാമി ച തസ്യാന്തം ഭീതശ്ചാഹം തതോ ഽഭവമ്
എന്നാൽ അതിന്റെ അറ്റം എനിക്ക് കാണാനായില്ല, അതിനാൽ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു.
സമാഗതോ മയാ സാര്ദ്ധ തത്രൈവ ച മഹാഭസി
പിന്നീട് ഞാൻ തിരിച്ച് വന്ന് ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ വീണ്ടും എത്തി.
മായയാ മോഹിതൌ തേന നഷ്ടസംജ്ഞൈ വ്യവസ്ഥിതൌ
അവരുടെ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്, മഹിമയുള്ളവന്റെ മായയാൽ അവർ ഭ്രമത്തിലായി അവിടെയായിരുന്നു.
പ്രഭവം നിധനം ചൈവ ലൌകാനാം പ്രഭുമവ്യയമ്
സകല ലോകങ്ങളുടെയും ആദിയും അവസാനവും, അക്ഷയനായ പ്രഭുവും നീയാണു.
അവ്യക്തായാഥ മഹതേ നമസ്കാരം പ്രകുര്വഹേ
അവ്യക്തമായ മഹത്വത്തിനായി ഞങ്ങൾ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു.
നമോ ഽസ്തു തേ ശാശ്വതസിദ്ധയോഗിനേ നമോസ്തു തേ സര്വജഗത്പ്രതിഷ്ഠിത
ശാശ്വതമായ യോഗസിദ്ധിയുള്ളവനേ, സകല ലോകങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനമേ, നിനക്കു ഞങ്ങൾ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു.
ജ്യേഷ്ഠസ്ത്വം വാമദേവശ്ച രുദ്രഃ സ്കന്ദഃ ശിവഃ പ്രഭുഃ
നീ ഏറ്റവും പ്രായമുള്ളവനും, വാമദേവനും, രുദ്രനും, സ്കന്ദനും, ശിവനും, പ്രഭുവുമാണ്.
സ്വാഹാകാരോ നമസ്കാരഃ സംസ്കാരഃ സര്വകര്മണാമ്
സകല കര്മ്മങ്ങളുടെയും സ്വാഹാകാരവും നമസ്കാരവും സംസ്കാരവും നീയാണു.
വേദാ ലോകാശ്ച ദേവാശ്ച ഭഗവാനേവ സര്വശഃ
വേദങ്ങളും ലോകങ്ങളും ദേവന്മാരും—ഇവയെല്ലാം ഭഗവനേ, പൂർണ്ണമായും നീയാണു.
ഭൂമൌ ഗന്ധോ രസശ്ചാപ്സു തേജോരൂപം മഹേശ്വരഃ
ഭൂമിയിൽ ഗന്ധം, ജലത്തിൽ രസം, അഗ്നിയിൽ രൂപം—ഇവയൊക്കെയും മഹേശ്വരനേ, നീയാണു.
വായോഃ സ്പര്ശശ്ച ദേവേശ വപുശ്ചന്ദ്രമസസ്തഥാ
വായുവിൽ സ്പർശം, ചന്ദ്രനിൽ രൂപം—ദേവേശാ, ഇതും നീയാണു.
ബുദ്ധൌ ജ്ഞാനം ച ദേവേശ പ്രകൃതേര്ബീജമേവ ച
ബുദ്ധിയിൽ ജ്ഞാനം, പ്രകൃതിയുടെ വിത്ത്—ദേവേശാ, ഇതൊക്കെയും നീയാണു.
ത്വം ധാരയസി ലോകാംസ്ത്രീംസ്ത്വമേവ സൃജസി പ്രഭോ
ലോകത്രയത്തെ നീ താങ്ങുന്നു; പ്രഭുവേ, സൃഷ്ടി നടത്തുന്നതും നീയാണു.
ദക്ഷിണേന തു വക്ത്രേണ ലോകാന്സംക്ഷിപസേ പുനഃ
നിന്റെ തെക്കേ വായിലൂടെ നീ ലോകങ്ങളെ വീണ്ടും പിൻവലിക്കുന്നു.
ഉത്തരേണ തു വക്ത്രേണ സോമസ്ത്വം ദേവസത്തമഃ
നിന്റെ വടക്കേ വായിലൂടെ, ദേവസ്രേഷ്ഠനേ, നീയാണു സോമൻ.
ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ മരുതശ്ച സഹാശ്വിനഃ
ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, മരുതുകൾ, അശ്വിനീദേവന്മാർ—
വാലഖില്യാ മഹാത്മാനസ്തപഃ സിദ്ധാശ്ച സുവ്രതാഃ
വാലഖില്യന്മാർ, മഹാത്മാക്കൾ, തപസ്സുകാർ, വ്രതനിഷ്ഠരായ സിദ്ധന്മാർ—
ഉമാ സീതാ സിനീവാലീ കുഹൂര്ഗായത്ര്യ ഏവ ച
ഉമ, സീത, സിനീവാലി, കുഹു, ഗായത്രി—ഇവരും,
ത്വത്തഃ പ്രസൂതാ ദേവേശ സംധ്യാ രാത്രിസ്തഥൈവ ച
ദേവേശാ, സംധ്യയും രാത്രിyum നിനക്കു നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്.
നമോ ഽസ്തു തേ വജ്രപിനാകധാരിണേ നമോസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവാസസേ
വജ്രവും പിനാകവും ധരിക്കുന്നവനേ, പൊന്നണിയുള്ള ദേവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമോ ഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യരേതസേ നമോ ഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവാസസേ
സ്വർണ്ണബീജമുള്ള ദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം. സ്വർണ്ണവസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന ദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമോ ഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യരേതസേ നമോ ഽസ്തു തേ നേത്രസഹസ്രചിത്ര
സ്വർണ്ണബീജമുള്ള ദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം. ആയിരം അത്ഭുതമായ കണ്ണുകളുള്ള ദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമോ ഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവീര നമോ ഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യദായിനേ
സ്വർണ്ണവീരനായ ദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം. സ്വർണ്ണം നൽകുന്ന ദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമോ ഽസ്തു തേ ദേവ പിനാകപാണേ നമോ ഽശ്തുതേ തേ ശങ്കര നീലകണ്ഠ
പിനാകം കൈവശമുള്ള ദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം. ശങ്കരനേ, നീലകണ്ഠനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
ദേവദേവോ ജഗദ്യോനിഃ സൂര്യ കോടിസമപ്രഭഃ
ദേവന്മാരുടെ ദേവനായി, ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവമായ്, കോടിക്കണക്കിനു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനാണ്.
വക്ത്രകോടിസഹസ്രേണ ഗ്രസമാന ഇവാംബരമ്
ആയിരക്കണക്കിന് വായുകൾകൊണ്ട് ആകാശം മുഴുവൻ വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ.