തത്ഫലം ലഭതേ മര്ത്യഃ ശ്രുത്വാ ദിവ്യാ മിമാം കഥാമ്
ഈ ദിവ്യമായ അത്ഭുതകഥ കേട്ടാൽ മനുഷ്യന് അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
യസ്തു ധാരയതേ നിത്യം രുദ്രലോകം സ ഗച്ഛതി
ആർക്കും ഈ കഥ എപ്പോഴും മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചാൽ അവൻ രുദ്രന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകും.
യഃ പഠേന്മാനവോ നിത്യം മദ്ഗതേനാന്തരാത്മനാ
ആൾ എങ്കിൽ ഈ കഥ ദിവസവും എന്റെ ചിന്തയോടെ ഉച്ചരിച്ചാൽ,
പഠേച്ച ദേവി ഭക്ത്യാ ച പാഠയേച്ച നരഃ സദാ
ദേവി, ഭക്തിയോടെ ഈ കഥ വായിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരോടും എല്ലായ്പ്പോഴും വായിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ,
കുര്യുര്വിഘ്നം ഗൃഹേ തസ്യ യത്രായം തിഷ്ഠതി സ്തവഃ
ഈ സ്തുതി നിലകൊള്ളുന്ന വീട്ടിൽ തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
നിവേദിതം പുണ്യഫലാദിയുക്തം സ്വയം ച കീതം ചതുരാനനേന
ഇത് പുണ്യഫലങ്ങളോടെ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, നാലുമുഖനായവൻ തന്നെ ഈ സ്തുതി രചിച്ചു.
വൃഷസ്യ പൃഷ്ഠേന സഹോമയാ പ്രഭുജഗാമ കൈലാസഗുഹാം ഗുഹപ്രിയഃ
കുഞ്ജപ്രിയയായ എന്നോടൊപ്പം, അവൻ കാളയുടെ മേൽ കയറി കൈലാസഗുഹയിലേക്ക് പോയി.
അധീത്യ സര്വം ത്വഖിലം സലക്ഷണം പ്രയാതി ചാദിത്യപദം ദ്വിജോത്തമഃ
സകല ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടി ഇതെല്ലാം പഠിച്ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ ആദിത്യലോകം പ്രാപിക്കും.
ശ്രോതുമിച്ഛാമഹേ സമ്യഗൈശ്വര്യഗുണവിസ്തരമ്
നിന്റെ ഐശ്വര്യവും ഗുണങ്ങളും വിശദമായി മുഴുവൻ ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ബലിം ബദ്ധ്വാ മഹാവീര്യം ത്രൈലോക്യാധിപതിം പുരാ
മുന്പ് ത്രിലോകങ്ങളുടെ അധിപനായ മഹാവീരനായ ബലിയെ ബന്ധിച്ചു,
അഥാജഗ്മുഃ പ്രഭും ദ്രഷ്ടും സര്വേ ദേവാഃ സനാതനമ്
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ശാശ്വതനായ പ്രഭുവിനെ കാണാൻ എത്തി.
സിദ്ധാ ബ്രഹ്മര്ഷയോ യക്ഷാ ഗന്ധര്വാപ്സരസാം ഗണാഃ
സിദ്ധന്മാർ, ബ്രഹ്മർഷിമാർ, യക്ഷന്മാർ, ഗന്ധർവരും അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും,
അഭിഗമ്യ മഹാത്മാനം സ്തുവന്തി പുരുഷം ഹരിമ്
അവൻറെ അടുക്കൽ ചെന്നു, മഹാത്മാവായ ഹരിയെ സ്തുതിച്ചു.
ത്വത്പ്രസാദാച്ച കല്യാണം പ്രാപ്തം ത്രൈലോക്യമവ്യയമ്
നിന്റെ കൃപയാൽ ത്രിലോകങ്ങൾക്കും അക്ഷയമായ ക്ഷേമം ലഭിച്ചു.
ഏവമുക്തഃ സുരൈര്വിഷ്ണഃ സിദ്ധൈശ്ച പരമര്ഷിഭിഃ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും പരമർഷിമാരും പറഞ്ഞപ്പോൾ, വിഷ്ണു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ശ്രൂയതാമഭിധാസ്യാമി കാരണം സുരസത്തമാഃ
ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, കാരണമെന്തെന്ന് ഞാൻ പറയും.
യേനാഹം ബ്രഹ്മണാ സാര്ദ്ധം സൃഷ്ടാ ലോകാശ്ച മായയാ
അത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം മായയാൽ ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചത്.
പുരാ തമസി ചാവ്യക്തേ ത്രൈലോക്യേ ഗ്രസിതേ മയാ
മുന്പ്, ഞാൻ ത്രിലോകങ്ങൾ അന്ധകാരത്തിലും അവ്യക്തതയിലും ആക്കിയപ്പോൾ,
സഹസ്രശീര്ഷാ ഭൂത്വാ ച സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത്
അവൻ ആയിരം തലകളും, ആയിരം കണ്ണുകളും, ആയിരം കാലുകളും ഉള്ളവനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദൂരാത്പശ്യാമി ഹ്യമിതപ്രഭമ്
അതിനിടയിൽ ദൂരത്ത് നിന്ന് ഞാൻ അതിയായ പ്രകാശമുള്ള ഒരാളെ കണ്ടു.
ചതുര്വക്ത്രം മഹായോഗം പുരുഷം കാഞ്ചനപ്രഭമ്
നാലു മുഖങ്ങളുള്ള, മഹായോഗശക്തിയുള്ള, പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശം ഉള്ള ഒരു പുരുഷൻ ആയിരുന്നു അവൻ.
നിമേഷാന്തരമാത്രേണ പ്രാപ്തോ ഽസൌ പുരുഷോത്തമഃ
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ആ പരമപുരുഷൻ അവിടെ എത്തി.
കസ്ത്വം കുതോ വാ കി ചേഹ തിഷ്ഠസേ വദ മേ വിഭോ
നീ ആരാണ്? എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? ഇവിടെ നിൽക്കുന്നതിന് എന്താണ് കാരണം? ദയവായി എന്നോട് പറയൂ, പ്രഭോ.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന ബ്രഹ്മണാഹമുവാച തമ്
അങ്ങനെ അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവു അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഏവം സംഭാഷമാണൌ തു പരസ്പരജയൈഷിണൌ
അവർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഒരാളും മറ്റൊരാളെയും ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ജ്വാലാം തതസ്താമാലോക്യ വിസ്മിതൌ ച തദാനഘാഃ
അപ്പോൾ ആ ജ്വാല കണ്ടപ്പോൾ ഇരുവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
വര്ദ്ധമാനാം തദാ ജ്വാലാമത്യന്തപരമാദ്ഭുതാമ്
ആ ജ്വാല തുടർച്ചയായി വലുതാവുകയും അതിവിശേഷമായ അത്ഭുതം കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദിവം ഭൂമിം ച നിര്ഭിദ്യ തിഷ്ഠന്തം ജവാലമണ്ഡലമ്
ആ ജ്വാലയുടെ വലയം ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും തുളച്ച് നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
പ്രാദേശമാത്രമവ്യക്തം ലിങ്ഗം പരമദീപ്തിമത്
അതിനുള്ളിൽ ഒരു വിരൽവീതി വലിപ്പമുള്ള, തെളിഞ്ഞ പ്രകാശമുള്ള, കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ലിംഗം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അനിര്ദേശ്യമചിന്ത്യം ച ലക്ഷ്യാലക്ഷ്യം പുനഃ പുനഃ
അത് വിവരണചെയ്യാനാവാത്തതും, ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, ചിലപ്പോൾ കാണാൻ കഴിയുന്നതും, ചിലപ്പോൾ കാണാൻ കഴിയാത്തതുമായിരിന്നു.