ദേവതാനാമൃഷീണാം ച സര്വപാപപ്രമോചനമ്
ദേവന്മാർക്കും ഋഷിമാർക്കും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും പൂർണ്ണ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു.
വിസ്തരേണാനുപൂര്വ്യാ ച തസ്യ വക്ഷ്യാമ്യനുക്രമമ്
അത് ഞാൻ ക്രമത്തിൽ വിശദമായി വിവരിച്ച് പറയാം.
കഥ്യമാനാം മയാ ചിത്രാം ബഹ്വര്ഥാം ശ്രുതിസംമതാമ്
വേദങ്ങൾ അംഗീകരിച്ച അത്ഭുതകരവും ഗൗരവമുള്ളതുമായ കഥ ഞാൻ പറയുന്നു.
സ്വവംശം ധാരണം കൃത്വാ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ
സ്വന്തം വംശത്തെ നിലനിർത്തുന്നതിലൂടെ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ മഹത്വം ലഭിക്കുന്നു.
കീര്ത്യമാനം നിബോധാര്ഥം പൂര്വേഷാം കീര്ത്തിവര്ദ്ധനമ്
ഇപ്പോൾ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നതു മനസ്സിലാക്കുക, അതു പുരാതനരുടെ മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
കീര്ത്തനം സ്ഥിരകീര്തീനാം സര്വേഷാം പുണ്യകര്മണാമ്
സ്ഥിരമായ കീർത്തിയും സൽക്കർമ്മങ്ങളും ഉള്ളവരുടെ സ്തുതിയാണ് ഇത്.
തസ്മൈ ഹിരണ്യഗര്ഭായ പുരുഷായേശ്വരായ ച
ആ ഹിരണ്യഗർഭനോടും പരമപുരുഷനോടും ഈശ്വരനോടും അർപ്പണം.
ബ്രഹ്മണേ ലോകതന്ത്രായ നമസ്കൃത്യ സ്വയംഭുവേ
ലോകങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരി സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവിനെ വന്ദിച്ചു.
പഞ്ചപ്രമാണം ഷദ്ശ്രാന്തഃ പുരുഷാധിഷ്ഠിതം ച യത്
അഞ്ച് തെളിവുകൾകൊണ്ടും ആറു മാർഗ്ഗങ്ങളാലും പുരുഷനാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നതാണ് അത്.
അവ്യക്തം കാരണം യത്തന്നിത്യം സദസദാത്മകമ്
അപ്രത്യക്ഷവും ശാശ്വതവുമായത്, സതും അസതും ആയ സ്വഭാവമുള്ളത് ആ കാരണമാണ്.
ഗന്ധരൂപരസൈര്ഹീനം ശബ്ദസ്പര്ശവിവര്ജിതമ്
വാസനയും രൂപവും രുചിയും ഇല്ലാത്തത്, ശബ്ദവും സ്പർശവും രഹിതമായതുമാണ്.
വിഗ്രഹം സര്വഭൂതാനാമവ്യക്തമഭവത്കില
അപ്രത്യക്ഷമായത് സകല ജീവികളുടെയും രൂപമായി മാറി.
അസാംപ്രതികമജ്ഞേയം ബ്രഹ്മ യത്സദസത്പരമ്
സതും അസതും അതീതമായ ബ്രഹ്മം, സാധാരണ ബോധ്യത്തിന് അതീതവും അറിയാനാകാത്തതുമാണ്.
ഗുണസാമ്യേ തദാ തസ്മിന്നവിഭാതം തമോമയമ്
ആ സമയത്ത് ഗുണങ്ങൾ സമതുലിതമായിരുന്നതിനാൽ, അതു തെളിഞ്ഞു കാണിച്ചില്ല, അതു അന്ധകാരസ്വഭാവമായിരുന്നു.
ഗുണഭാവാദ്ഭാസമാനേ മഹാതത്ത്വ ബഭൂവ ഹ
ഗുണങ്ങളുടെ സ്വഭാവം പ്രകടമായപ്പോൾ മഹത്ത്വതത്ത്വം ഉദിച്ചുവന്നു.
സത്ത്വോദ്രേകോ മഹാനഗ്രേ സത്ത്വമാത്രപ്രകാശകഃ
ആദിയിൽ സത്ത്വഗുണം കൂടുതലായതിനാൽ, അതു ശുദ്ധമായ സത്ത്വം പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
നിങ്ഗമാത്രം സമുത്പന്നം ക്ഷേത്രജ്ഞാധിഷ്ടിതം മഹത്
അവ്യക്തമായത് മാത്രം ഉദിച്ചുവന്നു; അതിൽ മഹത്ത്വതത്ത്വം ക്ഷേത്രജ്ഞൻ നിയന്ത്രിച്ചു.
മഹാസൃഷ്ടിം ച കുരുതേ വീതമാനഃ സിസൃക്ഷയാ
അഹങ്കാരം വിട്ട്, സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അതു മഹാസൃഷ്ടി ആരംഭിക്കുന്നു.
മനോ മഹാത്മനി ബ്രഹ്മ ദുര്ബുദ്ധിഖ്യാതിരീശ്വരാത്
ബ്രഹ്മനേ, മനസ്സ് മഹത്ത്വതത്ത്വത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദിക്കുന്നത്; അതു ഗ്രഹിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ ശക്തിയായി അറിയപ്പെടുന്നു, ഈശ്വരനിൽ നിന്നുള്ളതായും.
മനുതേ സര്വഭൂതാനാം തസ്മാച്ചേഷ്ടഫലോ വിഭുഃ
അത് എല്ലാ ജീവികളെയും ഗ്രഹിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് സകലവ്യാപിയായത് പ്രവർത്തിയുടെ ഫലമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
തത്ത്വാനാം സംഗ്രഹേ യസ്മാന്മഹാംശ്ച പരിമാണതഃ
എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളുടെയും സാരം അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും അതിന്റെ മഹത്തായ അളവിനാലും,
വിഭക്തിമാനം മനുതേ വിഭാഗം മന്യതേ ഽപി വാ
അത് വിഭജനം കാണുന്നു; വേർതിരിവ് ആലോചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ബൃഹത്ത്വാദ്വൃംഹണത്വാച്ച ഭാവാനാമഖിലാശ്രയാത്
അതിന്റെ വിശാലതയും, വികസിപ്പിക്കുന്ന കഴിവും, എല്ലാ ഭാവങ്ങൾക്കും ആധാരമായതും കാരണം,
ആപൂരയതി യസ്മാച്ച സര്വാന് ദേഹാനനുഗ്രഹൈഃ
അത് അനുഗ്രഹങ്ങളാൽ എല്ലാ ശരീരങ്ങളെയും നിറയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ടും,
തസ്മിംസ്തു കാര്യകരണം സംസിദ്ധം ബ്രഹ്മണഃ പുരാ
അതിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രവർത്തിയും ഉപകരണവും ആദിയിൽ സ്ഥാപിതമായിരുന്നു.
സ വൈ ശരീരീ പ്രഥമഃ പുരാ പുരുഷ ഉച്യതേ
ശരീരം ഉള്ളവൻ ആദിയിൽ ആദ്യപുരുഷനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ആദികര്ത്താ സ ഭൂതാനാം ബ്രഹ്മാഗ്രേ സമവര്ത്തിനാമ്
അവൻ സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആദികർത്താവും ആദിയിൽ നിലകൊണ്ട ബ്രഹ്മാവുമാണ്.
സര്ഗേ ച പ്രതിസര്ഗേ ച ക്ഷേത്രജ്ഞോ ബ്രഹ്മ സംസിതഃ
സൃഷ്ടിയിലും ലയത്തിലും ക്ഷേത്രജ്ഞനായ ബ്രഹ്മാവ് സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഭജന്തേ ച പുനര്ദേഹാംസ്തേ സമാഹാരസംധിസു
ചക്രങ്ങളുടെ സംയോജനത്തിൽ, അവർ വീണ്ടും ശരീരം സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഗര്തോദകം സബുദാസ്തു ഹരേയുശ്ചാപി പഞ്ചതാഃ
കുഴിയിലെ വെള്ളം പോലെ, അവർ അംശങ്ങൾക്കായി ലയിക്കുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയണം.