ഇത്യേതേ നിവസംതീഹ ദ്വൌ ദ്വൌ മാസൌ ദിവാകരേ
ഇവരൊക്കെയും രണ്ടുവയ്പ്പ് മാസങ്ങൾ വീതം സൂര്യനിൽ പാർക്കുന്നു.
ഗ്രാമണ്യശ്ച തഥാ യക്ഷാ യാതുധാനാശ്ച മുഖ്യശഃ
അങ്ങനെ തന്നെ ഗ്രാമണ്യന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പ്രധാന യാതുധാനന്മാർ ഇവരും ഉണ്ട്.
ഭൂതാനാം ചശുഭം കര്മ വ്യപോഹന്തി പ്രകീര്ത്തിതാഃ
ഭൂതങ്ങളുടെ അശുഭകർമങ്ങൾ ഇവർ അകറ്റുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
ദുരിതം സുപ്രചാരാണാം വ്യപോഹന്തി ക്വചി ത്ക്വചിത്
നല്ല പ്രവൃത്തിയുള്ളവരുടെ ദുർഭാഗ്യം ഇവർ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അകറ്റുന്നു.
വര്ഷന്തശ്ച തപന്തശ്ച ഹ്ലാദയന്തശ്ച വൈ പ്രജാഃ
വർഷവും ചൂടും സന്തോഷവും ഇവർ സകല ജീവികൾക്കും നൽകുന്നു.
സ്ഥാനാഭിമാനിനാമേതത്സ്ഥാനം മന്വന്തരേഷു വൈ
സ്ഥാനം അഭിമാനിക്കുന്നവരുടെ ഇടം ഇതാണ്, ഓരോ മന്വന്തരങ്ങളിലും.
ചതുര്ദശസു സര്വേഷു ഗണാ മന്വന്തരേഷ്വിഹ
പതിനാലു മന്വന്തരങ്ങളിലും എല്ലാ കൂട്ടങ്ങളും ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു.
ഗച്ഛത്യസാവൃതുവശാത്പരിവൃത്തരശ്മിര്ദേവാന് പിതൄ#ംശ്ച മനുജാംശ്ച ഹി തര്പയന്വൈ
ഈ സൂര്യൻ കാലാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് സഞ്ചരിച്ച്, തന്റെ കിരണങ്ങൾ ചുറ്റി, ദേവന്മാരെയും പിതൃവുമാരെയും മനുഷ്യരെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
ശുക്ലേ തു പൂര്ണം ദിവസക്രമേണ തം കൃഷ്ണപക്ഷേ വിബുധാഃ പിബന്തി
ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ, പൂർണ്ണദിവസം ക്രമമായി ദേവന്മാർ അതു പാനം ചെയ്യുന്നു; കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
സുധാമൃതം തത്പിതരഃ പിബന്തി ദേവാശ്ച സൌമ്യാശ്ച തഥൈവ കാവ്യാഃ
പിതൃവുമാർ, ദേവന്മാർ, സൗമ്യന്മാർ, കാവ്യന്മാർ ഇവരും ആ അമൃതം പാനം ചെയ്യുന്നു.
വൃഷ്ട്യാഭിവൃദ്ധാഭിരഥൌഷധീഭിര്മര്ത്യാഃ ക്ഷുധം ത്വന്നപാനൈര്ജയന്തി
വർഷവും ഔഷധികളും കൊണ്ട് മനുഷ്യർ വളരുന്നു; അവർ അപ്പം വെള്ളം കൊണ്ടു വിശപ്പു ജയിക്കുന്നു.
അന്നേന ശശ്വച്ച ദധാതി മര്ത്യാന്സുര്യസ്തപംസ്താന്സുബിഭര്ത്തി ഗോഭിഃ
സൂര്യൻ എപ്പോഴും അന്നം നൽകി മനുഷ്യരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ചൂടും പശുക്കളുംകൊണ്ടു അവരെ നിലനിർത്തുന്നു.
വിസര്ഗകാലേ വിസൃജംശ്ച താഃ പുനര്ബിഭര്ത്തി ശശ്വത്സവിതാ ചരാചരമ്
വിസർജന സമയത്ത് സവിതാവ് വീണ്ടും എല്ലാം ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും എപ്പോഴും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രമുഞ്ചത്യപി താസ്ത്വസൌ ഹരിഃ സമൂഹ്യമാനോ ഹരിഭിസ്തുരങ്ഗമൈഃ
അപ്പോൾ അവൻ അവയെ വിട്ടയക്കുന്നു; ആ ഹരി വേഗമുള്ള കുതിരകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഭദ്രൈസ്തൈരക്രമൈരശ്വൈഃ സ്പന്ദനേ വൈദികക്ഷയഃ
ആ ശുഭവും കളങ്കരഹിതവുമായ കുതിരകളാൽ വൈദിക ചലനം നടക്കുന്നു.
സപ്തദ്വീപസമുദ്രാന്താം സപ്തഭിഃ സപ്തഭിര്ഹയൈഃ
ഏഴു കുതിരകളാൽ അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ചുറ്റുന്നു.
കാമരൂപൈഃ സകൃദ്യുക്തൈര്വാമതസ്തൈര്മനോജവൈഃ
ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറാനും മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാനും കഴിയുന്നവരെ ഇടതുവശത്ത് ചേർത്ത്,
ത്ര്യശീതിമണ്ഡലശതം ഭ്രമന്ത്യബ്ദേന തേ ഹയാഃ
അവരുടെ കുതിരകൾ ഒരു വർഷത്തിൽ എൺപത്തിമൂന്ന് നൂറ് ലോകങ്ങളെ ചുറ്റുന്നു.
കല്പാദൌ സംപ്ര യുക്താസ്തേ വഹന്ത്യാഭൂതസംപ്ലവാത്
ഒരു കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അങ്ങനെ ചേർത്തു, മഹാപ്രളയം വരുന്നതുവരെ അവൻ അവരെ കയറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
വചോഭിരഗ്ര്യൈര്ഗ്രഥിതൈഃ സ്തൂയമാനോ മഹര്ഷിഭിഃ
മഹർഷിമാർ ഉത്തമമായ വാക്കുകളിൽ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ,
പതങ്ഗൈഃ പതഗൈരശ്വൈര്ഭ്രമമാണോ ദിവസ്പതിഃ
പക്ഷികൾ പോലുള്ള ചിറകുള്ള കുതിരകളാൽ വലിച്ചുകൊണ്ടു ദിവസ്പതി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
വാമദക്ഷിണതോ യുക്താ ദശ തേന ചരന്ത്യസൌ
അവനോടൊപ്പം പത്ത് കുതിരകളാണ് ചേർത്തിരിക്കുന്നത്, അഞ്ചു ഇടതുവശത്തും അഞ്ചു വലതുവശത്തും, അങ്ങനെ അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഹ്രാസവൃദ്ധീ തഥൈവാസ്യ രശ്മീനാം സൂര്യവത്സ്മൃതേ
സൂര്യന്റെ രശ്മികൾ പോലെ തന്നെ അവന്റെ രശ്മികൾക്കും കുറയലും കൂടലും ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
അപാം ഗര്ണാത്സമുത്പന്നോ രഥഃ സാശ്വഃ സസാരഥിഃ
ജലത്തിൽ നിന്നാണ് കുതിരകളും സാരഥിയും ഉള്ള അവന്റെ രഥം ഉദിച്ചുയർന്നത്.
ദശഭിസ്തു കൃശൈര്ദിവ്യൈരസംഗൈസ്തൈര്മനോജവൈഃ
പത്ത് സുന്ദരവും ദൈവികവും ക്ഷീണം അറിയാത്ത മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിലുള്ള കുതിരകളാൽ,
സംഗൃഹീതരഥേ തസ്മിഞ്ശ്വേതശ്ചക്ഷുഃശ്രവാശ്ച വൈ
അങ്ങനെ ഒരുമിച്ചുള്ള രഥത്തിൽ ശ്വേതനും ചക്ഷുഷ്രവാസും ഉണ്ട്.
യജുശ്ചണ്ഡമനാശ്ചൈവ വൃഷോ വാജീ നരോ ഹയഃ
യജു, ചണ്ഡ, മനസ്, വൃഷ, വാജി, നര, ഹയ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ.
ഇത്യേതേ നാമഭിഃ സര്വേ ദശ ചന്ദ്രമസോ ഹയാഃ
ഇവയാണ് ചന്ദ്രന്റെ പത്തു കുതിരകൾ, ഇവർക്ക് ഈ പേരുകളാണ്.
ദേവൈഃ പരിവൃതഃ സോമഃ പിതൃഭിശ്ചൈവ ഗച്ഛതി
ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും പിതൃകൾക്കൊപ്പവും സോമൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ആപൂര്യതേ പരസ്യാന്തേ സതതം ദിവസക്രമാത്
പക്ഷത്തിന്റെ അവസാനം ദിവസങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും നിറയുന്നു.