ബാലാബീജാനി താന്യേവ ദ്വിരാവൃത്ത്യാഥ വിന്യസേത്
അവയെ തന്നെ വീണ്ടും രണ്ടുപ്രാവശ്യം ആവർത്തിച്ച് വയ്ക്കണം.
നാഭ്യാദാവഥ വിന്യസ്യ ന്യസേദഥ പദദ്വയേ
നാഭിയിലും മറ്റും വെച്ചശേഷം, രണ്ടുപാദങ്ങളിലും അവ വയ്ക്കണം.
നവാസനാനി ബ്രഹ്മാണം വിഷ്ണും രുദ്രം തഥേശ്വരമ്
ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, ഈശ്വരൻ എന്നിവരുടെ പീഠങ്ങൾ ഒരുക്കണം.
വിദ്യാസനം ച വിന്യസ്യ ഹൃദയേ ദര്ശയേത്തതഃ
പിന്നീട്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പീഠം ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച് മനസ്സിൽ കാണണം.
വായുമാപൂര്യ ഹും ഹും ഹും ത്വിതി പ്രാബീധ്യ കുണ്ഡലീമ് വാരാഹീ ച തഥേന്ദ്രാണീ ചാമുണ്ഡാ ചൈവ സപ്തമീ
ശ്വാസം നിറച്ച് 'ഹും ഹും ഹും' എന്നു ഉച്ചരിച്ച് കുണ്ഡലിനിയെ ഉണർത്തണം; അതുപോലെ വാർാഹി, ഇന്ദ്രാണി, ചാമുണ്ഡ, സപ്തമി എന്നിവരെയും.
ഭാവയിത്വാ പുനസ്തം ച സ്വസ്ഥാനേ വിനിവേശ്യ ച മുദ്രാദേവീര്ന്യസേദഷ്ടാവേഷ്വേവ ദ്വേ ച തേ പുനഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്തശേഷം അതിനെ അതിന്റെ സ്ഥലത്ത് വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ച് എട്ട് മുദ്രാദേവികളെയും പിന്നെ രണ്ടുപേരെയും നിയോഗിക്കണം.
സമസ്തമൂര്ധ്നി ദോര്മൂലമധ്യാഗ്രേഷു യഥാക്രമമ് സര്വവിദ്രാവിണീ പശ്ചാത്സര്വാര്ഥാകര്ഷണീ തഥാ
തലയുടെ മുകളിൽ, കൈയുടെ അടിയിൽ, നടുവിൽ, അഗ്രഭാഗത്ത് എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ; പിന്നെ പിന്വശത്ത് സർവവിദ്രാവിണിയെ, അതുപോലെ സർവാർത്ഥാകർഷിണിയെയും.
ഹൃദയാദൌ ച വിന്യസ്യ കുങ്കുമം ന്യാസമാചരേത് മഹാങ്കുശീ ച സര്വാദ്യാ സര്വാദ്യാ ഖേചരീ തഥാ
ഹൃദയം മുതലാക്കി കുങ്കുമം ഉപയോഗിച്ച് ന്യാസം നടത്തണം; മഹാങ്കുശി, സർവാദ്യ, പിന്നെ ഖേചരി എന്നിവരെയും.
ആദ്യബീജദ്വയം ന്യസ്യ ഹ്യന്ത്യബീജം ന്യസേദിതി യോനിമുദ്രേതി വിജ്ഞേയാസ്തത്ര ചക്രേശ്വരീം ന്യസേത്
ആദ്യത്തെ രണ്ട് ബീജക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച്, അവസാനം ബീജക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം — ഇതാണ് യോനി മുദ്ര എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്; അവിടെ ചക്രേശ്വരിയെ സ്ഥാപിക്കണം.
വര്ഗാഷ്ടകം ന്യസേന്മൂലേ നാഭൌ ഹൃദയകണ്ഠയോഃ തതഃ കലാനാം നിത്യാനാം ക്രമാത്ഷോഡശകം ന്യസേത്
അക്ഷരങ്ങളുടെ എട്ട് വിഭാഗങ്ങൾ അടിയിൽ, നാഭിയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, കഴുത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം; പിന്നെ നിത്യകളുടെ പതിനാറ് കലകൾ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
കക്ഷകട്യംസവാമാംസകടിഹൃത്സു ച വിന്യസേത് അഹങ്കാരാകര്ഷിണീ ച ശബ്ദാകര്ഷണരൂപിണീ
കൈക്കുഴി, കടി, തോളുകൾ, ഇടതുഭാഗം, അര, ഹൃദയം എന്നിവിടങ്ങളിൽ അവയെ സ്ഥാപിക്കണം; അഹങ്കാരാകർഷിണി, ശബ്ദാകർഷണരൂപിണി എന്നിവരെയും.
ഋഷിസ്തു ശബ്ദബ്രഹ്മസ്യാച്ഛന്ദോ ഭൂതലിപിര്മതാ രസാകര്ഷണരൂപാ ച ഗന്ധാകര്ഷണരൂപിണീ
ഋഷി ശബ്ദബ്രഹ്മനാണ്; ഛന്ദസ്സ് ഭൂതലിപി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; രസാകർഷണരൂപയും ഗന്ധാകർഷണരൂപിണിയും.
അക്ഷസ്രക്പുസ്തകേ ചോര്ധ്വേ പുഷ്പസായകകാര്മുകേ സ്മൃത്യാകര്ഷണരൂപാ ച ഹൃദാകര്ഷണരൂപിണീ
മുകളിലായി ജപമാല, പുസ്തകം, പൂക്കളാൽ അമ്പും വില്ലും; പിന്നെ സ്മൃത്യാകർഷണരൂപയും ഹൃദാകർഷണരൂപിണിയും.
രക്ഷണാക്ഷമയീം മാനാം വഹന്തീ കണ്ഠദേശതഃ
കഴുത്ത് ഭാഗത്ത് രക്ഷയും ക്ഷമയും അളക്കുന്ന മാനം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദിവ്യാങ്ഗരാഗസംഭിന്നമണികുണ്ഡലമണ്ഡിതാമ് ദക്ഷഹസ്ത തലസ്യാഥ പൃഷ്ഠം തത്സ്ഫിക്ച ജാനുനീ
ദിവ്യമായ അങ്കരാഗം ചേർന്ന മാണിക്ക്യകുണ്ഡലങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവളെ, പിന്നീട് വലതുകൈയുടെ തളത്തിൽ, പുറംഭാഗത്ത്, അരയിൽ, ഇരുകാലുമുട്ടുകളിൽ.
സാക്ഷാല്ലിപിമയീം ധ്യായേദ്ഭൈരവീം ഭക്തവത്സലാമ് ചക്രേശീം ന്യസ്യ ചക്രം ച സമര്ച്യ വ്യാപ്യ വര്ഷ്മണി
ലിപിമയിയായ ഭൈരവിയെ, ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നവളെ ധ്യാനം ചെയ്യണം; ചക്രേശിയെ സ്ഥാപിച്ച്, ചക്രത്തെ ആരാധിച്ച് ശരീരത്തിൽ വ്യാപിപ്പിക്കണം.
ഏവം ധ്യാത്വാ ന്യസേദ്ഭൂയോ ഭൂതലേപ്യക്ഷരാന്ക്രമാത് ശങ്ഖജത്രൂരുജങ്ഘാസു വാമേ തു പ്രതിലോമതഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്തശേഷം ഭൂതലിപിയിലെ അക്ഷരങ്ങൾ വീണ്ടും ക്രമത്തിൽ ഇടതുഭാഗത്ത് — ശംഖ്, ജത്രു, ഊരു, ജംഘ എന്നിവിടങ്ങളിൽ വിപരീതക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ശഷസാന്മൂര്ധ്നി സംന്യസ്യ സ്വരാനേഷ്വേവ വിന്യസേത് അനങ്ഗമദനാ പശ്ചാദനങ്ഗമദനാതുരാ
ആറ് അക്ഷരങ്ങൾ തലയിൽ സ്ഥാപിച്ച് സ്വരങ്ങൾ അതേ ഭാഗങ്ങളിൽ; പിന്നെ അനംഗമദന, അതിനുശേഷം അനംഗമദനാതുര.
അങ്ഗുലീമൂലമണിബന്ധയോര്ദേഷ്ണോശ്ച പാദയോഃ തതോ ഽനങ്ഗാങ്കുശാ പശ്ചാദനങ്ഗാധാരമാലിനീ
വിരലുകളുടെ അടിയിൽ, കൈമുട്ടുകളിൽ, വലിയ വിരലുകളിൽ, കാലുകളിൽ; പിന്നെ അനംഗാങ്കുശ, അതിനുശേഷം അനംഗാധാരമാലിനി.
ശഷസാന്മൂലഹൃന്മൂര്ധസ്വേതാന്വാ ലാദികാന്ന്യ സേത് ശക്തിദേവീര്ന്യസേത്സര്വസംക്ഷോഭിണ്യാദികാ അഥ
ആറ് അക്ഷരങ്ങൾ അടിയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, തലയിൽ സ്ഥാപിച്ച് 'അ' മുതലായ സ്വരങ്ങൾ; പിന്നെ സർവസംക്ഷോഭിണി തുടങ്ങിയ ശക്തിദേവികളെ സ്ഥാപിക്കണം.
അകൌ ഖഗേനഗശ്ചാദൌ ക്രമോയം ശിഷ്ടവര്ഗകേ ഉപര്യധശ്ച ജങ്ഘായാം തഥാ വാമേ വിലോമതഃ
ആദ്യം, പക്ഷിയും പാമ്പും ശേഷിക്കുന്നവരിൽ ക്രമമായി, കാൽപാദത്തിന്റെ മുകളിലും കീഴിലും, ഇടതുവശത്തും വിപരീതമായി സ്ഥാപിക്കണം.
ആദ്യഃ പഞ്ചാക്ഷരോ വര്ഗോ ദ്വിതീയശ്ചതുരക്ഷരഃ സര്വാദ്യാകര്ഷണീ ശക്തിഃ സര്വപ്രഹ്ലാദിനീ തഥാ
ആദ്യത്തേത് അഞ്ചക്ഷരങ്ങളടങ്ങിയതാണ്, രണ്ടാമത്തേത് നാലക്ഷരങ്ങളുള്ളത്; എല്ലാം ആകർഷിക്കുന്ന ശക്തിയും, എല്ലാം സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയും അങ്ങനെ തന്നെ.
ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച രുദ്രശ്ച ധനേശേന്ദ്രയമാഃ ക്രമാത് സര്വാദ്യാ ജൃംഭിണീ ശക്തിഃ സര്വാദ്യാ വശകാരിണീ
ബ്രഹ്മാവു, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, ധനത്തിന്റെ ദൈവം, ഇന്ദ്രൻ, യമൻ ഇവരെ ക്രമമായി; എല്ലാം വ്യാപിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയും, എല്ലാം വശീകരിക്കുന്ന ശക്തിയും ആദിയിൽ.
വര്ണാനാമീശ്വരാഃ പ്രോക്താഃ ക്രമോ ഭൂതലിപേരയമ്
അക്ഷരങ്ങളുടെ അധിപന്മാരെ പ്രഖ്യാപിച്ചു; ക്രമം ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലമനുസരിച്ചാണ്.
സ്ഥാനാനി യോജനീയൌ വിസര്ഗബിന്ദൂ ച വര്ണാന്തൌ ചക്രേശീം ന്യസ്യ ചക്രം ച സമര്പ്യ വ്യാപ്യ വര്ഷ്മണി
സ്ഥലങ്ങൾ ചേർക്കണം, അക്ഷരങ്ങളുടെ അവസാനം വിസർഗവും ബിന്ദുവും ഇടണം; ചക്രേശിയെ സ്ഥാപിച്ച് ചക്രം സമർപ്പിച്ച് ശരീരത്തിൽ വ്യാപിപ്പിക്കണം.
ജപാകുസുമസംകാശാഃ കുങ്കുമാരുണവിഗ്രഹാഃ ദക്ഷനാസാപുടേ ദന്തമൂലേ ദക്ഷസ്തനേ തഥാ
ജപാപുഷ്പത്തിന്റെ നിറംപോലെയും കുങ്കുമംപോലെയുള്ള ചുവപ്പും ഉള്ള രൂപവും, വലതുവശത്തുള്ള മൂക്കുകുഴിയിൽ, പല്ലിന്റെ അടിയിൽ, വലതുവശത്തുള്ള മുലയിലും അങ്ങനെ തന്നെ.
രതിപ്രീതിയുതഃ കാമഃ കാമിന്യാഃ കാന്തൈഷ്യതേ സര്വസിദ്ധിപ്രദാ നിത്യം സര്വസംപത്പ്രദാ തഥാ
ആനന്ദവും പ്രീതിയും കൂടിയ കാമം, പ്രിയപ്പെട്ടവളാൽ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാം സിദ്ധിയുടെയും സമ്പത്തിന്റെയും ദാതാവാണ്.
അന്വേതി കാമചാരൈസ്തു വിലാസിന്യാ സമന്വിതഃ സര്വാഘമോചിനീ ശക്തിഃ സര്വദുഃഖവിമോചിനീ
കാമാനുസൃതമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവരോടൊപ്പം, വിനോദപ്രിയയുമായി ചേർന്ന്, എല്ലാപാപങ്ങളും മോചിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയും, എല്ലാദുഃഖങ്ങളും അകറ്റുന്ന ശക്തിയും.
ശുചിസ്മിതാന്വിതഃ കാമോ ബന്ധകോ വിസ്മൃതായുതഃ സര്വാങ്ഗസുന്ദരീ ചൈവ സര്വസൌഭാഗ്യദായിനീ
ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളോടൊപ്പം കാമം, ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതും മറവിയോടെ കൂടിയതും; എല്ലാം ഭംഗിയുള്ള അവളും, എല്ലാസൗഭാഗ്യവും നൽകുന്നവളും.
രമണ്യാ രതിനാഥോപി ദിഗ്വസ്ത്രാഢ്യോ രതിപ്രിയഃ സര്വജ്ഞാദ്യാന്ന്യസേദ്വക്ഷസ്യപി ദന്തസ്ഥലേഷ്വഥ
സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയോടൊപ്പം രതിയുടെ നാഥൻ, ദിശകളെ മാത്രമേ വസ്ത്രമാകുന്നവൻ, രതിയിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവൻ; സർവ്വജ്ഞന്മാരെ നെഞ്ചിലും പല്ലിന്റെ അടിയിലും സ്ഥാപിച്ചശേഷം.