ലക്ഷ്മീനാരായണൌ വാണീധാതാരൌ ഗിരിജാശിവൌ
ലക്ഷ്മിയും നാരായണനും, വാണിയും ധാതാവും, ഗിരിജയും ശിവനും,
ആധാരാധേയനാമാനൌ ഭോഗമോക്ഷൌ തഥൈവ ച
ആധാരം, ആശ്രയം, ഭോഗം, മോക്ഷം എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ളവർ,
സുഖദുഃഖാദി യദ്ദ്വന്ദ്വം ദൃശ്യതേ ശ്രൂയതേ ഽപി വാ
സുഖം, ദുഃഖം തുടങ്ങിയ എത്രയോ ദ്വന്ദങ്ങൾ കാണപ്പെടുകയോ കേൾക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ,
ഉത്തീര്മമപരം ജ്യോതിഃ കാമാക്ഷീനാമകം വിദുഃ
ഇവയെല്ലാം കടന്നുള്ള പരമജ്യോതി കാമാക്ഷി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്ഥം ഹി ശക്തിമാര്ഗേ ഽസ്മിന്യഃ പുമാനിഹ വര്തതേ
ഇങ്ങനെ ശക്തിമാർഗത്തിൽ ആരായാലും ഇവിടെ നിലകൊള്ളുന്നവൻ,
അമന്ത്രം വാ സമത്രം വാ കാമാക്ഷീമര്ചയന്തി യേ
മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചോ ഇല്ലാതെയോ, കാമാക്ഷിയെ ആരാധിക്കുന്നവർ,
കിം പുനഃ ക്ഷത്ത്രിയാ വിപ്രാ മന്ത്രപൂര്വം യജന്തി യേ
മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ക്ഷത്രിയരും ബ്രാഹ്മണരും എത്രയോ കൂടുതൽ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്!
സിതാമധ്വാജ്യകദലീഫലപായസരൂപകമ്
വെളുത്ത തേൻ, നെയ്യ്, വാഴപ്പഴം, പായസം എന്നിവയാൽ നിവേദ്യം അർപ്പിച്ച്,
യോനാര്ചയതി ശക്തോ ഽപി സ ദേവീശാപമാപ്നുയാത്
ശക്തനായാലും, യോനി ആരാധന ചെയ്യുന്നവൻ ദേവിയുടെ ശാപം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.
ഗൃഹസ്ഥസ്തു മഹാദേവീം മങ്ഗലാചാരസംയുതഃ
ഗൃഹസ്ഥൻ ശുഭമായ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച് മഹാദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
ഗുരുസ്ത്രിവാരമാചാരം കഥയേത്കലശോദ്ഭവ
ഗുരു മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആചാരങ്ങൾ വിശദമായി പഠിപ്പിക്കണം, കലശത്തിൽ ജനിച്ചവനേ.
ലക്ഷ്മീനാരായണൌ വാണീധാതാരൌ ഗിരിജാശിവൌ
ലക്ഷ്മിയും നാരായണനും, വാണിയും ധാതാവും, ഗിരിജയും ശിവനും—
ഇതി സര്വം മയാ പ്രോക്തം സമാസേന ഘടോദ്ഭവ
ഇങ്ങനെ എല്ലാം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കലശത്തിൽ ജനിച്ചവനേ.
ഏതാവദവധാനേന സര്വജ്ഞോ മതിമാന്ഭവേത്
ഇവയെ ശ്രദ്ധയോടെ പാലിച്ചാൽ, ഒരാൾക്ക് സർവ്വജ്ഞതയും വിവേകവും ലഭിക്കും.
അഭ്യുക്ഷ്യ വിധിവന്മന്ത്രൈര്ഗുരൂക്തക്രമയോഗതഃ
ഗുരു പഠിപ്പിച്ച ക്രമത്തിൽ, മന്ത്രങ്ങളാൽ വിധിപ്രകാരം അഭിഷേകം നടത്തി,
പ്രാങ്മുഖോ ദൃഢമാബധ്യ പദ്മാസനമനന്യധീഃ
കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, പദ്മാസനത്തിൽ ഉറപ്പോടെ ഇരുന്നു, മനസ്സ് ഒരിടത്തും ചലിക്കാതിരിക്കുക.
ദ്വിരുക്തബാലബീജാനി മധ്യാദ്യങ്ഗുലിഷു ക്രമാത്
രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഉച്ചരിച്ച ബാലബീജങ്ങൾ ഇടത്തെ മധ്യവിരലുകളിൽ അനുക്രമം വയ്ക്കണം.
അഗ്നിപ്രാകാരപര്യന്തം കുര്യാത്സ്വാസ്ത്രേണ മന്ത്രവിത്
തന്റെ സ്വാന്തന്ത്ര്യമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, അഗ്നിരേഖ ചുറ്റും വരയ്ക്കണം.
വ്യാപ കന്യാസമാരോപ്യ വ്യാപയന്വാഗ്ഭവാദിഭിഃ
കന്യയെ ഇരുത്തി, വാഗ്ഭവാദി ബീജങ്ങൾ കൊണ്ട് അവളെ ആകമാനം ആക്രമണം ചെയ്യണം.
നാഭൌ ഹൃദി ഭ്രുവോര്മധ്യേ ബാലാബീജാന്യഥ ന്യസേത്
പിന്നീട് ബാലബീജങ്ങൾ നാഭിയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, കണികെട്ടിനടിയിൽ വെക്കണം.
ബാലാബീജാനി താന്യേവ ദ്വിരാവൃത്ത്യാഥ വിന്യസേത്
അവയെ തന്നെ വീണ്ടും രണ്ടുപ്രാവശ്യം ആവർത്തിച്ച് വയ്ക്കണം.
നാഭ്യാദാവഥ വിന്യസ്യ ന്യസേദഥ പദദ്വയേ
നാഭിയിലും മറ്റും വെച്ചശേഷം, രണ്ടുപാദങ്ങളിലും അവ വയ്ക്കണം.
നവാസനാനി ബ്രഹ്മാണം വിഷ്ണും രുദ്രം തഥേശ്വരമ്
ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, ഈശ്വരൻ എന്നിവരുടെ പീഠങ്ങൾ ഒരുക്കണം.
വിദ്യാസനം ച വിന്യസ്യ ഹൃദയേ ദര്ശയേത്തതഃ
പിന്നീട്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പീഠം ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച് മനസ്സിൽ കാണണം.
വായുമാപൂര്യ ഹും ഹും ഹും ത്വിതി പ്രാബീധ്യ കുണ്ഡലീമ് വാരാഹീ ച തഥേന്ദ്രാണീ ചാമുണ്ഡാ ചൈവ സപ്തമീ
ശ്വാസം നിറച്ച് 'ഹും ഹും ഹും' എന്നു ഉച്ചരിച്ച് കുണ്ഡലിനിയെ ഉണർത്തണം; അതുപോലെ വാർാഹി, ഇന്ദ്രാണി, ചാമുണ്ഡ, സപ്തമി എന്നിവരെയും.
ഭാവയിത്വാ പുനസ്തം ച സ്വസ്ഥാനേ വിനിവേശ്യ ച മുദ്രാദേവീര്ന്യസേദഷ്ടാവേഷ്വേവ ദ്വേ ച തേ പുനഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്തശേഷം അതിനെ അതിന്റെ സ്ഥലത്ത് വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ച് എട്ട് മുദ്രാദേവികളെയും പിന്നെ രണ്ടുപേരെയും നിയോഗിക്കണം.
സമസ്തമൂര്ധ്നി ദോര്മൂലമധ്യാഗ്രേഷു യഥാക്രമമ് സര്വവിദ്രാവിണീ പശ്ചാത്സര്വാര്ഥാകര്ഷണീ തഥാ
തലയുടെ മുകളിൽ, കൈയുടെ അടിയിൽ, നടുവിൽ, അഗ്രഭാഗത്ത് എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ; പിന്നെ പിന്വശത്ത് സർവവിദ്രാവിണിയെ, അതുപോലെ സർവാർത്ഥാകർഷിണിയെയും.
ഹൃദയാദൌ ച വിന്യസ്യ കുങ്കുമം ന്യാസമാചരേത് മഹാങ്കുശീ ച സര്വാദ്യാ സര്വാദ്യാ ഖേചരീ തഥാ
ഹൃദയം മുതലാക്കി കുങ്കുമം ഉപയോഗിച്ച് ന്യാസം നടത്തണം; മഹാങ്കുശി, സർവാദ്യ, പിന്നെ ഖേചരി എന്നിവരെയും.
ആദ്യബീജദ്വയം ന്യസ്യ ഹ്യന്ത്യബീജം ന്യസേദിതി യോനിമുദ്രേതി വിജ്ഞേയാസ്തത്ര ചക്രേശ്വരീം ന്യസേത്
ആദ്യത്തെ രണ്ട് ബീജക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച്, അവസാനം ബീജക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം — ഇതാണ് യോനി മുദ്ര എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്; അവിടെ ചക്രേശ്വരിയെ സ്ഥാപിക്കണം.
വര്ഗാഷ്ടകം ന്യസേന്മൂലേ നാഭൌ ഹൃദയകണ്ഠയോഃ തതഃ കലാനാം നിത്യാനാം ക്രമാത്ഷോഡശകം ന്യസേത്
അക്ഷരങ്ങളുടെ എട്ട് വിഭാഗങ്ങൾ അടിയിൽ, നാഭിയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, കഴുത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം; പിന്നെ നിത്യകളുടെ പതിനാറ് കലകൾ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.