തദധീനശ്ച രേന്നിത്യം തദ്വാക്യം നൈവ ലഘയേത്
അവൻ എപ്പോഴും ഗുരുവിനോട് ആശ്രിതനായി ഇരിക്കണം; ഗുരുവിന്റെ വാക്ക് ഒരിക്കലും അവഗണിക്കരുത്.
ദുര്ലഭം തം വിജാനീയാദ്ഗുരും സംസാരതാരകമ്
സംസാരസമുദ്രം കടത്തിവിടുന്ന ഗുരു വളരെ അപൂർവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
അന്ധകാരനിരോധിത്വാദ്ഗുരുരിത്യഭിധീയതേ
അന്ധകാരത്തെ നീക്കുന്നതിനാലാണ് അദ്ദേഹത്തെ 'ഗുരു' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ഗുരുക്തം പരുഷം വാക്യമാശിഷം പരിചിന്തയേത്
ഗുരു പറഞ്ഞ കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകളും അനുഗ്രഹവും ആലോചിക്കണം.
ആദദീത തതോ ജ്ഞാനം പൂര്വം തമഭിവാദയേത്
ആദ്യം പ്രണാമം അർപ്പിച്ച്, ഗുരുവിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം സ്വീകരിക്കണം.
ഗുരുഭക്തിസ്സദാചാരസ്തദ്ദ്രോഹസ്തത്ര പാതകമ്
ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും പുണ്യമാണ്; ഗുരുവിനോട് വൈരാഗ്യം പാപമാണ്.
യത്പാപം സമവാപ്നോതി ഗുര്വഗ്രേ ഽനൃതഭാഷണത്
ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കള്ളം പറയുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പാപം—
ബ്രഹ്മാദിസ്തംബ പര്യതം യസ്യ മേ ഗുരുസംതതിഃ
എന്റെ ഗുരുപരമ്പരയുള്ളവർക്കു ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ ആ പാപം വ്യാപിക്കുന്നു.
ഇതി സര്വാനുകൂലോ യഃ സ ശിഷ്യഃ പരികീര്തിതഃ
എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പൂര്ണമായും അനുകൂലനായ ശിഷ്യനാണ് ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഗുരുശാസനവര്തിത്വാച്ഛിഷ്യ ഇത്യഭിധീയതേ
ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞകള് അനുസരിക്കുന്നതിനാലാണ് അവനെ ശിഷ്യന് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ജപധ്യാനാദിയുക്തസ്യ ക്ഷിപ്രം മന്ത്രഃ പ്രസിധ്യതി
ജപവും ധ്യാനവും മറ്റും ചെയ്യുന്നവന്റെ മന്ത്രം വേഗത്തില് ഫലപ്രദമാകുന്നു.
തഥാ സമാധിസാ മര്ഥ്യാദ്ബ്രഹ്മീഭൂതോ ഭവേന്നരഃ
അദ്വൈത ധ്യാനത്തിലൂടെ മനുഷ്യന് ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിലേക്കുയരുന്നു.
തഥൈവ മീലയേന്നേത്രേ ഏതദ്ധ്യാനസ്യ ലക്ഷണമ്
അങ്ങനെ തന്നെ കണ്ണുകള് അടയ്ക്കുന്നതാണ് ആ ധ്യാനത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
കിങ്കരത്വം ച ഗച്ഛന്തി മന്ത്രാ മന്ത്രാധിപൈഃ സഹ
മന്ത്രങ്ങളും അവയുടെ ദേവതകളും ചേര്ന്ന് സേവകഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു.
യോഗസ്തപഃ സ തന്മന്ത്രസ്തദ്ധനം യന്നിരീക്ഷണമ്
യോഗവും തപസ്സും ആ മന്ത്രവും ആ സമ്പത്തും എല്ലാം കാണുന്നതിലാണ്.
യത്രയത്ര മനോ യാതി തത്രതത്ര സമാധയഃ
മനസ്സ് എവിടേക്ക് പോകുന്നുവോ അവിടെയൊക്കെയും സമാധി ഉണ്ടാകുന്നു.
ന തസ്യ കിഞ്ചിദാപ്തവ്യം ജ്ഞാതവ്യം വാവശിഷ്യതേ
അവനു നേടാനോ അറിയാനോ ഇനി ഒന്നും ശേഷിക്കുന്നില്ല.
ജപകോടിസമം ധ്യാനം ധ്യാനകോടിസമോ ലയഃ
കോടി ജപത്തിന് തുല്യമായ ധ്യാനം, കോടി ധ്യാനത്തിന് തുല്യമായ ലയാവസ്ഥ.
ത്യജേദജ്ഞാനനിര്മാല്യം സോഹംഭാവേന യോജയേത്
അജ്ഞാനത്തിന്റെ മലിനതയെ ഉപേക്ഷിച്ച് 'സോഹം' ഭാവത്തില് ഏകീകരിക്കണം.
പാശബദ്ധഃ സ്മൃതോ ജീവഃ പാശമുക്തോ മഹേശ്വരഃ
ബന്ധനത്തില് അകപ്പെട്ടവന് ജീവന്; ബന്ധനത്തില് നിന്ന് മോചിതനാകുമ്പോള് മഹേശ്വരന്.
യഥാ ഗതിര്ന ദൃശ്യേത മഹാവൃത്തം മഹാത്മനാമ്
മഹാത്മാക്കളുടെ വഴി കാണാനാവാത്തതുപോലെ, അവരുടെ വലിയ യാത്രയും അദൃശ്യമാണ്.
ഉഭയോഃ കാമ്യകര്മാ സ്യാദിതി ശാസ്ത്രസ്യ നിശ്ചയഃ
ഇരുവര്ക്കും ആഗ്രഹപൂര്വ്വം ചെയ്യുന്ന കര്മ്മമാണ് ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിധി.
കോടികോടിമഹായജ്ഞാത്പരാ ശ്രീപാദുകാ സ്മൃതിഃ
കോടിക്കോടി മഹായജ്ഞങ്ങളെക്കാളും ശ്രേഷ്ഠമാണ് ശ്രീപാദുകയുടെ സ്മരണം.
താവദ്വര്ണാശ്രമാചാരഃ കര്തവ്യഃ കര്മമുക്തയേ
കര്മ്മങ്ങളില് നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുവോളം വര്ണ്ണാശ്രമ ആചാരങ്ങള് അനുഷ്ഠിക്കണം.
നിഷിദ്ധമപി തത്കുര്യാദ്ഗുര്വാജ്ഞാം നൈവ ലങ്ഘയേത്
നിഷിദ്ധമായാലും ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ ലംഘിക്കാതെ അതു ചെയ്യണം.
ദണ്ഡപ്രമാണം കൃത്വൈകം ത്രിഃ പ്രദക്ഷിണാമാചരേത്
ദണ്ഡത്തിന്റെ അളവ് കണക്കാക്കി മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം.
പ്രണമേദ്ദേവബുദ്ധ്യാ തു പ്രതിമാം ലോഹമൃന്മയീമ്
ലോഹം അല്ലെങ്കിൽ മണ്ണിൽ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമയെ ദൈവമായി കരുതി ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിക്കണം.
വികാസ്യ ഗുഹ്യശാസ്ത്രാണി ഭവന്തി ബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ
രഹസ്യമായ ശാസ്ത്രങ്ങൾ പുറത്തു വരുമ്പോൾ ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.
ന നിന്ദേദന്യസമയാന്വേദശാസ്ത്രാഗമാദികാന്
മറ്റു മതങ്ങളെ, വേദങ്ങൾ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, ആഗമങ്ങൾ എന്നിവയെ അപഹസിക്കരുത്.
ക്രോശ മാത്രസ്ഥിതോ ഭക്ത്യാ ഗുരും പ്രതിദിനം നമേത്
ഒരു ക്രോഷം ദൂരം നിന്ന് ഭക്തിയോടെ ഗുരുവിനെ എല്ലാ ദിവസവും നമസ്കരിക്കണം.