ഗുരുണാ കമലാസനമുരശാസനപുരശാസനസേവയാ ലബ്ധേ
കമലത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദൈവത്തെയും നഗരാധിപതിയെയും സേവിക്കുന്ന ഗുരുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിച്ചാൽ, ആഗ്രഹിച്ച ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.
വാമപാര്ശ്വേ ഗുരോസ്തിഷ്ഠേദമാനീ വിനയാന്വിതഃ
വിശ്വാസവും വിനയവുമോടെ, ശിഷ്യൻ ഗുരുവിന്റെ ഇടതുവശത്ത് നിൽക്കണം.
വിമുച്യ നേത്രബന്ധം തു ദര്ശയേദര്ചനക്രമമ്
കണ്ണടച്ചത് മാറ്റി, പൂജയുടെ ക്രമം കാണിക്കണം.
മഹാത്രിപുരസുന്ദര്യാ നൈവേദ്യമിതി ചാദിശേത്
ഇത് മഹാത്രിപുരസുന്ദരിക്കായി അർപ്പിക്കുന്ന ഭോജനമാണെന്ന് ഉപദേശിക്കണം.
തതോ ബഹിര്വിനിര്ഗത്യ സ്ഥാപ്യ ദാര്വാസനേ ശുചിമ്
ശിഷ്യനെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ഒരു മരപ്പീഠത്തിൽ ഇരുത്തണം.
ശിഷ്യം ശ്രീകുമ്ഭസലിലൈരഭിഷിഞ്ചേത്സമന്ത്രകമ്
ശിഷ്യനെ, മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, ശുഭമായ കുമ്പത്തിലെ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് അഭിഷേകം ചെയ്യണം.
അഷ്ടോത്തരശതം മന്ത്രം ജപ്ത്വാ നിദ്രാമഥാവിശേത്
മന്ത്രം നൂറ് എട്ട് പ്രാവശ്യം ജപിച്ച ശേഷം, വിശ്രമിക്കാം.
ദുഃസ്വപ്നേ തു ജപം കുര്യാദഷ്ടോത്തരസഹസ്രകമ്
കഴിയാത്ത സ്വപ്നം കണ്ടാൽ, മന്ത്രം ആയിരത്തി എട്ട് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
യദാ ന ദൃഷ്ടഃ സ്വപ്നോ ഽപി തദാ സിദ്ധിശ്ചിരാദ്ഭവേത്
ഒരു സ്വപ്നവും കാണാതിരുന്നാൽ, സിദ്ധി വളരെ വൈകും.
സദ്യ ഏവ സ ശിഷ്യഃ സ്യാത്പങ്ക്തിപാവനപാവനഃ
ഉടൻ തന്നെ ആ ശിഷ്യൻ പവിത്രഭോജനത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ കുടുംബത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനാകും.
തദധീനശ്ച രേന്നിത്യം തദ്വാക്യം നൈവ ലഘയേത്
അവൻ എപ്പോഴും ഗുരുവിനോട് ആശ്രിതനായി ഇരിക്കണം; ഗുരുവിന്റെ വാക്ക് ഒരിക്കലും അവഗണിക്കരുത്.
ദുര്ലഭം തം വിജാനീയാദ്ഗുരും സംസാരതാരകമ്
സംസാരസമുദ്രം കടത്തിവിടുന്ന ഗുരു വളരെ അപൂർവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
അന്ധകാരനിരോധിത്വാദ്ഗുരുരിത്യഭിധീയതേ
അന്ധകാരത്തെ നീക്കുന്നതിനാലാണ് അദ്ദേഹത്തെ 'ഗുരു' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ഗുരുക്തം പരുഷം വാക്യമാശിഷം പരിചിന്തയേത്
ഗുരു പറഞ്ഞ കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകളും അനുഗ്രഹവും ആലോചിക്കണം.
ആദദീത തതോ ജ്ഞാനം പൂര്വം തമഭിവാദയേത്
ആദ്യം പ്രണാമം അർപ്പിച്ച്, ഗുരുവിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം സ്വീകരിക്കണം.
ഗുരുഭക്തിസ്സദാചാരസ്തദ്ദ്രോഹസ്തത്ര പാതകമ്
ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും പുണ്യമാണ്; ഗുരുവിനോട് വൈരാഗ്യം പാപമാണ്.
യത്പാപം സമവാപ്നോതി ഗുര്വഗ്രേ ഽനൃതഭാഷണത്
ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കള്ളം പറയുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പാപം—
ബ്രഹ്മാദിസ്തംബ പര്യതം യസ്യ മേ ഗുരുസംതതിഃ
എന്റെ ഗുരുപരമ്പരയുള്ളവർക്കു ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ ആ പാപം വ്യാപിക്കുന്നു.
ഇതി സര്വാനുകൂലോ യഃ സ ശിഷ്യഃ പരികീര്തിതഃ
എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പൂര്ണമായും അനുകൂലനായ ശിഷ്യനാണ് ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഗുരുശാസനവര്തിത്വാച്ഛിഷ്യ ഇത്യഭിധീയതേ
ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞകള് അനുസരിക്കുന്നതിനാലാണ് അവനെ ശിഷ്യന് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ജപധ്യാനാദിയുക്തസ്യ ക്ഷിപ്രം മന്ത്രഃ പ്രസിധ്യതി
ജപവും ധ്യാനവും മറ്റും ചെയ്യുന്നവന്റെ മന്ത്രം വേഗത്തില് ഫലപ്രദമാകുന്നു.
തഥാ സമാധിസാ മര്ഥ്യാദ്ബ്രഹ്മീഭൂതോ ഭവേന്നരഃ
അദ്വൈത ധ്യാനത്തിലൂടെ മനുഷ്യന് ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിലേക്കുയരുന്നു.
തഥൈവ മീലയേന്നേത്രേ ഏതദ്ധ്യാനസ്യ ലക്ഷണമ്
അങ്ങനെ തന്നെ കണ്ണുകള് അടയ്ക്കുന്നതാണ് ആ ധ്യാനത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
കിങ്കരത്വം ച ഗച്ഛന്തി മന്ത്രാ മന്ത്രാധിപൈഃ സഹ
മന്ത്രങ്ങളും അവയുടെ ദേവതകളും ചേര്ന്ന് സേവകഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു.
യോഗസ്തപഃ സ തന്മന്ത്രസ്തദ്ധനം യന്നിരീക്ഷണമ്
യോഗവും തപസ്സും ആ മന്ത്രവും ആ സമ്പത്തും എല്ലാം കാണുന്നതിലാണ്.
യത്രയത്ര മനോ യാതി തത്രതത്ര സമാധയഃ
മനസ്സ് എവിടേക്ക് പോകുന്നുവോ അവിടെയൊക്കെയും സമാധി ഉണ്ടാകുന്നു.
ന തസ്യ കിഞ്ചിദാപ്തവ്യം ജ്ഞാതവ്യം വാവശിഷ്യതേ
അവനു നേടാനോ അറിയാനോ ഇനി ഒന്നും ശേഷിക്കുന്നില്ല.
ജപകോടിസമം ധ്യാനം ധ്യാനകോടിസമോ ലയഃ
കോടി ജപത്തിന് തുല്യമായ ധ്യാനം, കോടി ധ്യാനത്തിന് തുല്യമായ ലയാവസ്ഥ.
ത്യജേദജ്ഞാനനിര്മാല്യം സോഹംഭാവേന യോജയേത്
അജ്ഞാനത്തിന്റെ മലിനതയെ ഉപേക്ഷിച്ച് 'സോഹം' ഭാവത്തില് ഏകീകരിക്കണം.
പാശബദ്ധഃ സ്മൃതോ ജീവഃ പാശമുക്തോ മഹേശ്വരഃ
ബന്ധനത്തില് അകപ്പെട്ടവന് ജീവന്; ബന്ധനത്തില് നിന്ന് മോചിതനാകുമ്പോള് മഹേശ്വരന്.