ദൂരീകൃതസുചാരിത്രാം വിശാലനയനാമ്ബുജാമ്
നല്ല പെരുമാറ്റം വിട്ടു, വിശാലമായ താമരക്കണ്ണുകളോടെ—
വിമൂഢാമിവ വിക്ഷുബ്ധാമിവ പ്ലുഷ്ടാമിവാദ്ഭുതാമ്
ഭ്രമിച്ചവളായി, ഉണർന്നവളായി, ദഹിച്ചവളായി, അത്ഭുതമായി—
നിലീനാമിവ നിശ്ചേഷ്ടാമിവാന്യത്വം ഗതാമിവ
മറഞ്ഞവളായി, അനങ്ങാതിരുന്നവളായി, മറ്റൊരാളായി മാറിയവളായി—
ഭ്രമന്തീം ഭാവയേന്നാരീം യോജനാനാം ശതാദപി
നൂറു യോജന ദൂരത്തുനിന്നും പോലും, സ്ത്രീയെ അലയുന്നവളായി മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കണം.
ചതുഃസമുദ്രപര്യന്തം ജ്വലന്തീം ചിന്തയേത്തതഃ
അനന്തരം, നാലു സമുദ്രങ്ങൾ വരെയും പടർന്നുപിടിച്ചുകൊണ്ടു ജ്വലിക്കുന്നവളെ ധ്യാനിക്കണം.
ദൃഷ്ട്വാ കര്ഷയതേ ലോകം ദൃഷ്ട്വൈവ കുരുതേ വശമ്
കാണുമ്പോൾ ലോകം ആകർഷിക്കുന്നു; കാണുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ അതിനെ വശീകരിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ ചാതുര്ഥികാദീംശ്ച ജ്വരാന്നാശയതേ ക്ഷണാത്
കാണുമ്പോൾ തന്നെ, നാലാമത്തേതും മറ്റുള്ളതും പോലുള്ള ജ്വരങ്ങൾ ഉടൻ നശിപ്പിക്കുന്നു.
വാക്സ്തംഭം വാദിനാം ക്ഷിപ്രം കുരുതേ നാത്ര സംശയഃ
വാദികളിൽ വാക്ക് മുടക്കൽ ഉടൻ ഉണ്ടാക്കുന്നു; ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
ദക്ഷിണാഭിമുഖോ വഹ്നൌ ദഗ്ധ്വാ മാരയതേ രിപൂന്
തെക്കോട്ടു നോക്കി അഗ്നിയില് കത്തിച്ചാല് ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാം.
ആരനാലസ്ഥിതം ചക്രം വിദ്വേഷം കുരുതേ ദ്വിഷാമ്
ചക്രം ചൂളയില് വെച്ചാല് വൈരികള്ക്കിടയില് വൈരം ഉണ്ടാകും.
ലംബമാനസ്തദാകാരോ ഉച്ചാടനകരം പരമ്
അത് ആ രൂപത്തില് തൂക്കിയാല് ഏറ്റവും വലിയ നീക്കം ഉണ്ടാകും.
ലിഖിത്വാ ധാരയംശ്ചക്രം ചാതുര്വര്ണ്യം വശം നയേത്
ചക്രം എഴുതിയും ധരിച്ചാലും നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും കീഴടക്കാം.
സൌഭാഗ്യമതുലം തസ്യ സ്നാനപാനാന്ന സംശയഃ
അവനു അപാരമായ ഭാഗ്യം ലഭിക്കും; കുളിയിലും കുടിയിലും ഭക്ഷണത്തിലും സംശയം ഇല്ല.
ജ്വലന്തീം ചിന്തയേന്നിത്യം സപ്താഹാത്ക്ഷോഭയേന്മുനേ
ദഹിക്കുന്ന രൂപം എപ്പോഴും ചിന്തിച്ചാല് ഏഴു ദിവസത്തിന് ശേഷം അലയ്ക്കാം, മഹർഷേ.
പൂര്വാശാഭിമുഖോ ഭൂത്വാ സ്തംഭയേത്സര്വവാദിനഃ
കിഴക്കോട്ടു നോക്കി നിന്നാല് എല്ലാ വാദികളെയും അചഞ്ചലമാക്കാം.
യദാ തദാ സ്വവശഗോ ലോകോ ഭവതി നാന്യഥാ
ഇത് ചെയ്താല് ലോകം സ്വന്തം വശത്താകും; ഇല്ലെങ്കില് അങ്ങനെയാവില്ല.
യഃ സസര്വാങ്ഗനാകര്ഷവശ്യക്ഷോഭകരോ ഭവേത്
അവന് എല്ലാ സ്ത്രീകളെയും ആകര്ഷിക്കാനും ഉണര്ത്താനും കഴിയും.
അജരാമരതാം മന്ത്രീ ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
മന്ത്രജപകന് വൃദ്ധിയും മരണമില്ലായ്മയും നേടും; ഇതില് സംശയമില്ല.
ഗോപനാത്സര്വസിദ്ധിഃ സ്യാദ്ഭ്രംശ ഏവ പ്രകാശനാത്
രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചാല് എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും; വെളിപ്പെടുത്തിയാല് നഷ്ടം മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ.
ദേവതാശാപമാപ്നോതി ന ച സിദ്ധിം സ വിന്ദതി
ദേവതയുടെ ശാപം ലഭിക്കും; സിദ്ധി ലഭിക്കില്ല.
കുര്യാച്ച വിധിവത്പൂജാം പുനര്യോഗ്യോ ഭവേന്നരഃ
വിധിപ്രകാരം പൂജ ചെയ്താല് വീണ്ടും യോഗ്യനാകാം.
നിഷ്കാമോ ദേവതാം നിത്യം യോര്ഽചയേദ്ഭക്തിനിര്ഭരഃ
ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെ, ഭക്തിപൂര്വം ദേവതയെ പ്രതിദിനം ആര്ച്ചന ചെയ്യുന്നവന്
താമേവ ചിന്തയന്നാസ്തേ യഥാശക്തി മനും ജപന്
അവളെ മാത്രം ചിന്തിച്ച്, കഴിയുന്നത്ര മന്ത്രം ജപിച്ച് ഇരിക്കും.
സദാ സംനിഹിതാ തസ്യ സര്വം ച കഥയേത സാ
അവളെക്കു അവന്റെ അടുത്ത് എപ്പോഴും സാന്നിധ്യമുണ്ടാകും; അവള് എല്ലാം അവനോട് പറയും.
തഥാനുഗച്ഛേത്സാ ദേവീ സ്വഭക്തം ശരണാഗതമ്
അങ്ങനെ, ശരണമായ ഭക്തനെ ദേവി പിന്തുടരും.
വത്സം ഗൌരിവ യം ഗൌരീ ധാവന്തമനുധാവതി
പശുവിന്റെ കിടാവിനെ പോലെ ഗൗരി ഓടുന്നവനെ പിന്തുടരുന്നു.
ശ്രീദേവതായാം നിക്ഷിപ്യ സദാ തദ്ഗതമാനസഃ
ശ്രീദേവിയെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും നിറയ്ക്കി, അവളിലേക്കാണ് മനസ്സ് മുഴുവനും അടുക്കേണ്ടത്.
അനന്യശരണോ ഗൌരീം ദൃഢം സമ്പ്രാര്ഥ്യ രക്ഷണേ
മറ്റൊരിടത്തും ആശ്രയം ഇല്ലാതെ, ഗൗരിയെ ഉറപ്പോടെ രക്ഷയ്ക്കായി അപേക്ഷിക്കണം.
വരിവസ്യാതത്പരഃ സ്യാത്സാ ഏവ ശരണാഗതിഃ
അവളെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കാൻ മുഴുവൻ മനസ്സും സമർപ്പിക്കണം; അതാണ് യഥാർത്ഥ സമർപ്പണം.
ഇതി സ്വരൂപം സുധിയാ സമീക്ഷ്യ വിഷാദഖേദൌ ന ഭജേത്പ്രപന്നഃ
ഇങ്ങനെ ഈ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കി, സമർപ്പിച്ചവൻ ദു:ഖത്തിലും നിരാശയിലും ആഴുകരുത്.