പുണ്യക്ഷേത്രാണി സര്വാണി ഗങ്ഗാദ്യാശ്ച മഹാനദീഃ
അവൻ ഗംഗയുടേതുൾപ്പെടെ എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും മഹാനദികളും സന്ദർശിച്ചു.
ചിരേണ പ്രാപ്തവാന്കാഞ്ചീം ബ്രഹ്മണാ പൂര്വമോഷിതാമ്
ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവു മുമ്പ് വസിച്ചിരുന്ന കാഞ്ചി അവൻ എത്തി.
പഞ്ചതീര്ഥേ പ്രതിദിനം സ്നാത്വാ ഭൂലക്ഷണാങ്കിതേ
ഭൂമിയുടെ അടയാളങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അഞ്ചു തീർത്ഥങ്ങളിൽ അവൻ ദിവസേന സ്നാനം ചെയ്തു.
കാഞ്ചീക്ഷേത്രനിവാസേന ക്രമേണ പ്രയതാശയഃ
കാഞ്ചി ക്ഷേത്രത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട്, ക്രമമായി അവന്റെ മനസ്സ് ശുദ്ധിയായി.
ഉത്തരേ സേവിതും ലക്ഷ്മ്യാ വാസുദേവേന ദക്ഷിണേ
ഉത്തരഭാഗത്ത് ലക്ഷ്മിയെ സേവിച്ചു, ദക്ഷിണഭാഗത്ത് വാസുദേവനെ സേവിച്ചു.
ആദിലക്ഷ്മീപദധ്യാനമാതതാന യതാത്മവാന്
ആത്മസംയമനം പുലർത്തി, ആദിലക്ഷ്മിയുടെ പാദങ്ങളിൽ ധ്യാനം വ്യാപിപ്പിച്ചു.
തഥാന്തര്വായുരോധേന ന ചചാലാ ചലേശ്വരഃ
അവിടെ, ഉള്ളിൽ ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, ചലിക്കുന്നവരുടെ നാഥൻ ചലിച്ചില്ല.
ന ബ്രഹ്മാ നൈവ വിഷ്ണുര്വാ ന സിദ്ധഃ കപിലോ ഽപി വാ
ബ്രഹ്മാവോ, വിഷ്ണുവോ, സിദ്ധനായ കപിലനോ പോലും അതിന് കഴിയില്ലായിരുന്നു.
തയാ സമാധിനിഷ്ഠായാം ന സമര്ഥാഃ കഥഞ്ചന
അവൾ ആ സമാധിയിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, ആരും അതിന് യാതൊരു വിധത്തിലും സാധിച്ചില്ല.
അര്ധരാത്രേ പുരഃ സ്ഥിത്വാ വാചം പ്രോവാച വാങ്മയീ
അർദ്ധരാത്രിയിൽ, അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ട് വാഗ്ദേവി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മദ്രൂപസ്ത്വം കഥം ദേഹഃ സേയം ലോകവിഡമ്ബനാ
നീ എന്റെ തന്നെ രൂപമായിരിക്കെ, ഈ ശരീരം എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? ഇതെല്ലാം ലോകത്തെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ തത്ര മഹാസിംഹാസനേശ്വരീ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മഹാസിംഹാസനത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന ഈശ്വരി അവിടെ അപ്രത്യക്ഷയായി.
വിനീയ തം നിശാശേഷം ശ്രീധ്യാനൈകപരായണഃ
അവൻ ആ രാത്രി മുഴുവൻ ശ്രീദേവിയെ ധ്യാനിച്ച് മുഴുവൻ മനസ്സും അതിലേർപ്പെടുത്തി ഇരുന്നു.
പുനഃ പുനര്ധൂനുതേ സ്മ കരലഗ്നം കപാലകമ്
കൈയിൽ പിടിച്ച കപാലം വീണ്ടും വീണ്ടും അവൻ ഇളക്കി.
സ്വപ്നഃ കിമേഷ മായാ വാ മാനസഭ്രാന്തിരേവ വാ
ഇത് സ്വപ്നമാണോ, മായയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിന്റെ ഭ്രമമാണോ?
സ്വയമേവ നിഗൃഹ്യാഥ ശോകം ധീരാഗ്രണീഃ ശിവഃ
ശോകം സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച്, ധൈര്യശാലികളിൽ മുന്നിലുള്ള ശിവൻ
നിഗൃഹീതേന്ദ്രിയഗ്രാമഃ സമാധിസ്ഥോ ഽഭവത്പുനഃ
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, വീണ്ടും സമാധിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
അലം സമാധിനാ ശമ്ഭോ നിമജ്ജാത്ര സരോവരേ
ശംഭോ, സമാധി മതിയാകട്ടെ; ഇപ്പോൾ ഈ തടാകത്തിൽ മുങ്ങു.
ഇയം ച മായാ സ്വപ്നോ വാ കിം കര്ത്തവ്യം മയാഥ വാ
ഇതും മായയോ സ്വപ്നമോ ആകാം—എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയില്ല.
ഇത്യുക്തം ശ്രീപരാദേവ്യാ യാമാതീതമിദം ദിനമ്
ഇങ്ങനെ ശ്രീപരാദേവി കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
ഭഗവാന്വ്യോ മവാണ്യാ തു നിമജ്ജാപ്സ്വിതി ഗര്ജിതമ്
ഭഗവാൻ ഉച്ചത്തിൽ, മിന്നൽപോലെയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ, 'ജലംകയറി മുങ്ങുക' എന്നു പറഞ്ഞു.
നിമമജ്ജ സരസ്യാം തു ഗങ്ഗായാം പുനരുത്ഥിതഃ
അവൻ തടാകത്തിൽ, ഗംഗയിൽ, മുങ്ങി വീണ്ടും പുറത്ത് വന്നു.
സ മുഹുര്തം സ്ഥിതസ്തൂഷ്ണീം നഖലീനകപാലകഃ
അവൻ ഒരു നിമിഷം മൗനത്തിൽ നിന്നു, കപാലം നഖത്തിൽ ചേർത്തു പിടിച്ച്.
ഭിക്ഷാര്ഥം നഗരീമേനാം പ്രവിവേശ വശീ ശിവഃ
ഭിക്ഷയെടുക്കാനായി, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന ശിവൻ ആ നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു.
സോ ഽപശ്യദഗ്രതഃ കാഞ്ചിത്കാഞ്ചീം ശ്രീദേവതാകൃതിമ്
അവിടെ അവന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു ദിവ്യരൂപിണിയായ സ്ത്രീയെ അവൻ കണ്ടു.
ക്ഷണാദ്ബ്രഹ്മകപാലം തത്പ്രച്യുതം തന്നഖാഗ്രതഃ
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാവിന്റെ കപാലം അവന്റെ നഖത്തിന്റെ അറ്റത്തിൽ നിന്ന് വീണു.
പ്രസന്നവദനാംഭോജോ ബഹു മേനേ മുഹുഃ പരമ്
പുഷ്പിച്ച താമരപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള അവളെ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭക്തിപൂർവ്വം നോക്കി.
ദേവതാ സൈവ കാമാക്ഷീത്യാസീത്സംഭാവനാ പുരഃ
അവളാണ് കാമാക്ഷി ദേവതയെന്ന വിശ്വാസം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
സ്വസ്ഥഃ സ്വസ്ഥാനമഗമച്ഛ്ലാഘമാനഃ പരാം ശ്രിയമ്
സ്വസ്ഥനായ ശിവൻ, പരമശ്രീയിൽ സന്തോഷത്തോടെ, തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങി.
പ്രഭാവം ശ്രീമഹാദേവ്യാഃ കാമദം ശൃണ്വതാം സദാ
ശ്രീമഹാദേവിയുടെ ഇഷ്ടഫലദായിനിയായ ശക്തി എല്ലായ്പ്പോഴും കേൾക്കുന്നവർക്ക് അനുഭവിക്കാം.