അചഷ്ട കൃപയാ തുഷ്ടാ ധ്യായന്തം നിശ്ചലം ശിവമ്
അവന്റെ ഭക്തിയിൽ സന്തോഷംകൊണ്ട്, അവൾ കരുണയോടെ ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ ശിവന് പ്രത്യക്ഷമായി.
അങ്ഗീകുരുഷ്വ കന്ദര്പം ഭൂയോ മച്ഛാസനേ സ്ഥിതമ്
എന്റെ ആജ്ഞയിൽ ഇരിക്കുന്ന കാമദേവനെ വീണ്ടും സ്വീകരിക്കൂ.
ഗൌരീമനുഗൃഹാണ ത്വം കംപാനീരനിവാസിനീമ്
ഗൗരി, കാഞ്ചിയിൽ വസിക്കുന്ന അവളെ അനുഗ്രഹിക്കൂ.
ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ തസ്യ ഹൃദയേ പരമാ രമാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പരമേശ്വരി അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ലയിച്ചു.
തസ്യാ അനുഗ്രഹം ലബ്ധ്വാ സര്വദേവനിഷേവിതഃ
അവളുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചശേഷം, അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആദരമേറ്റു.
യദ്വിലാസാത്സമുത്പന്നം ലയം യാതി ച യത്ര വൈ
അവളുടെ ലീലയിൽ നിന്നാണ് എല്ലാം ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്, എല്ലാം അവളിലേക്കാണ് ലയിക്കുന്നത്.
ഭൂഷയന്തീം ശിവാം കമ്പാമനുകംപാര്ദ്രമാനസാമ്
കമ്പയോടുള്ള കരുണയാൽ മനസ്സ് ഉണർന്ന, ദയയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ശിവി അവിടെ പ്രകാശിച്ചു.
ആദായ വൃഷമാരുഹ്യ കൈലാസശിഖരം യയൌ
വൃഷഭത്തെ കയറി, അവൾ കൈലാസശിഖരത്തിലേക്ക് പോയി.
ആദിലക്ഷ്മ്യാഃ പ്രഭാവം തു കഥയാമി തവാനഘ
പാപരഹിതനായവനേ, ആദിലക്ഷ്മിയുടെ മഹത്വം ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് പറയുന്നു.
ദിക്പാലാശ്ച സുരാഃ സര്വേ സനകാദ്യാശ്ച യോഗിനഃ
ദിശാപാലകർ, എല്ലാ ദേവന്മാർ, സനകാദി യോഗികൾ ഇവർ എല്ലാവരും
ദ്വയോഃ പഞ്ചമുഖത്വേന ഭേദം ന വിവിദുസ്തദാ
അവർക്കു രണ്ടുപേരിലും അഞ്ചുമുഖം ഉള്ളതിനാൽ തമ്മിൽ വ്യത്യാസം കണ്ടില്ല.
തേഷാം സംവദതാം മധ്യേ ക്ഷിപ്രമന്തര്ഹിതഃ ശിവഃ
അവർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശിവൻ പെട്ടെന്ന് അദൃശ്യമായി.
ഉഭയോരപി സംവാദസ്ത്വഹം ബ്രഹ്മേത്യജായത
രണ്ടുപേരുടെയും സംവാദത്തിൽ 'ഞാൻ ബ്രഹ്മാവാണ്' എന്ന ചിന്ത ഉദിച്ചു.
ത്വം ച രുദ്രശ്ച മേ പുത്രൌ സൃഷ്ടികര്തുരുഭൌ യുവാമ്
നീയും രുദ്രനും എന്റെ മക്കളാണ്, സൃഷ്ടികർതാക്കളാണ്.
പ്രാദുരാസീന്മഹാജ്യോതിസ്തംഭരൂപോ മഹേശ്വരഃ
അപ്പോൾ മഹത്തായ ഒരു പ്രകാശം, ഒരു തൂണിന്റെ രൂപത്തിൽ, മഹേശ്വരൻ തന്നെയാണ് അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായത്.
ബ്രഹ്മണഃ ശിരസാമൂര്ധ്വം ജ്യോതിശ്ചക്രമഭൂത്പുരഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ തലകളുടെ മുകളിൽ, അവന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു പ്രകാശചക്രം ഉദിച്ചുയർന്നു.
ഊര്ധ്വമൈക്ഷഥ ഭൂയസ്തമവമത്യ വചോ ഽബ്രവീത്
അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് നോക്കി, വിനയത്തോടെ തലവാഴ്ത്തി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വിഷ്ണുമേവം തദാലോക്യ ക്രോധേനൈവ വികാരതഃ
വിഷ്ണുവിനെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ കോപത്തിൽ മാറ്റംകൊണ്ടു.
ഹാഹേതി തത്ര സര്വേ ഽപി ക്രന്ദന്തശ്ച പലായിതാഃ
അവിടെ എല്ലാവരും 'ഹായോ' എന്ന് വിളിച്ചു കരഞ്ഞ് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഭൂയോഭൂയോ ധുനോതി സ്മ തഥാപി ന മുമോച തമ്
അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും തനിയെ കുലുക്കിയെങ്കിലും, അതിനെ വിട്ടൊഴിയാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
പുണ്യക്ഷേത്രാണി സര്വാണി ഗങ്ഗാദ്യാശ്ച മഹാനദീഃ
അവൻ ഗംഗയുടേതുൾപ്പെടെ എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും മഹാനദികളും സന്ദർശിച്ചു.
ചിരേണ പ്രാപ്തവാന്കാഞ്ചീം ബ്രഹ്മണാ പൂര്വമോഷിതാമ്
ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവു മുമ്പ് വസിച്ചിരുന്ന കാഞ്ചി അവൻ എത്തി.
പഞ്ചതീര്ഥേ പ്രതിദിനം സ്നാത്വാ ഭൂലക്ഷണാങ്കിതേ
ഭൂമിയുടെ അടയാളങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അഞ്ചു തീർത്ഥങ്ങളിൽ അവൻ ദിവസേന സ്നാനം ചെയ്തു.
കാഞ്ചീക്ഷേത്രനിവാസേന ക്രമേണ പ്രയതാശയഃ
കാഞ്ചി ക്ഷേത്രത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട്, ക്രമമായി അവന്റെ മനസ്സ് ശുദ്ധിയായി.
ഉത്തരേ സേവിതും ലക്ഷ്മ്യാ വാസുദേവേന ദക്ഷിണേ
ഉത്തരഭാഗത്ത് ലക്ഷ്മിയെ സേവിച്ചു, ദക്ഷിണഭാഗത്ത് വാസുദേവനെ സേവിച്ചു.
ആദിലക്ഷ്മീപദധ്യാനമാതതാന യതാത്മവാന്
ആത്മസംയമനം പുലർത്തി, ആദിലക്ഷ്മിയുടെ പാദങ്ങളിൽ ധ്യാനം വ്യാപിപ്പിച്ചു.
തഥാന്തര്വായുരോധേന ന ചചാലാ ചലേശ്വരഃ
അവിടെ, ഉള്ളിൽ ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, ചലിക്കുന്നവരുടെ നാഥൻ ചലിച്ചില്ല.
ന ബ്രഹ്മാ നൈവ വിഷ്ണുര്വാ ന സിദ്ധഃ കപിലോ ഽപി വാ
ബ്രഹ്മാവോ, വിഷ്ണുവോ, സിദ്ധനായ കപിലനോ പോലും അതിന് കഴിയില്ലായിരുന്നു.
തയാ സമാധിനിഷ്ഠായാം ന സമര്ഥാഃ കഥഞ്ചന
അവൾ ആ സമാധിയിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, ആരും അതിന് യാതൊരു വിധത്തിലും സാധിച്ചില്ല.
അര്ധരാത്രേ പുരഃ സ്ഥിത്വാ വാചം പ്രോവാച വാങ്മയീ
അർദ്ധരാത്രിയിൽ, അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ട് വാഗ്ദേവി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.