കശ്ചിദത്ര വിശേഷോ ഽസ്തി വക്തവ്യാംശോ ഽപി തം ശൃണു
ഇവിടെ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്, അതിനെക്കുറിച്ച് കൂടി പറയാനുണ്ട്. അതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
ചതുര്ണാമപി സര്വേഷാമാദി കര്താ സദാശിവഃ
നാലുപേരുടെയും ആദികർത്താവ് സദാശിവനാണ്.
ഭൂയ ഏവ പ്രവക്ഷ്യാമി സാവധാനമനാഃ ശൃണു
വീണ്ടും ഞാൻ വിശദീകരിക്കും, മനസ്സോടെ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
കങ്കം വിലാസമകരോത്കാമാക്ഷീത്യഭിവിശ്രുതാ
കങ്ക എന്നവൾ കാമാക്ഷി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ ക്രീഡകൾ നടത്തി.
ഏതസ്യാശ്ചരിതം ദിവ്യം വദ മേ വദതാം വര
ഈ ദിവ്യ സ്ത്രീയുടെ മഹിമയുള്ള പ്രവർത്തികൾ പറയൂ, വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ.
തത്തത്കര്മാനുരൂപം സാ പ്രദത്തേ ദേഹിനാം ഫലമ്
അവൾ ഓരോരുത്തരുടെ പ്രവൃത്തിക്ക് അനുസരിച്ച് ഫലം നൽകുന്നു.
കിഞ്ചിച്ചിന്തയതേ കശ്ചിത്സ്വച്ഛന്ദം വിദധാത്യസൌ
ആർക്കെങ്കിലും കുറച്ച് ചിന്തയുണ്ടാകാം, ആരെങ്കിലും സ്വേച്ഛയായി പ്രവർത്തിക്കാം—അവൾ അതെല്ലാം അനുവദിക്കുന്നു.
ഇയമേവ മഹാലക്ഷ്മീഃ സസര്ജാണ്ഡത്രയം പുരാ
ഇവളാണ് മഹാലക്ഷ്മി; ഒരിക്കൽ അവൾ മൂന്നു അണ്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഏകസ്മാദണ്ഡതോ ജാതാവംബികാപുരുഷോത്തമൌ
ഒരു അണ്ടത്തിൽ നിന്ന് അംബികയും പുരുഷോത്തമനും ജനിച്ചു.
പാര്വത്യാ പരമേശാനം സരസ്വത്യാ പിതാമഹമ്
പാർവതിയിൽ നിന്ന് പരമേശ്വരനും, സരസ്വതിയിൽ നിന്ന് പിതാമഹനും.
വാസുദേവം പരിത്രാണേ സംഹാരേ ച ത്രിലോചനമ്
രക്ഷയ്ക്കായി വാസുദേവനും, സംഹാരത്തിനായി ത്രിലോചനനും.
ബ്രഹ്മലോകേ ച വൈകുണ്ഠേ കൈലാസേ ച വസംത്യമീ
ഇവർ ബ്രഹ്മലോകത്തും വൈകുണ്ഠത്തും കൈലാസത്തും വസിക്കുന്നു.
വിഹരന്തീ മഹേശസ്യ പിധാനം നേത്രയോര്വ്യധാത്
വീണാടുംപോൾ അവൾ മഹേശന്റെ കണ്ണുകൾ മറച്ചു.
അന്ധകാരാവൃതമഭൂദതേജസ്കം സമന്തതഃ
അവിടം മുഴുവൻ പ്രകാശം ഇല്ലാതെ ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
ഇതി കര്ത്തവ്യതാമൂഢാ ന പ്രജാനന്ത കിഞ്ചന
എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ അവർ മുഴുവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആയിരുന്നു.
ത്വയാ പാപം കൃതം ദേവി മമ നേത്രപിധാനതഃ
ദേവി, എന്റെ കണ്ണുകൾ മൂടിയതുകൊണ്ട് നീ പാപം ചെയ്തു.
സര്വം ച വൈദികം കര്മ ത്വയാ നാശിതമംബികേ
അംബികേ, നീ എല്ലാ വൈദിക കര്മ്മങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു.
ഗത്വാ കാശീം വ്രതം തത്ര കിഞ്ചിത്കാലം സമാചര
നീ കാശിയിലേക്ക് പോയി അവിടെ കുറച്ച് കാലം വ്രതം ആചരിക്കണം.
ആരാധയൈതാം നിത്യാം ത്വം സര്വപാപഹരീം ശിവാമ്
നീ ഈ ശാശ്വതമായ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന, മംഗളമായവളെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
ഇത്യാദിശ്യ മഹാദേവസ്തത്രൈവാന്തരധീയത
ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചശേഷം മഹാദേവൻ അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ചിരേണ തപസാ ക്ലിഷ്ടാമനന്യഹൃദയാം ശിവാമ്
ദീർഘകാലം കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ, മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ലാതെ, അവൾ ശിവനെ ആരാധിച്ചു.
വത്സേ തപോഭിരത്യുഗ്രൈരലം പ്രീതാസ്മി സുവ്രതേ
കുഞ്ഞേ, നിന്റെ ഈ അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ സന്തോഷവാനായി, നീ ധർമ്മപരായണയാണല്ലോ.
ബാലാര്കായുതസംകാശാം സര്വാഭരണഭൂഷിതാമ്
പതിനായിരം ബാലസൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ചവളായിരുന്നു അവൾ.
പാശാങ്കുശേക്ഷുകോദണ്ഡപഞ്ചബാണലസത്കരാമ്
കൈകളിൽ പാശം, അങ്കുശം, ഇക്ഷുകോൽ വില്ല്, അഞ്ചു അമ്പുകൾ എന്നിവ പിടിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു അവൾ.
വിധാതൃഹരിരുദ്രേശസദാശിവപദപ്രദാമ്
ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, സദാശിവൻ എന്നിവരുടെ പരമാവസ്ഥ നൽകുന്നവളാണ് അവൾ.
പ്രപഞ്ചദ്വയനിര്മാണകാരിണീം താം പരാംബികാമ്
പ്രപഞ്ചവും അതിന്റെ മറവുമെല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പരമമായ അമ്മയാണവൾ.
പുലകാചിതസര്വാങ്ഗീ ഹര്ഷേണോത്ഫുല്ലലോചനാ
സന്തോഷത്തിൽ മുഴുവൻ ശരീരവും രോമാഞ്ചത്തോടെ, കണ്ണുകൾ പുഷ്പിച്ചുപോലെയായിരുന്നു അവളുടെ മുഖം.
പ്രണിപത്യ ച സാഷ്ടാങ്ഗം കൃത്വാ ചൈവ പ്രദക്ഷിണാമ്
അവൾ അഷ്ടാംഗപ്രണാമം ചെയ്ത്, അവളെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
താമാഹ കൃപയാ വീക്ഷ്യ മഹാത്രിപുരസുംദരീ
കൃപയോടെ നോക്കി മഹാത്രിപുരസുന്ദരി അവളോട് പറഞ്ഞു.
വത്സേ ലഭസ്വ ഭര്താരം രുദ്രം സ്വമനസേപ്സിതമ്
കുഞ്ഞേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നപോലെ രുദ്രനെ ഭർത്താവായി നേടുക.