മണ്ഡലം ത്വഖിലം കൃത്വാ നിജലോകം ഹി പാലയ
മണ്ഡലം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ച്, നീ നിന്റെ ലോകം സംരക്ഷിക്കണം.
നിക്ഷിപ്യ ഹൃദി താം ദേവീം നിജം ധാമ ജഗാമ സഃ
അവൾയെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, അവൻ തന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോയി.
സാക്ഷാദേവമഹാലക്ഷ്മീമിമാം വിദ്ധി ഘടോദ്ഭവ
ഇവളെയാണ് മഹാലക്ഷ്മി എന്നതായി നീ ഉറപ്പോടെ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, ഘടജനന.
തസ്യ ഭുക്തിശ്ച മുക്തിശ്ച കരസ്ഥാ നാത്ര സംശയഃ
അവനു ഭോഗവും മോക്ഷവും കൈവശം തന്നെയാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ആദിര്നാരായണഃ ശ്രീമാന്ഭഗവാന്ഭക്തവത്സലഃ
ആദിയിൽ നാരായണൻ, മഹത്വമുള്ളവൻ, ഭഗവാൻ, ഭക്തജനപ്രിയൻ.
മഹാത്രിപുരസുന്ദര്യാ മഹാത്മ്യം സമുപാദിശത്
അവൻ മഹാത്രിപുരസുന്ദരിയുടെ മഹത്വം വിശദീകരിച്ചു.
രഹസ്യമന്ത്രം സംവക്ഷ്യേശൃണു തം ത്വം സമാഹിതഃ
രഹസ്യമന്ത്രം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം; നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.
സദാശിവോ ന ജാനാതി കഥം പ്രാകൃതദേവതാഃ
സദാശിവനും ഇതറിയുന്നില്ല—പിന്നെ സാധാരണ ദേവതകൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?
അകര്തുമന്യഥാ കര്തും കര്തുമസ്യാ അനുഗ്രഹാത്
അവളുടെ കൃപയാൽ ചെയ്യാനും, ചെയ്യാതിരിക്കാനും, വേറേതായി ചെയ്യാനും കഴിയും.
തന്മായാമോഹിതോ ഭൂത്വാ ത്വവശഃ ശവതാമഗാത്
അവളുടെ മായയിൽ ഭ്രമിച്ച്, അവൻ ശക്തിയില്ലാതെ ശവംപോലായി.
കശ്ചിദത്ര വിശേഷോ ഽസ്തി വക്തവ്യാംശോ ഽപി തം ശൃണു
ഇവിടെ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്, അതിനെക്കുറിച്ച് കൂടി പറയാനുണ്ട്. അതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
ചതുര്ണാമപി സര്വേഷാമാദി കര്താ സദാശിവഃ
നാലുപേരുടെയും ആദികർത്താവ് സദാശിവനാണ്.
ഭൂയ ഏവ പ്രവക്ഷ്യാമി സാവധാനമനാഃ ശൃണു
വീണ്ടും ഞാൻ വിശദീകരിക്കും, മനസ്സോടെ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
കങ്കം വിലാസമകരോത്കാമാക്ഷീത്യഭിവിശ്രുതാ
കങ്ക എന്നവൾ കാമാക്ഷി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ ക്രീഡകൾ നടത്തി.
ഏതസ്യാശ്ചരിതം ദിവ്യം വദ മേ വദതാം വര
ഈ ദിവ്യ സ്ത്രീയുടെ മഹിമയുള്ള പ്രവർത്തികൾ പറയൂ, വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ.
തത്തത്കര്മാനുരൂപം സാ പ്രദത്തേ ദേഹിനാം ഫലമ്
അവൾ ഓരോരുത്തരുടെ പ്രവൃത്തിക്ക് അനുസരിച്ച് ഫലം നൽകുന്നു.
കിഞ്ചിച്ചിന്തയതേ കശ്ചിത്സ്വച്ഛന്ദം വിദധാത്യസൌ
ആർക്കെങ്കിലും കുറച്ച് ചിന്തയുണ്ടാകാം, ആരെങ്കിലും സ്വേച്ഛയായി പ്രവർത്തിക്കാം—അവൾ അതെല്ലാം അനുവദിക്കുന്നു.
ഇയമേവ മഹാലക്ഷ്മീഃ സസര്ജാണ്ഡത്രയം പുരാ
ഇവളാണ് മഹാലക്ഷ്മി; ഒരിക്കൽ അവൾ മൂന്നു അണ്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഏകസ്മാദണ്ഡതോ ജാതാവംബികാപുരുഷോത്തമൌ
ഒരു അണ്ടത്തിൽ നിന്ന് അംബികയും പുരുഷോത്തമനും ജനിച്ചു.
പാര്വത്യാ പരമേശാനം സരസ്വത്യാ പിതാമഹമ്
പാർവതിയിൽ നിന്ന് പരമേശ്വരനും, സരസ്വതിയിൽ നിന്ന് പിതാമഹനും.
വാസുദേവം പരിത്രാണേ സംഹാരേ ച ത്രിലോചനമ്
രക്ഷയ്ക്കായി വാസുദേവനും, സംഹാരത്തിനായി ത്രിലോചനനും.
ബ്രഹ്മലോകേ ച വൈകുണ്ഠേ കൈലാസേ ച വസംത്യമീ
ഇവർ ബ്രഹ്മലോകത്തും വൈകുണ്ഠത്തും കൈലാസത്തും വസിക്കുന്നു.
വിഹരന്തീ മഹേശസ്യ പിധാനം നേത്രയോര്വ്യധാത്
വീണാടുംപോൾ അവൾ മഹേശന്റെ കണ്ണുകൾ മറച്ചു.
അന്ധകാരാവൃതമഭൂദതേജസ്കം സമന്തതഃ
അവിടം മുഴുവൻ പ്രകാശം ഇല്ലാതെ ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
ഇതി കര്ത്തവ്യതാമൂഢാ ന പ്രജാനന്ത കിഞ്ചന
എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ അവർ മുഴുവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആയിരുന്നു.
ത്വയാ പാപം കൃതം ദേവി മമ നേത്രപിധാനതഃ
ദേവി, എന്റെ കണ്ണുകൾ മൂടിയതുകൊണ്ട് നീ പാപം ചെയ്തു.
സര്വം ച വൈദികം കര്മ ത്വയാ നാശിതമംബികേ
അംബികേ, നീ എല്ലാ വൈദിക കര്മ്മങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു.
ഗത്വാ കാശീം വ്രതം തത്ര കിഞ്ചിത്കാലം സമാചര
നീ കാശിയിലേക്ക് പോയി അവിടെ കുറച്ച് കാലം വ്രതം ആചരിക്കണം.
ആരാധയൈതാം നിത്യാം ത്വം സര്വപാപഹരീം ശിവാമ്
നീ ഈ ശാശ്വതമായ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന, മംഗളമായവളെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
ഇത്യാദിശ്യ മഹാദേവസ്തത്രൈവാന്തരധീയത
ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചശേഷം മഹാദേവൻ അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.