തസ്യാഃ ശ്രീമന്ത്രനാഥായാഃ സുരത്വഷ്ട്രാ മയേന ച
അത് മഹിമയുള്ള മന്ത്രിണികളുടെ നാഥയ്ക്ക്, ദൈവിക ശില്പിയായ മായൻ നിർമ്മിച്ചതാണ്.
വര്ണയിഷ്യതി കോ നാമ യോ ദ്വിജിഹ്വാസഹസ്രവാന്
ആ ഭവനത്തെ ആയിരം പിളർന്ന നാവുള്ളവൻ പോലും എങ്ങനെ പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കും?
ഗായന്ത്യസ്തത്ര ഖേലന്തി മാന്യമാതങ്ഗകന്യകാഃ
അവിടെ മാന്യമായ ആനക്കന്യകൾ പാടിയും കളിച്ചും സന്തോഷിക്കുന്നു.
സേവന്തേ മന്ത്രിണീനാഥാം സദാ മധുമദാലസാഃ
തേനിൽ മയങ്ങിയ അവൾമാർ എപ്പോഴും മന്ത്രിണിനാഥയെ സേവിക്കുന്നു.
മഹാപ്രഭാവസംപന്നോ ജഗത്സര്ജനലംപടഃ
അവൻ മഹത്തായ ശക്തിയുള്ളവനും ലോകസൃഷ്ടിയിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനുമാണ്.
മതങ്ഗമുനിപുത്രേണ സുചിരം സമുപാസിതാ
മതംഗമുനിയുടെ പുത്രൻ ദീർഘകാലം അവനെ ഭക്ത്യാ ആരാധിച്ചു.
ഉവാച താം പുരോ ദത്തസാന്നിധ്യാം ശ്യാമലാംബികാമ്
അവന് മുമ്പില് സാന്നിധ്യത്തോടെ നിലകൊണ്ട ശ്യാമാലാംബികയോടു പറഞ്ഞു.
ജാതാ ഏവാണിമാദ്യാസ്താഃ സര്വാശ്ചാന്യാ വിഭൂതയഃ
അവള് ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ, അണിമ തുടങ്ങിയ എല്ലാ ശക്തികളും മറ്റു വിവിധ വശങ്ങളും ഉദിച്ചു.
സര്വതഃ പ്രാപ്തകാലസ്യ ഭവത്യാശ്ചരിതസ്മൃതേഃ
എപ്പോഴെങ്കിലും സമയമെത്തുമ്പോള് ഭവതിയുടെ കര്മ്മങ്ങളുടെ ഓര്മ്മ എല്ലായിടത്തും ഉണരുന്നു.
ഏവം പരം പ്രാര്ഥയേ ഽഹം തം വരം പൂരയാംബികേ
ഇങ്ങനെ, പൂരയാംബികേ, ആ പരമമായ വരം ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ക്രീഡാമത്തേന ചാവാച്യൈസ്തത്ര തേന പ്രഗല്ഭിതമ്
കളിയോടെ, പറയാനാവാത്ത വാക്കുകളോടെ അവിടെ അവന് ധൈര്യത്തോടെ പെരുമാറി.
തദ്വാക്യം മമ നൈവാഭൂദ്യതസ്തത്രാധികോ ഗുണഃ
ആ വാക്ക് എനിക്ക് സ്വന്തമായില്ല, കാരണം അവിടെ കൂടുതല് ഗുണം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏകസ്യ കാരണാജ്ജാതേ തത്രാന്യസ്യ സ്പൃഹാ ഭവേത്
ഒരാളുടെ കാരണത്താല് അവിടെ മറ്റൊരാളിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹം ഉണരാം.
കൃതവാന്മന്ത്രിണീനാഥേ തത്ത്വംമത്തനയാ ഭവ
അവന് മന്ത്രിമാരെ അധിപതികളാക്കി, നീ തത്വന്റെ മകളായി.
തഥാസ്ത്വിതി തിരോഘത് സ ച പ്രീതോ ഽഭവന്മുനിഃ
"അങ്ങനെ തന്നെ" എന്നു പറഞ്ഞ് അവന് അപ്രത്യക്ഷനായി; ആ മുനി സന്തോഷിച്ചു.
താപിച്ഛമഞ്ജരീമേകാം ദദൌ കര്ണാവതംസതഃ
അവള്ക്കു കാതിലേക്കു താപിച്ചപൂവിന്റെ ഒരു മഞ്ചരി നല്കി.
നാമ്നാ സിദ്ധിമതീ ഗര്ഭേ ലഘുശ്യാമാമധാരയത്
സിദ്ധിമതിയായി പേരുള്ള, കറുത്ത നിറമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞിനെ അവള് ഗര്ഭത്തില് ധരിച്ചു.
ലഘുശ്യാമേതി സാ പ്രോക്ത ശ്യാമാ യന്മൂലകന്ദഭൂഃ
അവളെ ലഘുശ്യാമാ എന്നു വിളിക്കുന്നു; ശ്യാമാ അവളുടെ മൂലവും കിഴങ്ങുമാണ്.
അങ്ഗശക്തിത്വമാപന്നാഃ സേവന്തേ പ്രിയകപ്രിയാമ്
അംഗശക്തി ലഭിച്ചവര് പ്രിയനും പ്രിയപ്പെട്ടവളെയും സേവിക്കുന്നു.
കഥിതാഃ സപ്തകക്ഷാശ്ച ശാലാ ലോഹാദിനിര്മിതാഃ
ഏഴു വേലികളും ഇരുമ്പും മറ്റു ലോഹങ്ങളുംകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ശാലകളും വിവരിച്ചു.
തന്നാമകീര്തയ പ്രാജ്ഞ യേന മേ സംശയച്ഛിദാ
എന്റെ സംശയങ്ങള് നീങ്ങുന്ന ആ നാമം നീ പറഞ്ഞ് കേള്പ്പിക്കണം, ജ്ഞാനിയേ.
മഹാകാലഃ സര്വലോകഭക്ഷകഃ ശ്യാമവിഗ്രഹഃ
മഹാകാലന്, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും വിഴുങ്ങുന്നവന്, കറുത്ത രൂപമുള്ളവന്.
ബ്രഹ്മാണ്ഡചഷകേ പൂര്ണം പിബന്വിശ്വരസായനമ്
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ പാത്രം നിറച്ച്, ലോകസാരവും കുടിക്കുന്നവന്.
സിംഹാസനേ സമാസീനഃ കല്പാന്തേ കലനാത്മകേ
കാല്പാന്ത്യത്തില് സിംഹാസനത്തില് ഇരുന്ന്, എണ്ണലിന്റെ സ്വരൂപനായവന്.
കാലമൃത്യുപ്രമുഖ്യൈശ്ച കിങ്കരൈരപി സേവിതഃ
കാലവും മരണവും മുതലായവരുടെ സേവകരും അവനെ സേവിക്കുന്നു.
വിശ്വം കലയതഃ കൃത്സ്നം പ്രഥമേ ഽധ്വനി വാസിനൌ
ആദി മാർഗത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ മുഴുവൻ ലോകവും ചിന്തിക്കുന്നു.
ചതുരാവരണോപേതം മധ്യേ ബിന്ദുമനോഹരമ്
നാലു ചുറ്റുമതിലുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, നടുവിൽ മനോഹരമായ ബിന്ദുവും ഉണ്ട്.
അഷ്ടാരപങ്കജം ചൈവം മഹാകാലസ്തു മധ്യഗഃ
അവിടെ എട്ട് ദളങ്ങളുള്ള താമരയും, അതിന്റെ നടുവിൽ മഹാകാലനും വസിക്കുന്നു.
ഏതാസ്തിസ്രോ മഹാദേവ്യോ മഹാകാലസ്യ ശക്തയഃ
ഈ മൂന്നു മഹാദേവികൾ മഹാകാലന്റെ ശക്തികളാണ്.
പ്രാഹ്ണാപരാഹ്ണമധ്യാഹ്നാഃ പഞ്ച കാലസ്യ ശക്തയഃ
പ്രഭാതം, ഉച്ച, വൈകുന്നേരം എന്നിവയാണ് കാലത്തിന്റെ അഞ്ചു ശക്തികൾ.