താം രതിം ദര്ശയമാസുര്മലിനാം ശോകകര്ശിതമ്
വേദനകൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ച് മങ്ങിയ രതിയെ അവർ കാണിച്ചു.
നനാമ ജഗദംബാം വൈ വൈധവ്യത്യക്തഭൂഷണാ
വിധവാഭരണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾ ജഗദംബയെ നമസ്കരിച്ചു.
തതഃ കടാക്ഷാദുത്പന്നഃ സ്മയമാനസുഖാംബുജഃ
അപ്പോൾ അവളുടെ കണികൂടിയ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന്, പുഞ്ചിരിയുള്ള ആനന്ദപങ്കജം ഉദിച്ചു.
ദ്വിഭുജഃ സര്വഭൂഷാഢ്യഃ പുഷ്പേഷുഃ പുഷ്പകാര്മുകഃ
രണ്ടുചെവികൾ, എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളാലും അലങ്കൃതൻ, പുഷ്പവില്ലും കൈവശമുള്ള പുഷ്പേഷു എന്ന വീരൻ.
മജ്ജന്തീ നിജഭര്താരമവരോക്യ മുദം ഗതാ
തനിക്കു സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, മുങ്ങിപ്പോയ അവൾ സന്തോഷം നേടി.
മജ്ജന്തീ നിജഭര്താരമവലോക്യ മുദം ഗതാ
തന്റെ ഭർത്താവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, മുങ്ങിപ്പോയ അവൾ സന്തോഷം നേടി.
അലങ്കൃത്യ യഥാപൂര്വം ശീഘ്രമാനീയതാമിഹ
അവളെ പഴയപോലെ അലങ്കരിച്ച്, ഉടൻ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
ബ്രഹ്മര്ഷിഭിര്വസിഷ്ഠാദ്യൈര്വൈവാഹി കവിധാനതഃ
വസിഷ്ഠനും മറ്റ് ബ്രഹ്മർഷിമാരും നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ വിവാഹം നടത്തണം.
അപ്സരോഭിശ്ച സര്വാഭിര്നൃത്യഗീതാദിസംയുതമ്
എല്ലാ അപ്സരസുകളും നൃത്തഗാനാദികളോടുകൂടി പങ്കെടുത്തു.
സാധുസാധ്വിതി ശംസംതസ്തുഷ്ടുവുര്ലലിതാംബികാമ്
'ശബാശ്, ശബാശ്' എന്നു പുകഴ്ത്തി അവർ ലളിതാംബികയെ സ്തുതിച്ചു.
ബഭൂവുസ്തൌ മഹാഭക്ത്യാ പ്രണമ്യ ലലിതേശ്വരീമ്
അവരിൽ ഇരുവരും മഹാഭക്തിയോടെ ലളിതേശ്വരിയെ നമസ്കരിച്ചു ആകി.
വ്യജ്ഞാപയദിദം വാക്യം ഭക്തിനിര്ഭരമാനസഃ
ഭക്തിയാൽ നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, അവൻ ഈ വാക്കുകൾ അപേക്ഷിച്ചു.
തത്ത്വദീയകടാക്ഷസ്യ പ്രസാദാത്പുനരാഗതമ്
സത്യജ്ഞാനിയുടെ ദയാനോട്ടം ലഭിച്ചതിനാൽ, അവൻ വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തി.
ഇത്യുക്താ പരമേശാനീ തമാഹ മകരധ്വജമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം പരമേശ്വരി മകരധ്വജനോടു പറഞ്ഞു.
മത്പ്രസാദാജ്ജഗത്സര്വം മോഹയാവ്യാഹതാശുഗ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നീ തടസ്സമില്ലാതെ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും മോഹിപ്പിക്കൂ, വേഗമുള്ള അമ്പേ.
പര്വതസ്യ സുതാം ഗൌരീം പരിണേഷ്യതി സത്വരമ്
അവൻ ഉടൻ parvatasya സുതയായ ഗൗരിയെ വിവാഹം കഴിക്കും.
സര്വേഷാം ദേഹമാവിശ്യ ദാസ്യന്തി രതിമുത്തമാമ്
നീ എല്ലാവരുടെയും ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവർക്കു പരമാനന്ദം നൽകും.
ദേഹദാഹം വിധാതും തേ ന സമര്ഥോ ഭവിഷ്യതി
നിനക്ക് ശരീരദഹനം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
പ്രയാതോ ഽസൌ കാതരാത്മാ ത്വദ്ബാണാഹതമാനസഃ
നിന്റെ അമ്പ് ഹൃദയത്തിൽ തട്ടി, ഭയത്തോടെ അവൻ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
അവശ്യം ക്ലീബതൈവ സ്യാത്തേഷാം ജന്മനിജന്മനി
അവർക്കു ഓരോ ജന്മത്തിലും നിർബലത ഉണ്ടാകും.
താനഗമ്യാസു നാരീഷു പാതയിത്വാ വിനാശയ
അവരെ അപ്രാപ്യരായ സ്ത്രീകളിൽ വീഴ്ത്തി നശിപ്പിക്കൂ.
തേഷാം കാമസുഖം സര്വം സംപാദയ സമീപ്സിതമ്
അവരുടെ ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ കാമസുഖങ്ങളും നിറവേറ്റൂ.
തഥേതി ശിരസാ ബിഭ്രത്സാംജലിര്നിര്യയൌ തതഃ
"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞു, തലകുനിച്ച് കൈകൂപ്പി അവൻ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ബഹവഃ ശോഭനാകാരാ മദനാ വിശ്വമോഹനാഃ
അനേകം മനോഹരരൂപവും ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നതുമായ മദനന്മാർ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പുനഃ സ്ഥാണ്വാശ്രമം പ്രാപ ചന്ദ്രമൌലേര്ജിഗീഷയാ
വീണ്ടും ജയിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, ചന്ദ്രമൗലിയായ സ്താണുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലെത്തിച്ചു.
രാഗേണ പീഠമര്ദേന മന്ദാനിലരയേണ ച
രാഗത്തോടും, പീഠം ചവിട്ടിയതോടും, മൃദുവായ കാറ്റിന്റെ സാന്നിധ്യത്തോടും കൂടി.
ശൃങ്ഗാരവീരസംപന്നോ രത്യാലിങ്ഗിതവിഗ്രഹഃ
കാമവീര്യത്തോടെ, രതിയാലിംഗനം ചെയ്ത രൂപത്തിൽ അവൻ നിലകൊണ്ടു.
മദനാരേരഭിമുഖം പ്രാപ്യ നിഭയ ആസ്ഥിതഃ
മദനശത്രുവിന്റെ നേരെ നേരിട്ട്, ഭയമില്ലാതെ അവൻ സമീപിച്ചു.
ദൂരീചകാര വൈരാഗ്യം തപസ്തത്ത്യാജ ദുഷ്കരമ്
വൈരാഗ്യം അകറ്റി, ദുർലഭമായ തപസ്സും ഉപേക്ഷിച്ചു.
താമേവ പാര്വതീം ധ്യാത്വാ ഭൂയോഭൂയഃ സ്മരാതുരഃ
കാമത്തിൽ ആകുലനായി, വീണ്ടും വീണ്ടും അവൻ പാർവതിയെ മാത്രം ധ്യാനിച്ചു.