സര്വാഗേഭ്യോ വിനിഃസൃത്യ വഹ്നിസ്താം ഭസ്മസാത്കരോത്
അവളുടെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള അഗ്നി പുറത്ത് വന്നു അവളെ ചാരമാക്കി.
ദക്ഷസ്യ ച ഋഷീണാം ച ചുകോപ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ
ഭഗവാൻ ദക്ഷനും ഋഷിമാരോടും കോപിച്ചു.
തം സദാ ധാരയിഷ്യാമി നിദേശാത്പരമേഷ്ഠിനഃ
പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാൻ അവനെ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കും.
താനഹം ധാരയാ മീഹ സതതം ച തദാജ്ഞയാ
അവരുടെ ആജ്ഞയാൽ ഞാൻ ഇവിടെയും അവരെ സദാ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
നാഹം തൈഃ സഹ ഭോക്ഷയേ വൈ തതോ ദാസ്യന്തി തേ പൃഥക്
ഞാൻ അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷിക്കില്ല; അതുകൊണ്ട് അവർ വേറെയായി നൽകും.
പ്രശസ്താശ്ചേതരാഃ സര്വാഃ സ്വസുതാ ഭര്തൃഭിഃ സഹ
മറ്റുള്ളവരെല്ലാവരും അവരുടെ ഭർത്താക്കളോടും മക്കളോടും കൂടി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഉത്പത്സ്യന്തേ ദ്വിതീയേ വൈ മമ യജ്ഞ ഹ്യയോനിചാഃ
രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ എന്റെ യാഗത്തിൽ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത ജീവികൾ ഉദിക്കും.
അഭിവ്യാഹൃത്യ സര്വാംസ്താന് ദക്ഷം ചൈവാശപത്പുനഃ
അവരെക്കുറിച്ച് എല്ലാം പറഞ്ഞ ശേഷം അവൾ വീണ്ടും ദക്ഷനെ ശപിച്ചു.
പ്രാചീനബര്ഹിഷഃ പൌത്രഃ പുത്രശ്ചൈവ പ്രചേ തസാമ്
പ്രാചീനബർഹിഷിന്റെ മകനും മുമ്മരുമ് ആ പെൺമക്കളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.
കന്യായാം ശാഖിനാം ത്വം വൈ പ്രാപ്തേ വൈവസ്വതേംഽതരേ
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലം എത്തിയപ്പോൾ നീ ശാഖിനി വംശത്തിലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്ന് ജനിക്കും.
ധര്മ്മയുക്തേ ച തേ കാര്യേ ഏകസ്മിംസ്തു ദുരാസദേ
നിന്റെ പ്രവർത്തി ധർമ്മത്തോടൊപ്പം ചേരുമ്പോൾ, ഒരു പ്രയാസമുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ,
തസ്മാത്സാര്ദ്ധം സുരൈര്യജ്ഞേ ന ത്വാം യക്ഷ്യന്തി വൈ ദ്വിജാഃ
അതിനാൽ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം, ദ്വിജന്മാർ യാഗത്തിൽ നിന്നെ ആരാധിക്കില്ല.
ഇഹൈവ വത്സ്യസി തഥാ ദിവം ഹിത്വാ യുഗക്ഷയാത്
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ സ്വർഗം വിട്ട് നീ ഇവിടെ തന്നെ താമസിക്കും.
തതോ ഽഭിവ്യാഹൃതോ ദക്ഷോ രുദ്രേണാമിതതേജസാ
അതിനുശേഷം അതിമഹത്തായ ശക്തിയുള്ള രുദ്രൻ ദക്ഷനോടു സംസാരിച്ചു.
സ്വായംഭുവീം തനും ത്യക്ത്വാ ഉത്പന്നോ മാനുഷേഷ്വിഹ
സ്വായംഭുവ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ദക്ഷൻ മനുഷ്യരിൽ ഒരാളായി ഇവിടെ ജനിച്ചു.
സമസ്തേനേഹ യജ്ഞേന സോ ഽയജദ്ദൈവതൈഃ സഹ
അവൻ ഇവിടെ സമ്പൂർണ്ണമായ യാഗം നടത്തി ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആരാധിച്ചു.
മേനായാം താമുമാം ദേവീം ജനയാമാസ ശൈലരാട്
പർവ്വതാധിപൻ മേനയിൽ ഉമാദേവിയെ പ്രസവിച്ചു.
സദാ പത്നീ ഭവസ്യൈഷാ ന തയാ മുച്യതേ ഭവഃ
ഈ ദേവി എപ്പോഴും ഭവന്റെ ഭാര്യയാണ്; ഭവൻ അവളിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വേർപെടുന്നില്ല.
യഥാ നാരായണം ശ്രീശ്ച മഘവതം ശചീ യഥാ
എങ്ങനെ നാരായണനോടു ശ്രീയും, മഘവാനോടു ശചിയും ചേർന്നിരിക്കുന്നുവോ,
നൈതാസ്തു വിജഹത്യേതാന് ഭര്തൄന് ദേവ്യഃ കദാചന
ഈ ദേവികൾ ഒരിക്കലും അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരെ ഉപേക്ഷിക്കാറില്ല.
ഏവം പ്രാചേതസോ ദക്ഷോ ജജ്ഞേ വൈ ചാക്ഷുഷേംഽതരേ
ഇങ്ങനെ പ്രാചേതസനായ ദക്ഷൻ ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ കാലത്ത് ജനിച്ചു.
ജജ്ഞേ തദാഭിശാപേന ദ്വിതീയ ഇതി നഃ ശ്രുതമ്
ആ ശാപം മൂലം അവൻ അപ്പോൾ ജനിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് രണ്ടാം ജനനം എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടത്.
ആദ്യേ ത്രേതായുഗേ പൂര്വം മനോര്വൈവസ്വതസ്യ ച
ആദ്യത്തെ ത്രേതായുഗത്തിൽ, വൈവസ്വതമനുവിന് മുമ്പ്,
ഇത്യേഷോ ഽനുശയോ ഹ്യാസീത്തയോര്ജാത്യന്തരാനുഗഃ
ഇങ്ങനെ, അവരുടെ വംശം മാറിയതിനെ തുടർന്ന് ഈ ഖേദം ഉണ്ടായി.
തസ്മാന്നാനുശയഃ കാര്യോ വൈരേഷ്വിഹ കദാചന
അതിനാല് ശത്രുക്കളോടു ഒരിക്കലും വിരോധം മനസ്സില് സൂക്ഷിക്കരുത്.
ഖ്യാതിം ന മുഞ്ചതേ ജന്തുസ്തന്ന കാര്യം വിപശ്ചിതാ
യാതൊരു ജീവിയും പ്രശസ്തി എളുപ്പത്തില് വിട്ടുവിടുന്നില്ല; അതിനാല് വിവേകമുള്ളവര് അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
യാ ദക്ഷമധികൃത്യേഹ ത്വയാ പൂര്വം പ്രചൌദിതാ
ഇവിടെ ദക്ഷനെക്കുറിച്ച് നീ മുമ്പ് ചോദിച്ച കാര്യമാണ്
പിതൄണാമാനുപൂര്വ്യേണ ദേവാന്വക്ഷ്യാമ്യതഃ പരമ്
പിതാക്കന്മാരെ അനുസരിച്ച് ഇനി ദേവന്മാരെ ക്രമമായി പറയാം.
ദേവായാമാ ഇതി ഖ്യാതാഃ പൂര്വം യേ യജ്ഞസൂനവഃ
പണ്ടു യജ്ഞത്തിന്റെ പുത്രന്മാരായ ദേവയാമന്മാര് എന്നറിയപ്പെട്ടവരാണ്
പുത്രാഃ സ്വായംഭുവസ്യൈതേ ശക്താ നാമ തു മാനസാഃ
അവരാണ് സ്വായംഭുവന്റെ മനസ്സില് നിന്നു ജനിച്ച ശക്തന്മാര് എന്നറിയപ്പെടുന്ന പുത്രന്മാര്.